Lina ona döndü.
“İlk defa doğru bir şey söyledin.”
Aras gülümsedi.
“Bak, alışıyorsun bana.”
“Hayal görüyorsun.”
Aras yanından geçerken Lina’nın defterini aldı.
Lina bu durumu fark etmedi Tabikide. Aras o defterin bir günlük olduğunu bilmiyordu,sadece onu kızdırmak için almak istemişti taki eve gidip okuyana kadar.
“Bakalım bu salağın defterinde neler varmış…”
Aras, bunun bir günlük olduğunu fark eder. 2024 tarihinden kalma bir yazı bulur sayfada bir cümle şu şekildeydi “ve sadece ondan geriye kalan bir yara izi kaldı”
Lina küçükken şiddet gören bir kızdı. Eski okulundaki zorbalad ona sürekli ya bazı komik olmayan şakalar yapıp sosyal medyada paylaşırdı,yada okula rezil ederdi.
Aras bunu okuyunca Linaya karşı hissettiği birşey değişmişti. Mutluluk mu? Hüzün mü? Özlem mi? Yoksa birşey mi hatırlattı?
Linanın telefonuna bir mesaj düşer;
“Günlüğün bende”
“Seni kaltak! Çantamda onu arıyordum.”
“Yarın okulda alırsın. Merak etme sır konusunda güvenilir biriyimdir :)”
Arasın amacı onu rezil etmekti ama aslında içinde birden bire bir his belirdi.
Bu neydi tam olarak?
Anlamsız.
Sabah Lina erken kalkıp kahvaltı yapmayı çok sever. Saat 7.00da kalkıp hemen kendine bir patatesli yumurta yapıp yanına salatalık koyup yedi.
“Annee! Ben çıktım.”
“Tamam linacım.”
Lina okula gelir gelmez hemen arasın yanına uçtu.
“Evet günlüğümü istiyorum.”
“Ne günlüğü?”
“Çaldığın!! Ne olacak başka? Hırsız!”
Dedi ve onu ittirmeye çalıştı.
“Tamam vereceğim. Ama bana yardım edeceksin.”
“Ne konuda?”
Herkes sınıfta onlara bakıyordu. Dikkat çekmişlerdi anlaşılan.