Şarkı önerisi(Tehlikeli ikilem)🖤
Atalaydan~
Bazen istekler sadece basit ümitlere dönüşür.Bizi destekleyen bir ümit kalır,şu karmaşık yolda..
Beni bu çukurdan çıkaracak bir ümit arıyorum ben..
Bana sevmeyi öğretecek birini arıyorum..
...
Talya, artık ne yüzüme bakıyordu ne benle bir kelime konuşuyordu ve beni yine hayal kırıklığına uğratmıştı çünkü Ezhelle harika bir ilişkileri var gibi duruyordu..
Ben sevmeyi bilmiyorken onun sabretmesini beklemek en büyük hatamdı..
Belki de herşeyi ona anlatmalıydım..
En azından paramparça bir ümitle bakmazdım ona..
Ona karşı bir sevgim ya da ilgim yoktu evet..
Ama ben sevmeyi yalnız ondan öğrenebilirdim..
Bu sadece bir ümit değil,bu benim çöpe atmaya kıyamadığım hayallerimden..
Bana belki şuan tek yardım edecek şey,sabırdı..
Beklemeliydim.
*Atalay?
Aselin sesiyle kafamı pencereden ayırdım.
Asel iğrenç bir gülümsemeyle bana bakarak,
*Bir fahişeyle olan ilişkini bitirmen en doğrusuydu,çok içimde kaldı o yüzden söyleyim dedim neyse bugün takılalım mı?
*Hayır.
*Atalay derdin ne?Şuan mutlu olmalısın.
Alayla sırıttım,
*Neden?Sen karşımda durunca mutlu filan olamıyorum ve takılamam işlerim var.
Aselin yüzü asıldı ve,
*Ne bok yersen ye!
diye mırıldanarak kızların yanına gitti.
Kafamı diğer tarafa çevirdiğim de Talya ile göz göze geldik,hemen kafasını çevirdi..
İçim de bir şeyler acıyordu,ne hissediyorum bilmiyordum..
Benim düşüncelerimi bölen zil sesiyle yerime geçtim.
Bir anda yerimden kalktım,ders dramaydı ve Boranın dediğine göre ben Talya ile partnerdim.
Bu belki de bir fırsattı.
Yavaş adımlarla Talyanın yanına oturdum.
Şaşkınca bana baktı ardından yüzü sinirle gerildi.
*Yanımdan kalk.
*Partnerin benim.
*Git başkasıyla ol istemiyorum.
Ardından ben cevap veremeden,alayla güldü.
*Partnerim bir aptalın ikiz kardeşiydi,sen değildin.
*Kağıtta ne yazıyorsa o değil mi? Sonuçta Atalay adıyla yine ben senin yanındayım ve çok üzgünüm ama hoca hep böyle olacağını demiş.
Özellikle geçmiş ifade kullanmam onu sinir etti ve göz devirerek kendi önüne döndü.
Birkaç dakika sonra sınıfa drama hocası geldi ve,
*Gençler bugün partnerinizle bir aşk kesiti çalışmanızı istiyorum.
Birkaç kişi ofladı ve hoca,
*Ne dersem o,hem eğlenceli olucak ve herkese aynı kesiti vereceğim ki en iyisini seçelim.
Asel,
*En iyisi benim olacağı garanti de ikinciyi bilemem.
Bilge alayla Asel'e bakarak,
*Bizim dedin sanırım.
Birkaç kişi kıkırdarken Asel homurdanarak kendi önüne döndü.
Ardından hoca kesiti tahtaya yazdı,bir iki cümle bir şeydi.
Binlerce kez iyi geceler sana!(Juliet)
Binlerce kez beter olsun gece,senin ışığın yoksa..(Romeo)
William Shakespeare.
Beğendiğim sözlerden biriydi.Romeo ve Juliet'in bende çok farklı bir yeri vardı..
Herkes partneriyle çalışmaya başlamıştı ama biz Talyayla bakışmaktan başka bir şey yapmıyorduk..
Derin bir nefes aldım,
*Başlayalım mı?
*Hayır.
*Talya!
*Hayır dedim,kendi kendine oyna.
Alayla güldüm,oyun oynamak istiyordu ona katılacaktım.
Birden çenesini tuttum ve ona hafifçe yaklaşarak,
*Sinsi civciv hadi ama.
Bir an afallayarak bana baktı ve yüzü pembeleşti.
