Sunyag dan...
Komutan sung ho kendisinin yapmadığı bir hatanın bedelini ödemişti ve öylece yatağında cansız birşeikilde yatar gibiydi. Sanki tüm gücü tükenmiş bir komutandı uyurken ve ben ona her geçen gün hayran oluyordum. Bazen düşünüyorum acaba nasıl sarılıyo nasıl seviyo bu adam diye sonra diyorum ki o sevgiden de güzel çünkü o yetişmiş en güzel geceydi insanlara. Ona doğru ilerledim ve yatağın başına oturdum ve elini tutum ve konuşmaya başladım.
Neden kurtulmak varken bu çileyi çektin ? Neden koşmak varken yürümeyi seçtin. Dedim oysa o heran savaşacak gibi uyuyordu. Saatlerce onu izledim ve hep aklımda o beni ilk seçtiği gün gelmişti ve beni seçerken acımamıştı ve kabul etmeliyim bu adam her haliyle çok güzeldi. Bana bakarken hep birşey arıyordu ama bulamıyor gibiydi ama biliyorum birgün o beni bulucak ve ben ona şöyle diyicem.
Geceyi bana ketirsin komutan peki sabahı terk etmemi senden gitmemeyide öğretirmisin? Diye sorucam biliyorum komutanım bana aşık olmaz ama bir savaşçı ona aşık olur. Başımı dizine koydum saatlerce yüzüne baktım ve başımı kaldırıp yüzüne eğildim ve anlına bir öpücük kondurdum. Tekrar yerime geçip basımı dizine koydum ve oracıkta uyuya kaldım.
Arkadaşlar bu bölümde kısa olucak çünkü diğer bölüm uzun olucak.❤❤
