Ben annemin çiçeği,babamın ise zeka küpüydüm. Yaptığım yanlışları her zaman düzeltmesini biliyordum ve ailemle her ne olursa olsun aileme anlatırdım. Yanlışlarımla doğrularımla beni her zaman destekleyip korumuşlardı. Her hafta 1 gün aile günümüz vardı. Babamın çalışma odasında saatlerce konuşurduk. Geçmişte onların yaptıkları nedenleri,sonuçları,elde ettikleri doğru ve yanlışları. Ailem her zaman beni küçük bir çocuk gibi görmemişti. Yeri geldiğin de benimle küçük bir çocuk, yeri geldiğin de anne-baba, yeri geldiğin de ise benim en iyi arkadaşım olmuştu ve bu benim için paha biçilmez bir hayattı. 2 Kardeşim ve çok iyi anne-baba. O beni bırakıp gidene kadar çok iyi bir ilişkim olduğu düşünür ve mutluluğuma mutluluk katardı bu durum. Ama öyle devam etmedi. Beni yarı yolda bırakıp kendine yeni bir hayat kurmuştu. Veya kurmaya çalışıyordu. Kurmaya çalışıyor diyorum çünkü ortak çok arkadaşımız vardı ve hiçbiri ne onu nede beni bırakmıştı. Her iki tarafla da iyi anlaşıyorlardı. Bu benim veya onun için bir sorun değildi. İki tarafta çocukluk devrini çoktan geçmişti ve olgunlukla bir şeyleri karşımalamaya çalışıyorduk ve bunu değiştirmeyecektim ama onun cephesinde neler değiştiğini ve neden değiştiğini öğrenmek istiyordum. Ve bunun için her şeyi yapabilecek durumdaydım. Şimdi Nisa ve Sevgi ile adaşım olan Ayla’yi hapsetmiştik.
Adaşım Ayla çok normal birisi değildi. Çok akıllı ve çok iyi niyetli birisiydi. Ama hem sabit fikirli hem de takıntılı birisiydi. Mesela sosyal medyaya takıntısı vardı. Bir giydiğini bir daha giymezdi ama bunlarla hava atmazdı. Çünkü onun hakkında hemen her şeyi öğrenebildiniz. Nedeni ise gazetecilik okuyordu ve ailesi baya bir zengindi. Ama diyorum ya iyi niyetliydi. Mesela geçen sene onun arkasından yalan bir dedikodu çıkaran bir kızı iyi niyeti ile bu okulda kendini temize çıkarmıştı ve onu herkesin ciddiye almamızı sağlamıştı. Şimdi ise onu hapsetmiştik bildiği bir şeyler olmalıydı. Olması gerekiyordu.
Sevgi deli gibi gülerek Ayla’nin üzerine yürüyerek ‘Gene başlıyoruz. Bu ikisi ne yapıyor yine?’ Bakışı attım Nisa’ya. Nisa ise Seygi’yi zevkle izliyordu. Ne deli insanlardı bunlar. Ayla ya ise Sevgi üzerine gittikçe geri geri gidiyordu. Bizden korkuyor mu bu kız? Buda ayrı bir deli. Sadece basit bir iki soru soracaktık o kadar.
“Sevgi kızı niye korkutuyorsun? Rahat bıraksana. Sadece basit bir iki soru soracağız o kadar. Neden gerilip yaratıyorsun?” Bu cümleyi kurmasam daha iyiydi. Çünkü Ayla hemen kendini salmıştı.
“Bende bu ne ciddiyet diyorum ne sorununuz varsa sorun cevaplayabileceksem neden olmasın?” Dedi gülerek. Bu kızın duygu değişimine yetişemiyorum. Çok çabuk değişiyor.
Sevgi gülerek;”Aslında sorular çok basit ama cevap vermede ne yaparsın bilemeyiz.” Bu konuda haklıydı. Cevaplar onu zorlayabildi. Ama ne olursa olsun cevapları alacaktım. Bu değişemezdi. Değiştirilemezdi.
“E sorun siz cevabı bana bırakın.”
Nisa; “Öncelikle bu Süleyman hakkında konuşalım önce.”
Ayla gözlerini büyüterek;”Süleyman mı? Neden o? Onun hakkında konuşacağınızı hiç düşünmezdim.”
“Düşün düşün tam olarak onun hakkında konuşacağız.” Dedim gülerek. Ayla stresli bir şekilde derin nefes alıp vermişti.
