Yemek sonrası, Mert ve Derin AVM’nin boş koridorlarını dolaştı. Mert, Derin’in beline hafifçe dokunarak onu kendine çekti.
Mert: “Bak, Derin… burada sadece sen ve ben varız. Kimse yok. Bu yüzden her şey mümkün.”
Derin: “Mert… biraz utanç verici ama… hoşuma gidiyor.”
Mert, hafifçe eğilip Derin’in saçlarından bir tutam alıp hafifçe oynadı: “Evet… ve bunu her zaman hatırlatacağım.”
Derin, utanarak gülümserken, kalbinin hızlı hızlı attığını hissetti.