Bölüm 10

Spor salonunun kapısı açılmış olmasına rağmen hiçbirimiz dışarı çıkmadık. Üçümüz de ekranda gördüğümüz son isme bakıyorduk. ADMIN_01: DEFNE. “Bu bir oyun,” dedi Defne. Sesi titriyordu. “Bunu siz de biliyorsunuz.” Arda gözlerini ondan ayırmadı. “Belki.” Defne ona döndü. “Bana mı inanmıyorsun?” “Şu anda kimseye inanmıyorum.” Arda'nın bu cevabı Defne'yi susturdu. Ben ise ne yapacağımı bilmiyordum. Defne benim ilk günden beri yanımda olan kişiydi. Bana sınıfı göstermiş, öğretmenleri anlatmış, S uygulaması hakkında ilk bilgileri vermişti. Eğer gerçekten ADMIN_01 ise, bana yardım ediyor gibi davranmasının bir nedeni olmalıydı. “Defne,” dedim. “Bana bir şey söyle.” “Ne?” “S uygulamasını daha önce gördün mü?” Defne başını iki yana salladı. “Hayır.” “Emin misin?” “Evet.” Telefonum titredi. S uygulaması açıldı. “Yalan.” Altında bir ekran görüntüsü belirdi. Görüntüde bir konuşma vardı. Kullanıcı adı ADMIN_01 olarak görünüyordu. Mesajın yanında Defne'nin fotoğrafı vardı. “Bu sahte,” dedi Defne hemen. “Biri fotoğrafımı kullanmış.” “Olabilir.” “Lina, bana inan.” Ona baktım. “İnanmak istiyorum.” Defne'nin gözleri doldu. “O zaman inan.” Arda araya girdi. “Peki neden S uygulaması seni gösteriyor?” “Bilmiyorum.” “Peki neden Lina'nın ilk gününden beri ona yardım ediyorsun?” Defne ona döndü. “Çünkü arkadaşıyım.” Arda birkaç saniye sustu. “Seni daha önce hiç görmemişken nasıl bu kadar hızlı arkadaş oldun?” Defne cevap veremedi. İçimde kötü bir his oluştu. “Defne...” “Ne?” “Beni daha önce tanıyor muydun?” Defne gözlerini kaçırdı. Bu küçücük hareket bile yeterliydi. “Tanıyordun.” “Lina...” “Tanıyordun, değil mi?” Defne derin bir nefes aldı. “Evet.” Kalbim hızlandı. “Nereden?” “Seni daha önce görmüştüm.” “Nerede?” “Bu okulda.” Arda'nın yüzü sertleşti. “Ne zaman?” “Geçen yıl.” “Mert kaybolmadan önce mi?” Defne başını salladı. “Evet.” “Neden bana söylemedin?” “Çünkü sana söylememem gerekiyordu.” “Kim söyledi?” Defne sustu. “Kim?” “Annen.” Bu kelimeyi duyduğum anda her şey durdu sanki. “Annem mi?” “Evet.” “Ne istedi senden?” Defne'nin gözleri doldu. “Seni izlemesini.” “Beni mi?” “Evet.” “Neden?” “Çünkü annen, S uygulamasının tekrar aktif olduğunu düşünüyordu.” Arda bir adım öne çıktı. “Ve Defne bunun için mi seninle arkadaş oldu?” Defne başını eğdi. “Başta evet.” İçimde bir şey kırıldı. “Başta?” “Sonra gerçekten arkadaşın oldum.” “Bunu nasıl kanıtlayabilirsin?” Defne cevap veremedi. Ben arkamı döndüm. “Bana yalan söyledin.” “Lina...” “İlk günden beri.” “Her şeyi anlatamazdım.” “Ama bana güveniyormuş gibi davrandın.” “Çünkü gerçekten güvenmeye başladım.” Gözlerim dolmuştu ama ağlamak istemiyordum. Tam o sırada telefonum tekrar titredi. Yeni paylaşım geldi. “İhanet doğrulandı.” Altında: “Ama yanlış kişiyi suçluyorsunuz.” Arda telefonu aldı. “Ne?” Yeni bir satır belirdi. “ADMIN_01 Defne değil.” Hepimiz sustuk. Defne şaşkınlıkla ekrana baktı. “Ne?” Ekranda başka bir kullanıcı adı çıktı. ADMIN_01: LINA. Geriye doğru bir adım attım. “Ben mi?” Arda başını iki yana salladı. “Bu imkânsız.” Yeni bir mesaj geldi. “İlk kullanıcı ile ilk yönetici aynı kişi.” Bir anda çocukluğumdan bir görüntü geldi. Küçük halim bir masada oturuyordu. Önünde bir bilgisayar vardı. Mert yanında duruyordu. Küçük