Doğumumda veya çocukluğumu pek hatırlamam. Ama birkaç şey vardı farklı adı altında ve insanlar tarafından dışlatan beni. Yanlış hatırlamıyorsam 3. sınıftaydım, bir arkadaşım vardı erkekti tabii ki bu. O zamanlar diğer çocuklardan ayrı bir şekilde ikimiz oturup bilim çocuk dergileri alıp okurduk. arkadaşlığımız 6. sınıfa kadar devam etti ve o zamana kadar bizim konuştuğumuz konular iyice değişti. En son hatırladığım birlikte iki atomu çarpıştırınca olacaklardan behsederdik. O daha çok zeki iken ben genelde sanattan bahsetmeyi severdim.
Şimdi düşününce o zamanlar onu görürdüm ve mutlu olurdum. Çocukça bir hoşlantıydı işte derdim kendime. Herkes gibi sözde normal olacaktım büyüyünce. Bir kızdan da hoşlanmayı denedim. Gitar jursunda hem de aynı sınıfta olduğum bir kız vardı. Denedim ama yine de aynı duyguları yakalayamadım. 6. sınıfta başka birisi vardı bunu pek hatırlayamıyorum çünkü tam o dönemde taşınma işleri vardı fakat ara sıra aklıma gediğini hatırlayabiliyorum. ama hala o zaman da büyüyünce sözde normal olacağımı düşünürdüm. Yapamadım üzgünüm.
