Uçak inişe geçtiğinde camdan dışarı bakıp heyecanla gülümsedim.
Her yer yemyeşildi. Ama öyle böyle değil… bildiğin masal gibi!
“Anne baksana!” dedim, camı işaret ederek. “Burası baya güzelmiş!”
Annem kısa bir bakış attı. “Beğendiysen iyi.”
“Beğenmek mi? Bayıldım!” dedim gülerek. “Burada kaybolsam üzülmem yani.”
Annem kaşlarını kaldırdı. “Sakın deneme.”
Gülerek omuz silktim.
Uçaktan indikten sonra küçük bir havaalanına girdik. Temiz hava yüzüme çarpınca içimi garip bir mutluluk kapladı.
Arabaya bindiğimizde ormana doğru yola çıktık. Yol ilerledikçe ağaçlar sıklaştı.
Camdan dışarı bakıp heyecanla konuşmaya başladım:
“Anne burası var ya… tam kitaplık yer! Hani şu okuduğum fantastik kitaplar gibi!”
Annem bu sefer cevap vermedi. Sadece yola odaklandı.
“Cidden,” dedim kendi kendime, “burada kesin gizli bir şeyler vardır…”
Yarım saat sonra araba durdu.
Karşımda eski ama tatlı görünen bir ev vardı. Tam “hikâyelik” diyebileceğin türden.
Gözlerim parladı.
“Anne!” dedim heyecanla. “Bu ev tam bir kitap evi gibi!”
Valizimi alırken gülmeye devam ediyordum.
Ama bir an durdum.
Eve tekrar baktım.
Garip bir his geçti içimden.
Sanki…
bu evi daha önce görmüştüm.
Ama nerede?
_______________
Beğendiniz mi yorum yapın lütfen.
