Perşembe
Kafamın içinde zıplayan fillerden bağıran kargalara kadar her şey vardı. Gözlerimi açıp etrafa baktım. Lütfen aptal şeyler yapmış olmayayım. Lütfen. Yataktan kalkıp üstüme baktım, bu benim dün giydiğim sweat değil? Hayır ya aptal şeyler yapmış düşüncesine bile girmek istemiyorum.
Yavaş ve korkar adımlar ile evi dolaştım. "Beni mi arıyorsun?" Diyen kişinin sesi ile derin bir nefes alıp verdim. Arkamı dönüp baktım. "Ersin?" Şaşkınlıkla ona bakarken gülümsedi, ben bir şey sormadan kendisi açıklama yaptı bile. "Dün sarhoş olunca sizin evi de bilmeyince buraya getirmek zorunda kaldım."
Üstümdeki sweate baktım. "Kusura bakma, dün üstüne kustun. Ben de mecbur değişmek zorunda kaldım." Ersin'in yüzüne bakıp tek kaşımı kaldırmaya çalıştım. "Neden abime veya kızlara demedin?" Dedim, samimi şekilde gülümseyip arkasındaki duvara yaslandı. "Abini arasam barda olduğunuzu öğrenip sana kızacaktı bir de sarhoş kafa ile kim bilir neler derdin. Kızlara gelecek olursak: Emir dün karakolluk oldu. Çınar ile Arya iyicene kavga ettiler. Hepsi birbiri ile ilgilenirken ben de sana baktım." Dedi, olayları anlamak için birkaç dakika boş boş baktım. Karakolluk mu oldular? Kaşlarımı çatıp "Kızlar nerede şu an?” Diye sordum ama Ersin dediğimi umursamadan "Yemek yerken konuşalım mı?" Dediğinde kaşlarımı çatıp ona baktım. İtiraz edemeyecek kadar acıktım. Kafamı onaylarcasına sallayıp Ersin'i takip ettim.
Sandalyeye oturup önüme koyduğu yumurta ile patates kızartmasını yerken Ersin'e baktım. "Kızlar şu an evde büyük ihtimal ile uyuyordur, bir de Eslem story atmış galiba. Sinan görmüş, dün arayıp tekrar geleceğini söyledi. Ben de benim evde olduğunu söyledim." Dedi, ne kadar sakin şekilde anlatıyor. Sanki her gün karakolluk oluyor veya her gün sevgilisinin abisi ile kavga ediyor. Moralim bozuk bir şekilde yerken Ersin kahve getirdi. "Al iç, başının ağırısı geçer." Ersin'e bakıp elindeki kahveyi aldım. Kahveden bir yudum alıp masaya geri koydum. "Neden benimle bu kadar çok ilgileniyorsun?" Cevap vermek yerine gülümseyip yumurtamı soydu. Kahvaltımı yapıp toparladıktan sonra telefonum çaldı.
Telefonda Evlatlık yazısını görünce telefonu açtım. "Efendim abi?" Dedim, abimin telaşlı konuşması nedensizce içimi ısıtmıştı. Şuan tek ihtiyacım olan şey abime sarılmak olabilirdi. Zaten küçükken de kötü bir şey yaşayınca hep abim gelip bana sarılırdı. Sanki o sarılınca bütün dünya dururdu. "İyi misin? Yoldayız biz." Dedi, telefonu kulağımdan uzaklaştırıp abim mi aradı diye bakıp telefonunu kulağıma götürdüm. Neden herkes bu gün bana ilgi gösteriyor? "İyiyim." Demem ile kapı çaldı. Kapıyı geçip kapıyı açtım. "Hoş geldiniz." Dedim, Emir ve Eslem önden içeri geçerken Arya ve Çınar yavaşça içeri geçti. "Kapatıyorum." Deyip telefonu kapattım. Yanlarına geçip oturdum. "Anlatın." Eslem'e baktığımda Eslem sinirle Emir’e sonra bana baktı. "Bu mal çocuğunun kolunu kırınca şikayetçi oldu sonra zar zor şikayetini geri aldırdım." Dedi, Emir ise Eslem’e karşı sinirle bakınca "Çocuk mu? Sevgilin varken başkası ile dans edip flörleşiyorsun." Diye yüksek sesle konuştu. Yine başladı bunların kavgaları. Neyseki kavgaları kadar aşkları da büyük. "Sen de sevgilin varken başkalarına göz kırpıyorsun." İkisini izlerken Çınar birden bağırdı. Dönüp ona baktım. "Sen ne götüme gidiyorsun!?" Arya ayağa kalkıp Çınar’a baktı. "Sana ne? Neyimsin ki sen benim!?" Diye bağırdı, Çınar sinirle elini yumruk yapıp sıkarken "Ebenin amıyım!" Dedi bağırdı. Hepsi sinirle yerine otururken yine kapı çaldı.
