Atalayın sessizliği gitgide beni sinir etmeye başladı,
*Bak Atalay,konuşacak mısın?
Alt dudağını ısırdı ve ardından derin nefes alarak,
*Seni sevememem benim elimde değil,yani kötü anlamda değil,bu kadar.
Gözlerim kocaman açıldı ve Atalayın gitmesine müsade vermeden elini tuttum ve geri çektim.
*Nasıl yani?
*Duyacağını duydun,şuan bunu öğrenmen için çok erken..
*Atalay!
Beni duymazdan gelerek kapıya ilerledi, bu sefer kaçmasına izin vermek istemiyordum.
Gözlerimden istemsizce akan yaşlarla beraber,
*Bak ben oyuncak değilim,sinsi, pislik, şımarık biri olabilirim ama bir kalbim var, seviyorsan sev sevmiyorsan sevme.Yoksa bir daha şansın olmayacak!
Atalay ağlamaklı sesimi duyunca geri döndü ve bana baktı,o düz ifadesiyle..
*Bak Talya gerçekten an-
*Hayır! Artık avucunu yalarsın, boşversene!Ezhelle ilişkimi düzgünce devam ettireceğim.Senin hiçbir değerin yok.
Atalayın bir kaşı çatıldı ve bana geri döndü,
*Ezheli karıştırma!Onla oynadığını biliyorum Talya.
Sinirle kahkaha attım,
*Ya oynamıyorsam?Hah!
Atalayın dudağı kıvrıldı,
*Göreceğiz.
Dedi ve odamdan çıktı bense sinirle yastığı bir köşeye fırlattım.
Ona oyunu gösterecektim...
Atalaydan,
Bana inanmıyordu,sabrın bir gramı onda bulunmuyordu..
Evet,şımarıktı,pislikti ama o da sevilmeyi istiyordu..
Benim sevmeyi öğrenmek istemem gibi..
Gerginliğimi üzerimden atarak oturma salonuna geçtim.Talyanın ailesi annemlerle sohbet ediyordu.
Boranın yanına oturdum,Bora pis pis sırıtarak,
*Ne yaptınız odada?;)
Göz devirerek,
*Zıkkımın kökünü.
*Ay çok komik.
*Hıhı Bora.
Bora tavrımı umursamadan gülerek, telefonuna bakmaya devam etti.
Bense,büyüklerimizin sohbetini dinlemeye başladım.
Talyanın annesi,altın gününden bahsediyordu anneme.Babam ise gergin bir şekilde iş yerinde ki durumdan Kadir beye bahsediyordu.
Ortam fazlasıyla sıkıcıydı,belki eve erken gitmeliydim.
Talyanın abisi bana gülümseyerek,
*Sinsi civciv nerede?
Sinsi civciv?Acaba Talyayı mı kastediyordu?
*Talya mı?
*Evet,evet.
Bu lakap ona fazlasıyla yakışıyordu, içimde hoş bir his oldu.
*Odasında.
*Eyvallah.
Yerinden kalktı ve oturma salonundan çıktı.
Annemler yine ders konusunu açmıştı,
*Talyayı bir kursa yazdıracak mısınız?
*Yok be canım,yani kendi kararı ,onun başka hayalleri var.
*Hayal filan dinlemeyin.Tıp alanında ilerlemesi yönünde bakın.
İçimden sanane milletten demek geldi,
Babam anneme sinirle döndü,
*Sus Selin,onların çocuğu ve onun hayali.
Annem umursamayarak,
*Sokakta başıboş gezmesine neden olacak hayalleri vardır eminim.
diye mırıldandı.
Kadir bey'in kaşları çatıldı ve sinirle anneme baktı.
*Siz çok dert etmeyin,kızımın çok kıvrak bir zekası var ister okur ister okumaz.
Talyanın annesi konuyu kapatmak için,
*Ben çay koyayım.
Dedi ve Kadir bey'e gergin bakışlarını gönderdi.
Ardından annem sonunda sustu.
Annem ve babam bir bardak çay daha içtikten sonra ayaklandılar ve Bora ile ben de kalktım.
*Sağolun Kadir bey bizi bugün misafir ettiğiniz için,sizi de bekliyorum.İki hafta sonra Boranın doğum günü partisi var.
Kadir bey gülümsedi ve bizi kapıdan geçirdi.
Bir ümit Talya da gelir bizi geçirir dedim ama gelmedi..
Kapıdan çıktık ve yavaş adımlarla merdivenden indikten sonra arabaya bindik.
Yol boyunca annem Talyaya takmış gibi konuşuyordu.
*Bu nasıl kız!?Dersleri harika olmalı hele bu yıl,ailesine bak kızını al.
*Selin!
*Ne Selin?!Ben haklıyım, yok kıvrak zekalıymış mış.
Bora Annem ve babamın bu halini izlemekten bıkarak kulağına kulaklığını taktı.
Bense derin bir nefes alarak camdan yolu izlemeye devam ettim.
Hayat bazen bize sadece bir karmaşa sunar..
......
Talyadan~
Bazen kötü karakterler de mutlu olmayı derinden derine ister...
...
Gözlerimin altı kızarmıştı,neden ağladığımı bilmiyordum..
Sinirden mi,üzüntüden mi,sakladığım gerçek sevgimden mi?
Belki de pişmanlıklarımdan,belki acılarımdan, belki hayallerimden..
Lise birden beridir sevdiğim kişi yüzünden ağlıyordum belki..
Kimbilir..
Abim yanımda duruyor ve saçlarımı okşuyordu,abim daraltmazdı,herşeyi sormazdı sadece beklerdi..
Benim ağladığımı farkedince bir kelime etmedi ve sadece yanımda durdu çünkü o beni bilirdi..
Teselli sevmediğimi,lanet olası gururum yüzünden..
Her şeyi bir gururum yüzünden mahvediyorum..
Belki de Atalayın peşinde acıyla gideceğime,Ezheli gerçekten sevmeliydim..
Gözlerimden akan yaşları sildim ve yerimden doğrularak anime tebessüm ettim.
Abim de gülümsedi ve alnıma bir öpücük kondurarak,
*Herzaman dediğim gibi.Rahat hissettiğin zaman anlat ya da ağlayarak rahatla güzelim.
Başımla onayladım.
Ardından beni yalnız bırakmak için odadan çıktı..
Artık sessizliğin kölesi olmalıydım,gururu bir kenara atmalı ve beni seveni sevmeliydim..
Sonuçta gerçekleri er ya da sonunda öğrenecektim..
Hayallerim, artık sizi çöpe atıyorum..
Hayaller acıtır,gerçekler hatırlatır.....
