"Özür dilerim, ablana sahip çıkamadım!"
"Sakin ol Cem abi! Ne oldu?" diye atladım hemen.
"Konum attığım hastaneye gel." sözünü duyar duymaz telefonu kapatıp yola çıktım
Hastane bizim eve yakın olduğu için koşarak gidiyordum.
Ablamın bulunduğu odanın önüne geldiğimde Cem abi beni karşıladı.
Tam bana neler olduğunu anlatacakken ablamın odasından bir doktor çıktı ve sakince "uyandı, isterseniz girebilirsiniz." dedi.
Doktorun sakinliğinden önemli bir şey olmadığını anladım.
Cem abiye "Sen ablamın yanında dur ben doktorlardan öğrenirim." dedikten sonra doktorun yanına gittim.
"Odadaki kişi ablam , ne olduğunu biliyor musunuz?" diye sordum.
"Ufak bir araba kazası, fazla bir şeyi yok ama ayağı iyileşene kadar burada durması gerek. Merak etmeyin."
Bunu duyduğuma o kadar rahatlamıştım ki! Cem abi büyük ihtimal ablamı çok sevdiği için o kadar ağlıyordu. Daha kötü şeyler düşünmüştüm.
Doktora teşekkür ettikten sonra ablamı görmeye gittim.
"Ahaha sizi endişelendirdim mi?" diye dalga geçmesinden o kadar kötü olmadığını anladım.
Onları yalnız bıraktım ve odadan çıktım.
Ablamın ne kadar orada kalacağını öğrenmek için doktorunu arıyordum.
"Neredeyse tüm hastaneyi turladım! Nereye kayboldu?" diye söylendim kendi kendime.
O sırada hemen yanımdaki odadan bir ağlama sesi duydum.
Bakılmaması gerektiğini biliyorum ama tanıdık bir ses duyduğumu hissetmiştim.
O yüzden göz ucuyla baktım.
...
..
.
Ege?