Kaşları çatıldı ve,
*O lakabı abim mi dedi?
*Kimbilir belki abin,belki kuşlar..
Göz devirerek,
*Of, başlayalım.
Talya derin bir nefes alarak, rol için bana tebessüm etti.
*Binlerce kez iyi geceler sana!
Tebessümüne buruk gülümsememle eşlik ederek,
*Binlerce kez beter olsun gece,senin ışığın yoksa..
Renkli gözlerine bakmak farklı hissettiriyordu..
Birkaç kez tekrar ettik.
Ardından hoca sıra sıra herkesi tahtaya çağırdı.
Sıra bize geldiğinde yerimizden kalktık ve tahtaya yürüdük.
Karşı karşıya durduk.
Elini omzuma koydu ve gülümseyerek,
*Binlerce kez iyi geceler sana!
Tebessümü güneşi andırıyordu,elimi çenesine koydum ve hafifçe kendime çektim.
*Binlerce kez beter olsun gece senin ışığın yoksa..
Aslında çoktan yerimize geçmemiz gerekiyordu ama bir süre bakıştık ve gülümseyerek dalgalı saçlarından bir parçayı aldım ve saçını okşayarak,
*Sinsi civciv senin ışığın bana lazım,bırakma beni olur mu?
Şaşkınca baktı ve,
*Ben senin ışığın filan değilim,kişinin önce kendine ışık tutması lazım..
Benden uzaklaşarak yerine geçti.
Drama hocası bir kaşı kalkmış bir bana bir Talyaya bakıyordu..
Hayır,ışığım olabilirsin Talya...
Hayır,bir ümidim ol!
Hayır..
Sınıfın kapısına doğru yürüdüm,drama hocası arkamdan bağırdı.
*Nereye gidiyorsun oğlum?!
Umursamadan kapıdan çıktım.
Bir ümidimi arıyorum..
Ezhelden~
Ne olduğunu bir türlü anlayamıyordum,Talyayı sevmediğini söyleyen kişi sürekli onun yanına yaklaşmak için çabalıyordu,ona dokunuyordu.
Şuan ne kadar sevgili olup olmadığımı bilsem de artık sinirlerim yerinden zıplıyordu.
Zil çaldığı gibi yerimden kalktım ve bahçeye çıktım.
Artık yetti.
Atalayı bir duvara yaslanmış bir şekilde görünce oraya doğru gitmeye başladım.
Bir boşluğa öylece bakıyordu, beni farkedince bana döndü.
*Ne oldu Ezhel?
Sinirden güldüm,
*Bir de soruyor musun?!Oğlum seni anlamıyorum,Talyayı sevmediğini söyleyip duruyordun,şimdi ise ona yaklaşmaya çalışıyorsun.Benle sevgili diye mi?!
Düz bir ifadeyle bana bakıyordu.
Duymazdan gelerek başka bir tarafa yürümeye başladı.
İzin vermedim,önüne geçtim.
İki elimle omzunu tuttum ve onu sarstım,
*Yetti artık!Ben onu seviyorken benim oyuncak gibi hissetmeme neden olma!Anlamıyor musun? Kaç
yıldır onu seviyorum ama o beni hep arkadaşı gibi gördü ve sonunda benle sevgili oldu?!Kimin yüzünden?Senin!Sadece seni elde etmek için benle oynadığını düşünmeme neden olma yeter!
Gözlerimden akan yaşlara aldırmadan konuşmaya devam ettim.
*Seviyorsan git ol onla!Ben daha fazla acı çekmek istemiyorum,bir oyuncak olmak istemiyorum!
Atalayın yüz ifadesi yine düzdü,benim yüzüm gözlerimden akan yaşlarla yıkanırken o sadece,
*Bir ümit arıyorum..
diye mırıldandı.
Bir kaşımı kaldırdım.
*Ne?
*Bir ümit arıyorum..
*Ne saçmalıyorsun?Atalay
*Sevmeyi öğrenmek istiyorum, bir ümidimi arıyorum..
Benden uzaklaşarak,okula doğru yürümeye başladı.Bense şaşkınca arkasından bakıyordum.
Sevmeyi öğrenmek mi?
Gözlerimde ki ıslaklığı elimle sildim ve duvara yaslanarak düşünmeye başladım..
Sevmek öğrenilir mi ki?
