Stres yapmak, panik yapmak bana göre değildi ve gayet rahat bir şekilde konuşmaya başladım;
+ Merhaba efendim. Ben iş ilanınız için geldim.
- Ne yapıcaksın iş olarak?
+ Korumanız yoksa olabilirim.
Dedim adam beni süzdü ve alaycı bir tavırla gülerek;
- Sen mi koruma olucaksın?
Demişti. Bu tavrını hiç beğenmemiştim. Beni küçümsüyordu.
+ Evet, ben olacağım?
- Seni denemeye alalım şu odaya gir.
Diyerek arkasındaki odayı işaret etti ve bende girdim. Bir sürü adam vardı ve konuşmaya başladı..
- Bunları alt etmen gerek AHAHAHAHAH!
Adamlar harekete geçti ve hepsinden kaçarak nişan aldığıma saldırıyordum. Ve 1-2 saat sonra hepsini bitirdim. Adam konuşmaya başladı;
- Hmm kendini kanıtladın. Birazdan adamlarım gelip seni alacaklar.
Hemen gelip beni aradılar. Ve bana bir bileklik ve boynuma bir tasma taktılar. Ben "napıyorsunuz!?" Dediğimde beni bayılttılar.. Bir ses duydum. Sonradan bu sesin benim sesim olmadığını fark ettim.. Ve dinledim.
- Burada olman güzel olucak.. Fazla kıpırdama.. Bazen civataların gevşememesini istersin.. Sana her zaman yardım edeceğim merak etme.. şuan sadece uyanman gerek.. uyan..
Gözlerimi açtım ve kimse yoktu boş bir yer gibi duruyordu. Sadece hissedebiliyordum ve etraf kapkaranlıktı.. Sonra birileri konuşmaya başladı;
- Hey o uyandı..
+ Sessiz ol bizi duyabilir..
Biraz garip hissettim.. ve konuşmaya çalıştım.. "H-Hey beni duyan var mı?" Biri ses vermeye çalıştı ama sanki biri onun ağzını kapattı.."H..-" ve sonra bir fısıldama sesi duydum.. "Ondan uzak dur tehlikeli olabilir.."
Ve bir fısıldama daha "Yardımımıza ihtiyacı olabilir ama.." ve sessizlik.. gözümde bir yazma/fular gibi bir şey vardı.. Onu zar zor elimle açtım. Bir anda kontrolü sağlayamadım.. Bir şey vardı ve beni itip duruyordu. En sonda yerde olduğumu gördüm. Biraz şaşırmıştım hemen gözümü kapattılar ve biri beni çekiştirerek götürdü. Sonra bir kaç saniyelik etrafa bakındıktan sonra bir acı ile bağırmaya başladım ve sonra bayıltıldım.. uyandığımda beyaz, kurt kulaklı ve kuyruklu bir şey duruyordu. Çığlık atıp uzaklaştım ve bana baka kaldı. Etrafım onlarla doluydu. Ve sakin olmaya karar verdim. Bana tanıdık bir ses "Korkmana gerek yok.." dedi. Ve bu sesin rüyamdaki sesle aynı ses olduğunu fark ettim. Onlara "Burada ne oldu?" Diye sordum. Buranın bir tesis olduğunu ve beni de onlar gibi yapmak istediklerini, buradan kaçmam gerektiğini söylediler. Ama sadece kendim kaçmak istemiyordum, bu yüzden düşünmeye ve bir plan yapmaya ihtiyacım vardı. Bu tesiste kimseyi bırakmayı düşünmüyorum.