Gece Güneş Gökyıldız
Çekimin ortasında kaşlarım çatık bir halde, sekreterimin elindeki çiçekle bana doğru gelişini izledim. Kim yollamıştı diye düşünmeme gerek yoktu. Çünkü biliyordum.
Serseriydi.
Yönetmen çekimi durdurduğunda bakışlarım yönetmene kaydı. Oturduğu yerden kalkıp, bana doğru yürümeye başladı.
"Senin derdin ne Gece!?" Yumuşak ama uyarı dolu sesiyle derin bir nefes aldım.
"Kafam biraz dağınık, üzgünüm." Diye yanıtladım hemen ardından onu. Yönetmen başını iki yana salladığı sırada sonunda yönetmenin yanına ulaşan sekreterime baktım. Yönetmen sekreterimin elinde tuttuğu çiçeklerle bakışmaya başladığında, onlara doğru yürüdüm.
"Kafan biraz değil, baya dağınık bence Gece. Sevgili mi yaptın? Onunla bir derdin varsa eğer çekimlere yansıtmamalısın. Sonra çekim yapılmazsa bana patlıyor tüm olay." Yönetmen kendini bana açıkladığında mahcup olmuş bir halde başımı çiçeklere çevirdim.
"Özür dilerim Karel. Liseden bir arkadaşımla karşılaştım geçenlerde, o yollamış olmalı çiçekleri."
Sekreterim çiçekleri bana uzattı. Aldım elinden. Not var mı diye çiçeklerin arasına baktığımda sekreterimin bana uzattığı zarfla aramayı bıraktım.
"Biraz ara verebilir miyiz?"
"On dakika ara verebiliriz sadece. Sonra sıkı bir çekim bizi bekler. Yapabilecek misin?" Karel'e yani yönetmene başımı salladım.
"Yapacağım." Çok daha sıkı bir şekilde çekim yapmıştım daha öncesinde. Ve bunun sayesinde çok daha iyi fotoğraflar çıkmıştı ortaya.
Sekreterimin ve yönetmenin yanından ayrılmadan önce sekreterime teşekkür ettim çiçekleri getirdiği için.
Hemen ardından ise hızlı adımlarla yanlarından ayrılmıştım. Elimdeki çiçekleri sıkı sıkıya tutup zarfı açtım. İçinden balo davetiyesi çıktığında kaşlarım çatıldı. Yine mi Barin!?
Sevgili olmamızın üstünden, daha doğrusu onun bizi sevgili sanmasının üstünden iki gün geçmişti. Ve ben ona sevgili olmadığımızı bir türlü söyleyememiştim. Kalbini kırmaktan korkuyordum.
Tamam hani onu seviyordum ama bir öpüşmeyle sevgili olunmazdı ki!
Derin bir nefes alıp verdim. Telefonum yanımda değildi. Bu yüzden ona bir cevap veremedim.
Parti kartını geri yerine koyup, çiçeklere sarıldım. Sevdiğim çiçekler değildi ama güzel çiçekler yollamıştı bana. Gülümsedim.
Aptal serseri.
Barin B. Taçyıldız
Uzaktan çiçeklere sarılan Güneş'i gördüğümde ilk gülümsedim ama sonra çiçekleri kimin gönderdiğini merak ettim.
Hayır, ben yollasaydım böyle gülümsemezdi. Sinirlenirdi.
Başka biri olduğu düşüncesi sardı zihnimi o an. Böyle bir şey olamazdı ki...
Olur muydu yoksa?
Sinirle bir nefes aldım. Olamazdı ki!
Sikeyim.
Cebimden telefonumu çıkarıp ona yazdım.
barbaltac: Çiçekler kimden?
barbaltac: Ben yollamadım, bir de zarf vardı sanki elinde.
barbaltac: O ne?
barbaltac: Ne yazıyor kağıtta?