“Gerçekten bunu yapmam gerekiyor mu?” Sorusuna. Gerekli cevabı bakışlarımla vermiştim.
Derin nefesler içerisinde;”Tamam bunu yapabilirim.” Derken bile kıpkırmızı kesilmişti. Savaşa gitse bu kız bu hale gelmez.
Nisa; “Öncelikle sakin ol. Çok fazla seni zorlamayacağız. Bildiklerini söylersin o kadar.”
Bir erkeğin peşinden koşmayacağım veya bir erkeğin peşimden koşmasını sağlamayacağım. Bu hiçbir şekilde normal bir şey değil. Sadece bilmek istediğim konular var ve onları öğreneceğim. Evet bazen yanlış yola gittiği hissettirecek ama bunu yapmak istiyorum. Benim hayatım da belirsizliğe yer yok.
Ayla’ya yaklaşarak; “Bak Ayla beni ta orta okuldan tanırsın. Bir çoğu zamanında yanındaydım keza sende öyle. Şimdi de yanımda olmanı istiyorum ki Allah korusun sana bir şey olduğunda yanında olabileyim. Birbirimize destek olalım ki hayatımız kolaylaşsın.” Dedim içten bir sesle. Bu onu rahatlatmıştı. Sevecen bir şekilde bakarak;
“Sana yardımcı olabilirim. Dediğin gibi biz eski dostuz ve birbirimize çok iyiliğimiz dokundu. O yüzden cevaplayabileceğim ne varsa sorabilirsin.” Dediğinde güldüm. Bu kızla iyi anlaştığımızı söylemiştim.
“Öncelikle Süleyman’ın son zamanlarda neler yaptığını anlat bana. Nerelere gitti, kiminle gittiğini her şeyi anlat. “
“Aslında son 1 haftadır okulun karşısında ki en sonda ki cafeye gidiyor. Hani şu bizim sevmediğimiz duman altı olan yere. Sen ben gibi insanlar oraya gitmeyiz normal bir yer değil. Gerçi Süleyman’ın orada ne işi var anlayamadım ama oradan çıkmıyor. Ondan önce de en az 1 ay ortalıkta görünmedi. Kusura bakma ama seni biraz üzeceğim ama seninle ayrıldığı dönemde sürekli yer altı boks’a gittiğini duydum. Hani şu sınıfta pek tekin olmayan Aslan var ya onun gittiği yere gidiyormuş. Ne kadar doğru bilemem. Seninle ayrıldıktan sonra zaten ortalıkta uzun süre ortalıkta görünmedi tabii birden ortaya çıkıp hiçbir şey yokmuş gibi şu pis cafeye gitmeye başlayıp mutlu durmaya başladı.”
Bu kız bunları nereden öğreniyor bilmiyorum ama dediklerine inanırım. Devam etmesi için dikkatle dinledim.
“Birde son zamanlarda sürekli ailesi ile kavga edip duruyormuş. Annem söyledi. Teyzem onun annesi ile iyi anlaşıyor annem de az çok birbirlerini tanırlar iki gün önce onların evinde buluşmuşlar o sıra babası ile takışmışlar biraz. Ve annesinin morali baya bozulmuş. Ne dediyse artık kadın baya bozulmuş.”
“Süleyman bunu yapmaz annesine çok saygı duyar babasına özellikle saygı duymak kelimesi bile az kalır çok iyi anlaşırdı onlar. Bunları yapacak birisi değil o.” Şaşkındım çünkü gerçekten böyle birisi değildi. O ailesini beni sevdiğinden çok seviyordu. Keza onları bende çok seviyordum çok iyi insanlardı. Bu hale gelecek birisi değildi. Ne olmuştu da bu duruma gelmişti?
“O cafeden nefret eder. Neden oraya gittiğini hiç anlamadım. Evet spora bayılıyor ama yer altı boksu ne demek. Yasa dışı diye daha önce bir çok yeri ihbar etmişliği bile var. Şimdi ne değişti de bu hale geldi? Anlamıyorum bu durumu.”
Nisa;”Süleyman bu duruma geldiyse bir iş var içinde ama ne olduysa artık durum daha beter bir hale gidiyor.”
Ayla; “Bir de beni yanlış anlayacaksınız ama söylemeden duramam.” Sıkıntı ile söyledi. Merakla ona baktım. Bu konuda her şey önemliydi.
