Sumru anı yaşamanın ne kadar güzel bir söz olduğunu düşündü. Biraz önce yaptıkları bu delilik çok hoşuna gitmişti. Bir daha istedi bunu yapmak. Ama Kutay ona böyle şeylerin bir kere yapıldığında hoşuna gideceğini bir kez daha olursa onun anlık olmayacağını onun bir tekrar olacağını söylemişti. Ve bu kimseye bir zevk vermezdi.
Habersizce gelen aksiyonların hayatı güzelleştirdiğine inanıyordu Kutay.
Sumru hayatının en güzel günlerinde olduğunu fark etti. Az önce yaptıkları şeyi niye yaptıkları hakkında bir bilgisi yoktu açıkçası. Ama hoşuna gitmişti. Birinden kaçmak, kaçarken yakalanma hissiyle dolup taşmak ama bunun asla umrunda olmamasını öğrenmek.. bunlar onun için hiç yapmadığı, tatmadığı tadlar gibiydi.
" Burası neresi diye sormayacak mısın ? " diye sordu Kutay onu getirdiği yere olan bakışlarını gördüğünde. Sumru etrafı inceliyor nerede olduklarını anlamaya çalışıyor gibi görünüyordu. Kutay onun biraz önceki koşmalarından dolayı terlemiş saçlarını bileğindeki tokayla bağlamak istedi. Ama bu sadece bir istekti işte. Bunu yapabilir miydi bilmiyordu. Acaba böyle bir sey yapsa Sumru nasıl tepki verirdi ?
" Hayır. " dedi Sumru akıllanmış bir dille. " Bundan sonra beni getirdiğin yerleri sorgulamayacağım, anı yaşayacağım. Keyfime bakacağım. " dedi hâlâ gözleri fıldır fıldır bulundukları yeri tararken.
" Saçların. " diye fısıldadı Kutay kulağına doğru. Sumru bu yakınlaşmayla nerede olduklarını unutacak kıvama gelmişti bile. Hicbir şey umrunda olmayabilirdi şu an.
" Ne olmuş saçlarıma? " diye sordu Sumru ellerini saçlarıma götürerek. Kötü mü görünüyordu ? Uzun saçları önüne doğru salındığında Kutay onun şampuan kokusunu aldı. Kutay 'a göre şu an çok yanlış bir ortamdaydılar. Sumru 'yu alıp kaçırmalıydı hemen buradan. Kafası hep başka yere kayıyordu bu kızın yanında. Daha ilk günden böyleyse diğer günleri düşünmek bile istemiyordu. Ona alışmaktan korkuyordu.
Kutay ilk defa birine alışmaktan korkuyordu. Arkadaşları bunu duysa ne taraflarıyla gülerlerdi acaba ? Koskoca gecelerin adamı Kutay 'a neler olmuştu böyle? Yanındaki kıza döndü gözleri. O kadar masum duruyordu ki yanında, bu masumluğu mu etkiliyordu acaba onu ?
" Bağlasak iyi olur. " dedi Kutay sonunda konuşabildiğinde. Kutay 'ın böyle dalgınlıkları olmazdı. Bir de bu çıkmıştı işte başına. Bu kızın geleceğini öğrendiği gün aslinda kendinden o kadar emindi ki ona kapılmayacağı için. Ama kendini kontrol edemiyordu. İşler ilk günden çığrından çıkmışa benziyordu. Ve daha bir sürü yapmaları gereken seyler vardı. Kutay 'ın hayatı normal geçmezdi. Hep aksiyona yönelikti. Kendince çılgınlıklar yapar ve bunu kimseye söylemezdi. Sahi bu kıza niye bahsetmişti ki ?
" Tokam yok. " dedi Sumru aklına yeni gelmiş gibi. " Valizim de vardı ama.."
" Gerek yok, bende var. " dediğinde Sumru 'nun dudaklarının o şeklini alması Kutay 'ı germişti. Yüzünde makyaja dair pek bir şey yoktu. Ama doğal guzelliguydu belki de onu çekici kılan. Kutay artik ne diyeceğini ne yapacağını bilemiyordu. O da aynı Sumru gibi anlık yaşamaya karar verdi. Zaten hep öyle yaşamıştı ama Sumru geldiği için değişiklik yapıp kontrolü elde tutmak istemişti. Görüyordu ki kontrol elde tutulacak gibi değildi.
" Alayım o zaman ? " dedi Sumru sorar gibi.
" Ben bağlasam ? " Kutay 'ın sorusuyla Sumru şaşırdı. Böyle seyler yapar mıydı o ? Tamam kardeşinin olduğunu biliyordu ama hiç böyle bir konudan bahsetmemisti. Saçlarını o mu bağlayacaktı şimdi? Sumru heyecanlanmış mıydı acaba ?
