Kapıdan içeri girdik.Işıkların düğmelerini aradık ve Mine bir düğme buldu.Bastığımızda odanın bütün ışıkları yanmıştı.Gruptaki diğerleri elektrik olduğu ve şu an için yeterli erzağımız olduğundan burada kalma hayalleri kurarken ben hala endişeliydim.Böylesind bir ormanda koskoca bir binanın olması normal değildi.Hele ki elektrik olması hiç normal değildi...Kimsenin hevesini kaçırmak istemezdim ama onlar bina sanki kendilerininmiş gibi davranmaya başlayınca fikrimi söyledim.Ben aklımdan geçenleri anlatırken hepsi buz kesmiş şekilde arkama bakıyordu.Arkamı döndüğümde ise onu gördüm,Simay Hanım'ı...Başta herkes gibi anlam veremedim ama sonunda herşeyi anlamaya başlamıştım...
Bize gülerek baktı.Hiç güzel bir gülüş değildi bu.Kimse anlamamıştı tabiki.Koskoca dünyada neden mantıklı düşünen insan sayısı bu kadar azdı ki?Diğerlerinin mutluluğundan Simay Hanım'ın yani tabi gerçek adı buysa o kadının biz gittikten sonra hayatta kaldığına ve burayı bulduğunu düşündükleri net şekilde anlaşılıyordu.Sonra birden benim bile beklemediğim birşey oldu.Esin koşarak kadına sarılmaya çalıştı ve tabiki engel oldum.Bunu içimden söylemek istiyordum fakat ağzımdan "Aptal..." sözcüğü çıkmıştı.Herkes bana baktı.Kadın ise hiç hoş olmayan bir kahkaha patlattı.Aslında olayı anlamak bu kadar da zor değildi.Düşündüğümüz zaman bu kadının ölmediğini,gerçek bir rehber olmadığını anlamak oldukça basitti.Birden kadın konuşmaya başladı...
"Hala anlamadınız mı zavallılar?Sizi bu ormana getirmemin nedenini anlamadınız mı?!"dedi.
Herkes birbirine bakarken ben devam ettirdim."Beni hafife almışsın anlaşılan.Bunu anlamayacak kadar aptal değiliz.Bizi rehber olduğunu söyleyerek adı bile duyulmamış bu ormana getirdin.Bir gariplik olduğunu anlamıştım ama rehberimizin bizi denek yapmak istediğini düşünmemiştim."Kadın ve gruptakiler şaşkınlıkla bana bakıyordu.Kadın;
"Bu kadar zeki olduğunu bilseydim seni bu teste sokmadan önce denek yapardım dedi.O an anladım ki bu ormanın kendisi bir deneydi zaten. Ve gruptan kurtulabilecek seviyede olanları denek olarak istiyordu.Canavar olarak yarattığı sarmaşıklarını deneyecekti.Aslında bir gariplik olduğunu jipe binerken anlamıştım.Bir rehberin jipi olması pek mantıklı değildi...
Bir anda kadın bileğimi tutup sürüklemeye başladı.
Diğerleri sonunu düşünürken Mine koşup geldi ve çantamı aldı.Sözde rehber olan profosörümüz başta amacını anlamamıştı ama ben anlamıştım.Kısa süre içinde Mine tekrar koşarak geldi ve elinde benim bıçağım vardı.Üzerinde hala sarmaşık zehri olan bıçağım...
°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°••°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°
Uzun bir aradan sonra yeni bölüm geldi, umarım keyifle okumuşsunuzdur.🖤
