Birkaç dakika sonra vardık arabayı raskele bir yere park ettim ardından park ettiğim yerin numarasını ve bulunduğu konumun telefonumu çıkarıp fotoğrafını çektim hobi hyung hala bu konuyla alakalı benimle dalga geçiyor ama ne yapayım b12 eksikliğim var ne ufak şeyleri hatırlıyorum ne de kolay bir şekilde konsantrasyon olabiliyorum.
Telefonumu tekrar cebime attım ardından avmde ilk gördüğümüz mağzaya girdik ama çok dikkatimizi çekmeyince dükkandan çıktık.Hobi fazla dayanamamış olucak ki beni gördüğü mağzaya doğru çekiştirdi.Dükkan klasik bir yer değildi,ikiye ayrılıyordu bir tarafta soft renkte kıyafetler ve duvarda olan desenler varken, diğer tarafta ise daha çok dark renklerle dekore edilmiş bir bölüm vardı.
Bu özellik hoşuma gidince hobi'yi beklemeden direkt olarak dark bölüme gittim.Çok fazla müşteri yoktu ama neden olmadığını anlayamadım çünkü sıradışı bir yerdi buna çokta takılmadan ürünleri incelemeyi başladım.
Elime kremsi bir renkte,crop sayılabilecek,üstünde R harfi olan kazağı alıp ne zaman aldığımı hatırlamadığım dark bölüme ait olan siyah alışveriş sepetini attım.Biraz daha gezindikten sonra sepeti kontol ettim.Kazak,birkaç tane crop,bol pantolonlar ve kendimi tutamayıp aldığım birkaç tane etek vardı.
Ceketler ve hırkaların olduğu bölüme gittiğimde ise hobi ile karşılaştım heyecanlı bir şekilde elindeki üstünde taşlar olan kot ceketi bana uzatıp gösterdi.Fazlasıyla güzel bir ceketti, memnuniyetle ceketi sepete attım.Burda biraz daha kalmak istesem de AVM'nin kapanmasına 1,5 saat vardı bu yüzden hobi'ye dönüp sepetle beraber kasaya gitmesini söyledim.Ufacık daha baksam kimseye zararı olmazdı?.
Homurdanarak kasaya giden hobi hyungun arkasından bakarken gözümün kadrajına giren bir ayakkabı gördüm tek kelimeyle mükemmeldi hobiyi ittirip koşmaya başlayınca yerdeki mermerlerin yeteri kadar pürüzlü olmadığı için tozeklesem de bu beni durdurmaya engel olmadı.
Tamam.Ayakkabıya ulaşmıştım ancak nasıl alıcaktım? Çok saçmaydı kim oraya yetişebilir ki.Yenilgiyle dudaklarımı büzüp ayakkabıyı almaya çalışmayı bırakıp oflayarak omuzlarımı düşürdüm.Tam o sırada yanımda yaka etiketinden mağaza çalışanı olduğunu anladığım bir kız gördüm.Kahküllü,
uzun,kahverengi ve dalgalı saçlarıyla oldukça tatlıydı.Doğal makyajı ve soft giyinişi bu durumun cabasıydı.
Kıkırdayarak önüme geçip istediğim ayakkabıyı rahatlıkla aldı.E tabi bende 50cm(!) Topuklu giysem alırdım.Kız büyük bir gülümsemeyle ve ufaktan titreyen elleriyle kutuyu bana doğru uzattı.Şaşkınlıkla "ayak numaramı nasıl bili-"diyecekken sözümü keserek "Park Jimin değil mi seni tüm sosyal medya hesaplarından takip ediyorum.Bi fotoğraf çekilebilir mi-aman tanrım hâlâ inanamıyorum park jimin karşımda duruyor" heyecanla ve titrek sesiyle hızlı hızlı konuşurken bir anda duraksamış kendine gelmis gibi gözleri dolmaya başlamıştı.
Ne yapacağımı bilmeyerek kızın konuşurken -büyük ihtimalle alışkanlık- önünde tuttuğu ellerini tutarak bende önümdeki kız gibi hafiften titrek sesimle "hey sakin ol niye ağlıyorsun" diyip son kelimeyi ağlamaklı bir tonda söyledim.Ardından kızın elinde tuttuğu telefonu görerek aldım ve selfie için havaya kaldırdım kız ise kendine gelmiş gibi kameraya benim gibi poz verdi gülümseyerek birkaç tane fotoğraf çektim ve ayakkabı kutusunu alarak ordan uzaklaştım.
Koşarak kasada ödeme yapmak için beni bekleyen hyungumun yanına gittim ayakkabıyı çalışana doğru uzatıp barkodu okutmasını bekledim.
O da bize gülümseyerek özenli bir şekilde kıyafetleri poşete koyup bize uzattı teşekkür edip oradan ayrıldık.
Geri kalan 1 saat boyunca biraz daha dolaşıp içecek aldık resmen buna ihtiyacım varmış birkaç saatliğine de olsa kafam dağılmıştı.Yeterli olduğuna karar verince arabanın yerini hatırlamak için kendimi zorladım ancak olmadığı gören hobi "fotoğrafını çektin" diye bir hatırlatmada bulundu.
"hatırlamadığım için aptal mı oluyorum yoksa arabanın yerinin fotoğrafını çektiğim için zeki mi oluyorum?" Cevabını bir süre bulamicağım bir soruyu daha sordum ancak sorum resmen havaya karışmıştı.Tam telefonumu çıkarıp bakıcaktım ki ağzımdan "hatırladım lan" diye bir şaşkınlık nidası çıktı.
Hızlı adımlarla sevinçle arabaya doğru gidiyordum bazen hiç olmadık zamanda aklıma geliyordu haliyle erken aklıma geldiği için mutluydum bu da birşey sayılırdı.
Hobi hyung da bekletmeden gelmiş çoktan yerine kurulmuştu.Arabayı çalıştırıp bizim-resmen birlikte yaşıyor gibiyiz dakika başı benim evde- eve doğru sürdüm.
_________________________
Yazardan
İkili oyalanmadan eve varmış mutfakta birşeyler atıştırdıktan sonra jiminin odasına doğru yönelmişlerdi.
Jimin tek yaşıyordu annesiyle kırk yılda bir iletişim kursalarda annesi hep soğuk davranırdı jimin'inde ondan geri kalır yanı yoktu oğlunun eşcinsel ve feminen olması sindiremiyordu.Babası ise harçlığını gönderir başka hiçbir sik yapmazdı.
Jimin üzülmüyordu zaten hayat boyu ona işkence çektirmektense böyle davranmalarının daha uygun olduğunu öğrenmişti.Bir üvey kız kardeşi vardı.Araları iyi olsa da hayatının merkezinde felan değildi
Jimin ve hoseok üs kata çıkmış kıyafet bakmaya başlamışlardı bile gerçi hoseok için bu geçerli değildi o alışveriş yaparken çoktan düşünmüştü.Jimin ise uzun uğraşlar sonucu hoseok'un onun için seçtiği ceketi, aynı koleksiyondan olan eteği ve saten,sporcu atleti benzeri bir üst bulup kombinini tamamlamıştı.
Hoseok -diğer adıyla Jay- ise bol,uzun ve açık mavi bir ceket,bol derin yırtmaçlı mavi bir kot pantolon ve bisiklet yaka siyah bir sıfırkol giymisti
Takılarla da normalde olsa bu sıkıcı kombi canlandırmıştı.
Jay telefonundan açtığı müziği sesli bir şekilde dinlerken Jimin de ona ayak uydurup -müzik zevkleri aynı olduğu için sıkıntı çıkması pek mümkün değildi- makyaj masasına oturmus ufaktan kıyafetine uygun makyaj yapmaya başlamıştı.Klasik makyajı taşlarla süslerken Jay ise saçlarıyla ilgilenmeyi bitirmişti geriye sadece jimini beklemek kalıyordu pek şirket etmedi çünkü nedense gece kulüplerine geç saatte gitmek ikilinin hoşuna giderdi.
**
Jimin yeterli olduğunu düşünüp ayağa kalktı ve yeni aldığı ayakkabısını aldı.Birlikte aşağıya indiler.Jimin değişik bir kişilikti nedense dar olmayan,biraz geniş bir kısa koridor vardı ve iki duvarda da enlemesine aynalar vardı.Sol taraftaki aynanın altından başlayan duvar boyunca süren sehba benzeri masadan anahtarı aldı kapıyı kilitledikten sonra kapının önünde ayakkabılarını giydiler ve arabaya doğru ilerlediler.
"Bence AGUSTD barına gidelim güzel mekan diyolar" "aynen diğerlere ne zaman gitsek olay çıkıyor,o yüzden fazla içmek yok jimin-ie~" jimin yaptığı aegyoya kıkırdayıp sürmeye başladı.
Yola çıkar çıkmaz jay arabanın ekranından indirilmis çalma listesini açmış ve sesi fullemişti.Jiminin her ne kadar konsantrasyonunun bozulması gereksede bu mümkün olmamış sağlıklı bir yolculuk geçirip çoktan bara varmışlardı.
_________________________
Jiminden
Bar kapısının önündeki korumalara reşit olduğumuzu göstermek için kimliğimi çıkarmak istesem de elimi ceketimin cebine attığımda mümkün olmadığını gördüm.Kimliğimi unutmustum ve evden burası çok olmasa da uzaktı.Ağzımdan bir "hasiktir" döküldü hobi ise çoktan kimliğini vermişti.
Ettiğim küfürden ne olduğunu anlamış olucak ki çözüm bulup "ehliyetini getir" demişti.Toplum içinde olmasak alnından öpüceğim şahısa sadece teşekkür bakışları atıp "o zaman bekle hemen gelirim" dedim.
Sol tarafımdaki koruma bana döküp "kimliğiniz yanınızda yok mu efendim?" Diye bir soru yöneltti "evet ama sorun değil hemen geli-" derken sözümü kesen şey aynı korumanın "Park Jimin değil mi?" Diyip kapıyı aralamiş olmasıydı.
_________________________
Bölüm sonu
Bizimkilerin lookları;
Jimin:
(Kısaca like crazy jimin'in etekli hali)
Jay:
BU HOBİYİ UNUTMAM UNUTTURMAM