" Şey, olur. Yani istersen.." Sumru daha ne kadar bir cümleyle saçmalayabilirdi acaba ? Bir cümleyi bile doğru düzgün kuramıyordu. Bu adamın yanında olması kafasını karıştırmıştı. Ama şu an böyle bir şeye izin veremezdi. Son gün dedi içinden Sumru, o güne kadar dayan. Sonra yapacağımızı yapip gideceğiz buradan diye avuttu kendini. Sanki hiç etkilenmiyormuş gibi Kutay 'ın saçlarını toplamasını bekledi. Aslinda heyecanlıydı ama yarış için heyecanlıydı.
Kutay onu motor yarışlarının yapıldığı bir yere getirmişti.
O motor aşığıydı.
Sumru gülümsedi. Onunla motora mi binecekti şimdi ? Vay canına hayati boyunca yapmadığı seyleri onunla yapma fikri.. neyse düşünmeyecekti şimdi o kadar detaylıca bir şey.
Kutay Sumru 'nun saçlarını bağlarken saçlarından gelen kokuyla mest olmuş gibi hissediyordu. Acaba hangi şampuandı bu ? Daha önce bir kızın şampuanı onu böylesine çekmemişti kendine. Sumru özel bir şampuan falan mı kullanıyordu yoksa ?
Kendi kokusudur o, diyen iç sesini tokatlamam istiyordu. Bu kızı iç sesinin ellerine vermemeliydi Kutay. Yoksa olacakları kimse kabullenemezdi.
" Senin motorun yoktu diye biliyordum. " diyen Sumru 'nun sesiyle kendine gelen Kutay gözlerini onunkilere sabitledi. Ona kendinden çok bahsetmemişti. Sumru 'nun kendine alışmasını istememişti çünkü. Ama bazı ayrıntıları ağzından kaçırmadan da edememişti bunu şu an anlıyordu. Sumru 'nun gözlerindeki heyecan görülmeyecek gibi değildi.
" Evet benim yok maalesef. Ama burada istediğimiz motoru alabiliyoruz. Gel seni benim bebeğimle tanıştırayım. " dediğinde Sumru 'nun yüzüne oturan tebessümle Kutay da gülümsedi.
Mavi bir motorun yanına geldiklerinde " Bu o mu ? " diye sordu Sumru. Cidden güzel bir motordu.
" Evet, hep ona binerim. Hızlıdır ve de çekici. " dediğinde Sumru kıkırdadı.
" Binmek için sabırsızlanıyorum. " dediğinde çevresindeki insanlara gözü kaydı Sumru 'nun. Buradaki insanlar giyinmeyi unutmuş gibiydiler. Hep böyle mi oluyordu burası yani ? Kutay bunları mı görüyordu? Kafasına okkalı bir tane geçirmek istedi o an. Kutay neler neler görmüş ve yaşamıştı kim bilir ? Buradaki kızlar neydi ki ona göre ? Sinirlendiğini hissetti. Kendine miydi bu siniri onu bile bilmezken kendine gelmeye çalıştı. Kutay 'ı düşünmeden sadece olaya odaklanmak zorundaydı. Onun varlığı etkilememeliydi kendisini. Sadece evlenmesine bakmalıydı.
Kutay motordan gözlerini Sumru 'ya çevirdiğinde onun bir şeye kızmış olduğunu düşündü. Acaba neye kızmıştı diye onun baktığı yere baktığında da anlayamamıştı durumu. Ama bunu üzerine fazla gitmemeye karar verdi. " Binelim mi ? " diye sorduğunda Sumru kendisine sorulan soruyla gülümsemeye çalıştı. Aklını toparlamalı ana odaklanmalıydı.
" Binelim. " dedi sevinçle. Oysa içi sıkılmıştı. Motora binmek yarış yapmak istiyordu ama bu yer onu kasıyordu. Herkesin yanında bir kız vardı. Motorcular tek başlarına hareket edemiyor muydu yani ?
Bunu Kutay 'a sormak istedi ama Sonra vazgeçti. Ne açıklama yapacaktı ki sorduğunda ? Sadece merak ettim, her gün böyle kızlarla iç içe oluyor musun diye mi söylemekti ona ? Olmazdı, Kutay başka bir şeyler düşünürdü. Onu sevdiğini düşünmesini istemezdi. Bunu dillendirmeyi kendi de istemezdi.
" Önce şu kaskı tak bakalım. " dedi Kutay ama Sumru bunu beceremeyince çaresizce ona baktı. Bir kaski kafasına yerleştirmek ne kadar zor olabilirdi ki ? Ama olmuştu iste. Kutay gülerek onun elindeki kaskı aldı ve Sumru 'nun başına geçirdi. " Bak oldu. " diyerek gözlerini de kapattı ve kendi kaskını taktı. Motorcu kıyafetlerini de üzerine geçirdiğinde o kadar havalı duruyordu ki Sumru bir iç çekti.
"Çok yakıştı. " diyebildi sadece.