Kapıyı açmamla abimin tayfası geldi ama yanlarında sevgilileri de vardı. Hepsi içeri geçince oturduk. Bütün herkes toplanmış ne güzel, devamsızlıkları az galiba kimse okula gitmediğine göre. "Danla eşyalarını topla memlekete gidiyorsun." Dedi abime baktım. Afallayıp ne olduğunu anlamaya çalıştım. "Aşkım saçmalama bi kızın ağzından dinle." Dedi Gece diye tahmin ettiğim sarışın. Abim derin nefes alıp verirken Tolga bana bakıp "Anlat Dalin." Dedi, neyi anlatmam lazım? Tam olarak nerden başlasam ki? Derin bir nefes alıp verdim "Kızlar ile bara gittik, sarhoş olmuşum. Pek bir şey hatırlamıyorum ama Ersin beni bardan çıkarıp eve getirdiğini falan biliyorum." Dedim, abim kaşlarını çattı. Artık Ersin’e bir şey derse sessiz kalmamam lazım. Sahte de olsa sevgilim o. Hem ben sarhoşken, ben hatırlamasam da bana çok iyilik yaptı. "Akşam boyunca birlikte miydiniz?" Dedi abim, tam konuşacakken Ersin lafa atladı. "Evet ama düşündüğün gibi bir şey olmadı, o uyurken ben yine kusacak mı diye başında bekledim çünkü eve gelmesi ile çok geçmeden kustu." Tolga’nın yanındaki kız omzuna vurarak "Ya sen bana neden böyle bir şey yapmıyorsun Tolga?" Dedi Tolga’nın yeni sevgilisi olduğunu biliyorum ama hangisini getirdi bilmiyorum. "Kızım bi dur ciddiliğin içine sıçıyorsun." Dedi Tolga.
"Polislik olmuşsunuz." Dedi abim, bunu duyar duymaz Aras kahkaha atıp konuştu. "Lan oğlum her şeyi anladım da neden Anıl'ın kolunu kırıyorsunuz?" Dedi, Anıl mı? O da kim? Emir’in dövdüğü çocuk muydu o? "Kim olduğu beni alakadar etmiyor Eslem ile dans etti." Dedi Emir halen daha sinirli olduğu konuşmasından belliydi. "Hadi erkek dans etmek istedi Eslem neden kabul etti?" Dedi Aras, Eslem çekinerek kafasını eğdi. Aras buradaki herkesten zeki gibi bir şeydi. Resmen bunu kimse Eslem’e sormadı. Zaten biz nedenini biliyoruz ama her neyse. "Emir kıskansın diye kabul ettim." Aras gülmesini kesince Eslem’e baktı. "Eslem sen misin?" Dedi Aras, Eslem kafasını olumlu anlamda sallarken "Bak bu yüzden ciddi bir ilişkim yok." Dedi Tolga, kız tekrar Tolga abinin omzuna vurdu. Omzu çürüdü be. "Tolga!" Diye uyardı yanındaki ismini bilmediğim manitası. "Efendim Selin?" Dedi Tolga. O Selin bu Selin mi? Güzel kızmış he. Selin göz devirip konuyu kapattı.
"Ee sorunu çözdünüz mü?" Dedi Aras Eslem ve Emir'e bakarak. "Hayır." Diye yanıt verdi Eslem. "Aşkım sana ne gençlerden?" Dedi Bahar Aras’a bakarak. Bahar aralarında sevdiğim tek yengem olabilirdi. Kız melek gibiydi. "Neyse o zaman, biz kalkalım." Dedi Aras ayağa kalkarken. Abim bana sinirle bakıp ayağa kalktı. Tolga yanıma gelip "Bana kız ayarla da gideyim." Dedi, Selin Tolga’nın koluna vurup "Tolga yapma." Diye uyardı, Tolga ise her ciddi ortamda yaptığı gibi yine yavşaklık yapmaya başladı. "Öpersen yapmam." Dedi Tolga, Selin etrafa bakıp utanarak evden çıktı. Abim onlar evden çıkınca tekrar salona geçip bizimkilere baktım.
"Ebemin amı olduğunu nereden biliyorsun!?" Diye bağırdı Arya, Çınar ciddi misin bakışı atınca gülmemek için dudaklarımı içe doğru bastırdım. "Yarım saat ne cevap versem diye mi düşündün?" Dedi sakin bir şekilde. "Evet." Çınar Arya'nın elini tutup "Dün edebiyat dersinde dediğimi bu kadar ciddiye alacağını ve bunu yapacağını bilmiyordum özür dilerim." Diyerek konuştu. Arya kafasını eğip "Ben de seni dinlemek yerine bara gittiğim için özür dilerim." Mırıldanınca gülümsedim. Çınar Arya'nın kolundan tutup kendine çekip sarıldı.
