Bölüm 25

Belki 5 belki 4 saat sonra uyandım gözümü bir hastanede açtım. Oğuz namıdeğer şerefsiz karşımda oturuyordu. Yüzünde zafer kazanmış gülümsemesi olsada gözlerinde pişmanlık yatıyordu. Nedendi birkaç saat önce acımmamıştıda şimdi neden acıyordu? “Acımana ihtiyacım yok!” diye mırıldandığımda gözlerinde bir ışık geldi ve geçti yüzü ciddileşti. “Acısaydım şu an karşında olmazdım. Patron sağ istedi eh öldürmemek için dayanıcam artık.” Ne patronu? Kendine aşık et diye vıdılayanmıydı bu patron? “Kim miş bu ‘patron’ hı?” dedim alaycı sesle. Ayağa kalktı ben de kalktım. Ama onu takiip etmedim hastaneden çıktım. 20metre yürüdükten sonra bir boks salonu gördüm şansmıydı tesadüfmüydü bir saniye beklemeden içeriye girdim. Ben burada ‘KÜLLERİMDEN DOĞACAKTIM. BEN ZÜMRÜDÜ ANKA KUŞU OLACAKTIM’