" Ee var biraz karizmamız." Dedi Kutay kendini överek. " Seninki de fena olmadı hani. " dedi göz kırparak. Sumru bayılacaktı. Ona göz mü kırpmıştı o ? Al işte yine başa dönmüştü. Hani sadece ana odaklayacaktı Sumru ?
Bu işin sonunda çok ağlayacağa benziyordu.
" Teşekkür ederim. "
" Şimdi bana sıkıca tutun tamam mı ? Hız yapacağız, düşmeni ikimiz de istemeyiz, değil mi ? "
" Hı hı. " diye fısıldadı sadece. Gerçekten düşmek istemezdi. Canının yanmasını isteyecek biri değildi tabiki. Ama kendi canını bile isteye yakabilecek birisiydi.
" Sıkı tutun. Yarış başlıyor. " dediğinde etraftaki sesler ondan geriye doğru saymaya başlamıştı bile.
Sumru bu ortama hiç alışkın değildi olamazdı da. Bu hayatında bir ilkti. Daha önce bir motor deneyimi olmamıştı. Kollarını sıkıca Kutay 'ın bedenine sardı. Öyle bir tutuyordu ki onu, sanki az sonra düşecekmiş gibi. Onu hiç bırakmaz istemez gibiydi kolları. Geri sayım bittiğinde mekânda yabancı müzikler eşliğinde sadece motorlardan çıkan sesler yankılanıyordu.
Kutay o kadar hızlı sürüyordu ki motoru Sumru gözlerini hala açamamıştı. Sıkı sıkıya kapatmış görmek istemiyor gibi bir hale bürünmüştü. Ama aslında bakmak istiyordu. Gözlerini açtığında rüzgarı hissetti. Ve bağırmaya başladı. Çığlıkları öyle içtendi ki korktuğunu belli ediyordu.
Bu hem korkunç hem de eğlenceliydi.
Çığlıkları kahkahalara dönüştüğünde Kutay onun zevk aldığını eğlenmeye başladığını anlayarak " Nasıl, aksiyon diye buna denir değil mi güzelim ? " diye bağırdı. Ama sesini duymus muydu bilmiyordu. Son piste geldiklerinde önlerinde bir kaç kişi vardı ama Kutay son anda bir şeye basarak hepsinin önüne geçmiş ve yarış bitiş çizgisini geçmişti.
Kazanmış mıydılar ?
Sumru inanamıyordu. Yarısı kazanmışlardı.
Motordan indiğinde ayaklarını hissetmiyor gibiydi. Sonra Kutay 'a doğru ilerdi ve ona sarıldı. " Kazandık ! " diye bağırdı sevinçle.
" Biz kazandık, biz ! "
Sesleri Kutay 'ı gülümsetmeye yetmişti. " Evet, güzelim. " dedi sakin bir ses tonunda. Sanki buna alışkın gibi duran haline bakındı Sumru.
" Kutay 'ın kaybetmesi imkansızdı zaten. " diye fısıldaşmaları duyduğunda siniri bozuldu. Konuşanlar genelde kızlardı çünkü. Demekki Hep o kazanıyordu.
Yani Sumru yanında olduğu için kazanmamışlardı yarışı.. O hep kazanıyordu iste. Neden kendine bağlamıştı ki Sumru ?
" Yarış ödülünü almayacak mısın ? " diye sordu Sumru. Ödülün ne olduğunu bile bilmiyordu aslında. Amacı konu değiştirmek ve bu bir çok kızın olduğu ortamdan onunla birlikte gitmekti.
" Bağışlıyorum. " dedi Kutay sadece.
" Anladım. " diyebildi Sumru. " Bu da anlıktı değil mi ? Bir kez daha yapmayacağız? "
" Evet, sevdin mi ? "
" Harikaydı. " dedi Sumru. Her şey harikaydı, ta ki şu kızlar dibimize gelene kadar demek istedi ama diyemedi. " Sırada ne var ? "
" Bugünkü aktiviteler bunlar. " dedi Kutay havaya bakarak. " Artık cici kızlar için uyku vakti. Yarın diğerlerini yapmaya devam ederiz. "
Sumru 'nun canı sıkılmıştı bu duruma. Ne demek cici kız ? Böyle miydi onun için Sumru ?
" Ama senin sadece gündüz yaptığın seyler Yok ki gece de yapıyorsun, onları da görmek istiyorum. " dedi Sumru itirazda bulunarak.
" Merak etme onlara da sıra gelecek. Ama bugün yoldan geldin, seni çok yormak istemiyorum. " dedi Kutay kısaca. Aslında Kutay 'ın derdi sadece buydu. Onun için bugün yeterince aksiyonlu geçmişti. Ve Sumru buna hiç alışkın değildi. Günün sonunda yığılıp kalmasını istemezdi.
" Peki, beni otele bırakır mısın o halde ? " diye sordu Sumru üzgün bir sesle. Onu bıraktıktan sonra nereye gideceğini düşünmeden edemiyordu.
Üç günün birincisi bitmişti işte, sona yine ramak kalmıştı.