Lora eve gidince kolyeyi boynundan çıkardı . Aslında boynundan hiç çıkarmaması gerekiyordu dilek taşıyla öyle anlaşmışlardı sonuçta insanın ne zaman ölüceği belli olmuyordu değil mi? ama Lora sadece bu gece çıkarmak istiyordu. Zaten bayadır ordaydı tekrar gitmeye niyeti yoktu en azından şimdilik gitmek istemiyordu. Sonunda düzgün bir uyku uyuduktan sonra sabah uyanıp güzelce hazırlandı.
Bu kombini giydi. Siz isterseniz başka kombinde hayal edebilirsiniz.
Annesine kahvaltıdan önce yürüyüşe gitmek istediğini söyledi annesinden yine zorla izin alsada babası yardımıyla annesinden izin almayı başardı Lora bu anı ikinci kez farklı şekilde yaşamıştı. Hemen evden çıkıp sahile doğru koşmaya başladı. Sahile vardığındı Arda ve Nil sahilde oturuyorlardı. Lora şaşırmıştı Nil niye burdaydı sadece ikisi buluşacaklar sanmıştı. Aslında bir yandan da Nili gördüğüne çok sevinmişti her ne kadarda ona sinir olsada o iyi biriydi. Lora yanlarına gitti.
Arda
_Hah Lora geldin mi? Nilide çağırdım ona olanları anlattım.
Lora
_İyi yapmışsın.
Nil
_Lora dünyaya tekrar dönmene çok sevindim.
Nil Lora ya sarıldı Lora böyle bir hareket beklemiyordu oda Nile sarıldı bu kıza neden sinir olduğunu oda çözememişti aslında Arda ile yakın olmalarına sinir olduğunu oda biliyordu ama neden yakın olmalarını istemiyordu? Lora kendi hislerini çözmeye çalışırken Arda seslendi.
Arda
_Hey Lora iyi misin? Daha plan yapıcaz annen kahvaltı için seni aramadan yapalım.
Lora kendine geldi kim bilir kaç dakikadır dalgın. Lora hemen dün yatmadan önce düşündüğü fikiri sundu.
Lora
_Bence birimiz onların olduğu sokata kaybolmuş gibi yapsın.
Nil
_Güzel fikir ama dilek taşından bizi çocukluk arkadaşı gibi hatırlatmasını istesek.
Arda
_Onu ne yazıkki biz denedik ama dilek taşı çok fazla dilek kabul ettiği için artık daha fazla dilek kabul etmedi.
Nil
_Tüh ya , kötü olmuş ha bu arada bizim kaybolduğumuzu nasıl anlıcaklar.
Lora
_Kayboldum bilmem kaç nolu sokak nerde diyebiliriz yada ağlayarak kaldırımda otururuz nasıl olduğumuzu sorarlar öyle tanışırız. Sonrada bize yardım ettikleri için onları parka davet ederiz.
Arda
_Valla ben kaybolduğum için ağlamam baştan söyleyeyim.
Üçüde güldü.
Lora
_Tamam o zaman sende yol sorarsın.
Arda sırıtarak
_Loracık bu güzel bir fikir ama sana bir şey sorucam sen birinden yardım aldıktan sonra o kişi seni bir yere davet etse gider misin?
Lora
_Evet .
Arda kaşlarını çatarak gözlerinide açarak inanamıyormuş gibi bakış attı.
Lora
_So sorun ne?
Arda
_Kızım sen iyi misin?
Lora
_Yanlış bir şey mi söyledim?
Arda
_Valla Japonya'da işler nasıl oluyor bilmiyorum ama burda kimseye öyle hemen güvenilmez it midir sapık mıdır bilmediğin insanlar seni bir yere çağırdı diye gidilmez yardım etmiş olsalar bile. Ailen seni hiç tembihlemedi mi? Bizi yetimhanede bile tembihliyorlardı.
Lora şaşkındı ailesi onu genellikle yabancılarla konuşmaması için tembihliyordu o zaten kaybolsa kimseden yardım istemez kaybolduğu yerde beklerdi küçüklüğünden beri buna alışmıştı.
Lora
_Evet haklısın ben pek düşünmeden evet dedim zaten öyle bir şey yaşamayacağımdan.
Arda
_Lora yaşamam deme hayat öyle güzel yaşatırki şok olursun.
Lora
_O zaman napıcaz onlarla daha sonra nasıl görüşücez.
Arda
_Tamam ben halledicem ilk önce kaybolma pilanını uygulayalım sonrasını ben halledicem.
Lora tam nasıl diye soracakken arda dudaklatına işaret parmağını götürüp.
Arda
_Soru istemiyorum.
Lora söyliceklerini yutup tamam anlamında başını salladı. Üçüde planı onayladıktan sonra
Nilin telefonu çaldı eve gitmesi gerektiği için ayrıldı. Lora Nil gittikten sonra.
Lora
_Bende gidiyim bari nasıl olsa pilanıda yaptık.
Arda
_Lora ben hala inanamıyorum.
Lora
_Neye inanamıyorsun?
Arda
_Biz nasıl hala yaşıyoruz?
Lora gülerek
Lora
_Dünkü olay dimi o kadar yürüyüpte iki muhafızla geri başa dönmemizden mi bahsediyorsun?
Arda da güldü ama sonra yüzünde bir duygusallık oldu.
Arda
_Hepsinden bahsediyorum bütün yaşadıklarımızdan.
Lora ardanın duygulandığını görünce.
Lora
_Sende ne duygusallaştın ya alttarafı ölümden döndük.
Lora ortamı neşelendirmek istemişti ama Arda sadece denize bakıp gülümsedi . Lora onu böyle görünce çok üzülmüştü Arda sanki birşey canını çok acıtıyormuşta ağlamamak için kendini zor tutuyormuş gibi duruyordu.
Lora
_Sorun ne?
Arda
_Çok sorun var Lora ben annem ve babam olmayan insanlara anne baba diyorum üstelik onlarla kocaman bir ömür geçirmişim gibi her şeyi hatırlıyorum ama bir yandan da kendi gerçek geçmişim var aahh çok karışık. Şimdi ise arkadaşlarım beni hatırlamıcak acaba huyları değişti mi?
Lora
_Yok canım değişmemiştir hem sen değişmemiştin.
Arda
_Doğru hala eskisi gibi bakıyordum değil mi?
Lora bir anda Arda'ya dönüp ters ters baktı.
Arda ise sırıtarak Lora ya bakıyordu.
Lora Arda'nın neşesi nin geri gelmesine sevinmişti ama o zaman söylediklerini hatırlattığı için de sinir olmuştu.
Lora
_Sus bence yoksa elimde kalacaksın.
Arda
_Ben mi elinde kalıcam?
Arda Lora'yı gıdıklamaya başladı Lora gülmekten kıpkırmızı olunca bıraktı. Lora nefesini düzene sokup.
Lora
_Sen şimdi görürsün.
Lora Arda'yı gıdıklayamadan Arda ayağa kalkıp koşmaya başladı Lora da peşinden koşuyordu. Evin önüne gelince durdu. Arda'nın arkasından seslendi.
Lora
_Seninle sonra görüşücez.