Eslem ve Emir'e bakıp onların barışmasını bekledim ama nafile. Eslem ve Emir birbirlerinin yüzüne dahi bakmıyorlardı. "Gençler siz de abartmayın da klişe olarak kıskandırmaya çalışmış işte." Dedi Ersin, yanıma oturarak. Eslem Emir'e bakınca Emir de dayanamayıp sarıldı. Ersin kolunu omuzuma atınca bana sessizce "Dünkü iltifatlar için teşekkürler." Dedi, kaşlarımı çatıp Ersin'e baktım. "Ne dedim ki? Uyudum ben direkt." Dememle gülümseyip bana yaklaştı. "Uyudun mu? Saklambaç bile oynadık ne uyunması?"
"Çok güzel gülüyorsun yakışıklım, tam aşık olmalık." Dedi Ersin sesini incelterek, bunu ben mi dedim? Hay…
"Ee herkes barıştı falan filan ise ne yapıyoruz?" Dedi Çınar, bu andan beni kurtardığın için teşekkür ederim. Arya gülerek "Dalin bi ara fenomen olmak istiyorum diyordu hadi video çekelim." Dedi, al işte beni neden rezil ediyor ki? Hem beni kim izler? "Evet video çekelim." Dedi Eslem, bunlar neden birlik olup benimle uğraşıyor? "Saçmalamayın lan başka bir bulun." Diye uyardı Emir. Umursamadan Ersin'in elinde olan telefonunu alıp mesajlaşmalarına baktım. "Bu kız kim?" Dediğimde Ersin önce bana bakıp ardından telefona geri baktı. "Kuzenim." Ben yazmadım kuzenim yazmış der gibi dedi. Bi güvenmedim. Elinden telefonu alıp mesajları okumaya başladım. Cidden kuzeniymiş. Telefonu ona geri verip kafamı kaldırdım ama bizimkilerin bana baktığını gördüm. "Bu kıskanmaya başlamış." Dedi Eslem bana pis bir ima ile bakarken. Kaşlarımı çatıp "Ne alaka ya öylesine şey ettim." Dedim, kafamı tekrar telefona eğince "Kıskanmasına gerek yok dün akşam sarhoşken ki söylediği o romantik sözler başka bir yerde bulunamaz." Dedi Ersin, bilerek yapmıyorsa benim adım da Danla değil. "Puştluk yapma." Dedim sessizce, Ersin gülerek bizimkilere baktı. "Utandı şimdi abisi.."
Ersin’in dediğine karşı kaşlarımı çattım. "Ne dedi ki?" Dedi Arya gülerek. Hepsi anlaşıp mı bana oynuyor? "Ne demedi ki? Saklambaç oynamak istedi. Oynuyorduk buna ‘Saklan.’ Dedim. ‘Kalbinde saklansam olur mu?’ dedi. Artık devamını siz düşünün." Ersin’in cümlesi ile yanaklarımın ısındığını hissettim. Kızarıyor muydum? Al işte, bir daha içki falan içersem hayatımın tam orta yerine sıçsınlar.
"Neyse canım." Diyerek konuyu değiştirmeye çalıştım çünkü bu konu beni yormaya başladı. "Çikolatalı süt istiyorum." Dedim. "Evde yok ki." Bu cümle sabaha kadar beni ağlatabilirdi. Ayağa kalkıp "Hadi gidip alalım." Dedim, hepsi bana koala gibi bakmaya başladı. Bu demek oluyor ki hepsi üşeniyordu. Neyse ne, onlara mı yalvaracağım? Saçımı savurup kapıya doğru ilerlerken "Ben çıkarım." Diye söylendim. Ayakkabımı giyip evden çıktım. Markete doğru giderken Ersin yanıma geldi. "Tek başına gitme." Elimi tutunca gülümsedim, içimde ona karşı bir duygu vardı ama bunu ne olduğunu tam olarak anlayamadım.
Beraber markete kadar yürüdük. Yürürken bana dün gece yaptığım saçma şeyleri anlatmaya başladı. Ne siz sorun ne de benim anlatacak kadar yüzüm olsun. Markete gelince iki tane çikolatalı süt aldım. Telefon kılıfının arkasından paramı çıkartıp ödedim. Dışarıda Ersin'i beklerken kendime aldığım birer çikolatalı sütü içmeye başladım. Ersin elinde poşet ile marketten çıkınca ona aldığım çikolatalı sütün diğerini uzattım. Ersin elimdeki çikolatalı sütü alıp bana poşeti verdi. Poşetin içine bakınca bir sürü çikolatalı süt gördüm.
"Çok teşekkür ederim!" Deyip Ersin'e sarıldım, daha fazla romantiklik olmaz diye düşünüp eve doğru yürümeye başladık. Biz hangi evden çıkmıştık? Ersin birden durup bana baktı. "Geldik." Dedi, sinirle gözlerimi kapatıp açtım. "Şaka mı yapıyorsun geri zekalı!?" Diye bağırdım.