halim ekrana bir şey yazıyordu. “Bitti,” diyordu. Mert gülümsüyordu. “Artık kimse bizim sırlarımızı göremez.” Küçük halim başını sallıyordu. “Ben sadece arkadaşlarımızın kullanmasını istiyorum.” Sonra görüntü değişti. Ekranda S uygulamasının ilk hali vardı. Kullanıcıların isimleri görünmüyordu. Küçük halim bir tuşa bastı. “Yönetici hesabı oluşturuldu.” Gözlerimi açtım. “Ben yaptım.” Arda bana baktı. “Neyi?” “S uygulamasını.” “Ama bunu nasıl hatırlıyorsun?” “Hatırlamıyorum. Görüntü olarak geldi.” Defne yanıma yaklaştı. “Lina, belki de...” “Beni dinle.” Ona döndüm. “Sen beni izlemek için görevlendirildin. Ama bana bir konuda doğruyu söyledin.” “Neymiş?” “S uygulamasının insanları izlediğini.” Defne sustu. “Bunu nasıl biliyordun?” “Çünkü annenden duydum.” “Annem sana başka ne söyledi?” Defne gözlerini kapattı. “Mert'in kaybolduğu gece seni kurtarmamı istedi.” Arda'nın yüzü değişti. “Kurtarmak mı?” “Evet.” “Neden?” “Çünkü Lina'nın peşindeydiler.” “Kim?” Defne cevap veremeden okulun hoparlörlerinden bir ses duyuldu. “Lina Yalın.” Hepimiz donduk. Müdürün sesi geliyordu. “Lütfen müdür yardımcısının odasına gel.” Arda başını kaldırdı. “Bu iyi değil.” Hoparlör yeniden açıldı. “Lina Yalın, derhal müdür yardımcısının odasına gel.” S uygulaması aynı anda açıldı. “Gitme.” Sonra yeni bir mesaj geldi. “Çünkü seni çağıran kişi müdür yardımcısı değil.” Arda hemen kapıya yöneldi. “Buradan çıkıyoruz.” “Nereye?” “Eski binaya.” “Neden?” “Çünkü biri bizi buraya getirdi ve şimdi dışarı çıkmamızı istemiyor.” Defne arkamızdan geldi. “Peki nereye gideceğiz?” Arda bana baktı. “Mert'in defterinde başka bir ipucu vardı.” “Hangisi?” “Son sayfada.” Defteri çantamdan çıkardım. Son sayfayı açtım. Daha önce göremediğim küçük bir yazı vardı. “12 Ekim gecesi, saat 23.17. Beni bulmak istiyorsan, başladığımız yere dön.” “Başladığımız yer...” diye fısıldadım. Arda hemen anladı. “17 numaralı oda.” Eski binaya doğru ilerledik. Koridorlar boştu. Okulun diğer tarafında ışıklar yanıyordu ama eski bina tamamen karanlıktı. 17 numaralı odanın kapısına geldiğimizde kilit açıktı. Arda kapıyı açtı. İçeride tek bir masa ve üzerinde eski bir bilgisayar vardı. Bilgisayarın ekranında bir dosya açıktı. S PROJECT — ADMINISTRATOR. Altında iki seçenek vardı. GİRİŞ ve ÇIKIŞ. Ekranın altında ise küçük bir yazı vardı. “Şifreyi yalnızca Lina biliyor.” “Ben şifreyi bilmiyorum,” dedim. Arda bana baktı. “Ama eski halin biliyordu.” Gözlerimi kapattım. Çocukluğumdaki görüntüleri hatırlamaya çalıştım. Bir sayı dizisi gördüm. 121017. Klavyeye yazdım. Ekran açıldı. İçeride yüzlerce dosya vardı. Bir klasör diğerlerinden farklıydı. MERT — SON KAYIT. Dosyayı açtım. Video başladı. Mert ekranda belirdi. Yüzü yorgundu. Kameraya bakıp konuştu. “Lina, eğer bunu görüyorsan, demek ki plan işe yaradı.” Kaşlarımı çattım. “Hangi plan?” Video devam etti. “Hafızanı kaybetmen gerekiyordu. Çünkü S'nin gerçek sahibi seni bulacaktı.” Mert birkaç saniye sustu. Sonra kameraya biraz daha yaklaştı. “Ama bir şeyi sana söylemedim.” Ekran bir anda karardı. Ardından tek bir cümle belirdi. “Mert'in son kaydı burada bitmiyor.” Dosyanın altında başka bir klasör açıldı. “LINA — GERÇEK KAYIT.” Arda bana baktı. “Bunu açmak istediğine emin misin?” Ekrana baktım. “Hayır.” