Nefesin değerini yeniden hatırladım.Oğuz benim için çok enfişelenmişti.Ve ben buna üzülmüştüm.Saatler geçti ve ben yeni kalktım Oğuz başımdaydı.”Yaprak iyimisin su getiriyim yafa yemek ge-“ diye sıralarken sözünü kestim.”İyiyim merak etme .Hem ben iyiyim genelde böyle atak geçiririm.Ama uzun zamandır olmuyordu.”Oğuzun yüzü rahatlamıştı.Ama 5 saniye sonra dehşete kapıldı.Bende o yöne baktım.Orada Kağan kanlar içerisinde yatıyordu.Ceren’in elindeki kanlı bıçak ve başında çaresiz oturuşu.Ben o an ayaklandım.O mu yapmıştı?.Oğuz o yarafa doğru koştu ve Kağan’ın baş ucunda durdu.Ben hemen Ceren’in yanına gittim.”B...ben...ben yaptım...”diye inledi ve oradan hemen koşarak kaçtı,koşarken göz yaşlarını sildi.Oğuz hemen telefonunu çıkardı ve 112’yi aradı adresi verdi.Onun konuşmasından bir kaç cümleyi duydum,çünki yıkılmıştım.Aramızda bir hain vardı,o cümleler şunlardı;”Nadıl gelemezsiniz!Kardeşim ölüyor buda ........”uzunca bir küfür savurdu gerisini hatırlamıyorum çünki yina kalbim ağrıdı.Ve saatim ötmeye başladı.Bu kalp atışım hızlandığı içindi.Gerisi yoktu çünki bilincim yoktu yani bayılmıştım.
DEVAM EDECEK...