“Hani Süleyman ve ailesi daha önceden Bakırköy de yaşıyordu ama ailesi ile taşındılar. İşte taşınmadan önce birisi ile çok iyi anlaşıyormuş. Bizlerin sevmediği ve sevilecek bir yanı olmayan birisi ile çok iyi anlaşıyormuş. Tabii taşınmadan çok önce araları açılmış.”
“Kim o?” Gerçekten merak etmiştim. Aslan’la bildiğim kadarı ile lise sondan anlaşamamaya başlamışlardı. O yüzden aklımdan silmiştim. Kimdi bu?
“Aslanla. Aslanla Süleyman çok küçükken iyi anlaşıyormuşlar ama aralarına ne girdiyse bozulmuşlar. Zaten sürekli çekişmelerinden belli ama bunun eskiye dayandıran bir olay var belli ama sebebini kimse bilmiyor.” Şaşkınlıkla ona bakıyordum ben lisede bir olay olarak biliyordum ama daha eskiye dayanıyormuş bu olay.
“Sebebini bilmiyor musun gerçekten?”
“Maalesef öğrenemedim. Gerçi öğrenmek için hiç uğraşmadım çünkü o zamanlar küçüklermiş. Üzerinden çok sular geçti diye üstelemedim.” Dedi
Nisa;”Bilmediğimiz ne olabilir ki? Önder ve Özgür de Süleyman ile çok eski arkadaş ama onlarda bir şey söylemedi.”
“Bunun altında bir iş var ama ne olabilir? Özgür ve Önder’e sorsak hemen anlarlar ve Süleyman’a anlatırlar o yüzden başka bir yol bulmamız gerekiyor.” Dedim düşünceli bir ses ile.
Sevgi; “Başka bir yol ama diğer insanlarla paylaşmamak şartı ile. Ne kadar çok insanla paylaşırsak o kadar gün yüzüne çıkar yaptıklarımız ve bu çok da hoş olmayan bir durum.” Dedi. Ayla;
“Gizli planlar ve gizli bilgiler. Öğrenecek çok fazla bilgi var Ayla. Bunun için omuzlarına çok faza yük binecek ama senin bunu isteyip istemediğine bağlı. Umarım her şeyin hayırlısı olur.”
Gülümsedim; “Bunun için isteyip istemediğime bakamam artık hazırım ve bana, bize ne olduysa öğrenmek istiyorum Ayla. Artık her şey eskiye bakmıyor. Bazı şeyleri silemem ama nedenlerini öğrenebilirim. Ve bu konu da bana yardımcı olur musun?”
Ayla’nın bana yardımcı olmasını istiyordum. Güvenebileceğim az sayıda ki insanlardan biriydi ve yapabileceği çok şey vardı. Kendine ve bize zarar vermeden bir çok şeyi atlatabilirdi. Çoğu insanı koruyup kollayabilirdi. Deli doluydu ama tuttuğunu koparırdı.
Elimi tuttu ve; “ Sen bana soru sormak için buraya çağırdığından beri sana yardımcı oldum ve buna devam edeceğimden kuşkun olmasın. Her zaman yanında yanınızdayım.” Dedi. Bunun için o kadar mutlu olmuştum ki. İçime su serpilmişti. Güvendiğim insanlar yanımda olunca kendimi güvende ve mutlu hissediyordum. Bunu herkes yaşayamaz.
DÜN 4 SAAT BOYUNCA YENİ BÖLÜM YAZDIM AMA İÇİME SİNMEDİ VE SİLDİM YENİSİNİ YAZMAYA BAŞLADIM. AKŞAM 6'DA BAŞLAYAN YAZIM DAHA YENİ BİTTİ. UMARIM BEĞENİRSİNİZ. HATAM VARSA KUSURUMA BAKMAYIN VE YANLIŞ YAZDIĞIM YERDE YORUM YAZARSANIZ DÜZELTEBİLİRİM. ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM.
BANA İNSTAGRAMDAN ULŞABİLİRSİNİZ. HESABİM okuyan_edebiyatçı_kız. EĞER BURADAN YORUMUNUZU GÖRMEYİP CEVAP VERMEDİYSEM İNTAGRAM HESABIMA YAZIN DÜZELTİRİM VE SİZLERLE İLETİŞİME GEÇMİŞ OLURUM ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM...