Bölüm 1

Ben Chris 10 yaşında bir çocuğum arkadaşlarım ile oyunlar oynuyordum. Arkadaşlarımın isimleri ise Amy, Salva, Diana öğle yemeğimi yedikten sonra Annem'den izin istedim ve arkadaşlarım ile birlikte oyunlar oynamaya başladık. Ailelerimiz çok zengin değildi eski kıyafetlerimizi yıkayıp giyiyorduk. Bir topumuz bile yoktu o yüzden futbol oynamak istersek diğer ailesi zengin çocuklar ile birlikte oynamak zorundaydık annem ile babam çalışıyordu fakat aldıkları paralar yetmiyordu annem evlere temizliğe, babam ise mango satıyordu. Futbol oynamaya karar vermiştik ve diğer çocuklardan izin istemeye gittik " Merhaba bizde sizinle birlikte futbol oynayabilir miyiz? " Dedim ve aldığım cevap şuydu: " Hayır biz sadece kendimiz oynuyoruz" Üzülmüştük sanki birazcık oynasak ne olurdu hem onların toplarına zarar vermeden düzgün bir şekilde oynayacaktık. Çocuklar izin vermeyince yapabildiğimiz tek şey evimizin önündeki merdivene oturmak oldu. O çocukları izliyorduk, gerçekten iyi oynuyorlardı belki de bizim kötü oynayacağımızı düşündükleri için bize izin vermemişlerdir. Her neyse benim aklıma bir fikir geldi ve kağıdı yuvarlayarak futbol oynayabilirdik. Bunu yaptık ama kağıt açıldı bu yüzden babamın hep kullandığı bantlardan aldım ve yapıştırdık. Artık bizim de bir topumuz vardı! Amy ile Diana bir takım Salva ile bende bir takım olmuştuk ve biz kazandık. Amy ile Diana biraz üzüldüler ve onları motive ettik. Daha sonra evlerimize dağıldık annem işten yeni gelmişti hemen bana yemek yapmaya koyuldu. Çok güzel yemeklerimiz yoktu sıcak suyun içine çok az pirinç atıyorduk sadece... Ama ben durumumuzdan memmunum. En azından böyle bir aileye ve mutluluğa sahip olduğum için mutluydum. Sıcak sulu pirinç'i yedikten sonra abimin bana çook eskiden aldığı araba ile biraz oynadım ve uykuya daldım. Uyandığım da saat 10du babam gelmiş olmalıydı ve bize mango getirmiş olmalıydı! Ve tahmin ettiğim gibi bize mango getirmiş hemen bi tane alıp anneme doğrattırmaya başladım tadı gerçekten çok güzeldi mango'nun mango suyu'da çok severim. Gece uyuyamadım dönüp durdum geceleri düşünüyordum " Çok paramız olsaydı hayatımız nasıl olurdu? " Belki de daha güzel bir hayatımız olabilirdi evimiz bile kırık dökük bir deprem olacak diye korkuyoruz veya savaş çıkacak diye... Ben bunları düşünürken uyuya kalmışım ve okulun olduğunu unutmuşum annem zorla kaldırdı beni hemen koşa koşa okula gittim dersimiz arapçaydı. Kur'an okuyabiliyordum ve hoca tahtaya beni kaldırıp okutmaya başladı. Evet sınıfımızda Kur'an bilmeyenler vardı hatta bir çocuğa Kur'an'ı ben öğretmiştim tam ben okurken dışardan silah sesleri geldi. Herkes cama bakmak isterken öğretmenimiz bize şöyle dedi "Arka kapıdan çıkın ve evlerinize asla gitmeyin" Öğretmenimizin dediği gibi arka kapıdan çıktık. Peki evimize gidemeyeceksek ailemi nasıl görecektim... Salva, Amy ve Diana ile korkudan kol kola girmiştik ve gruplara ayrılmıştık. Benim yaşadığım köyde yaşayanlar bir gruptan gidiyordu ve bizde arkadaşlarım ile aynı köyde yaşadığımız için o gruba gittik çok susamıştım Ahh ayağıma diken battı! Ayakkabımın altı biraz yırtıktı eski olduğu için çalılarda ki birşey batmış endişelendim bende ya. Yürüdük yürüdük ve bir ormana geldik herkes çimene yatacaktı ve öyle de oldu. Sabah kalktığımızda grup önden gidiyordu ve hızlıca arkadaşlarımı kaldırıp grubun peşinden koşmaya başladık. Bi adamın sesini duyduk ve şöyle demişti bize " Şu çocukları kim aldıysa hiç birşeye yaramıyorlar" Dedi. Salva biraz sinirliydi ve adama " Pardon da siz napıyorsunuz bize laf atıyorsunuz? "dedi sonra adam bir daha konuşmadı. Nereye gideceğimizi sormak istedim ama o kadar susamıştım ki ağzımı bile açamıyordum. Mülteci kampı gibi bir yere gelmiştik burada çadırlar vardı. Bu gecede burada kalacaktık. 1 günün sonunda bir çeşit adamlar geldi ve bizim temel ihtiyaçlarımızı alıp ve grup liderini öldürüp gittiler. Korkudan tir tir titriyorduk..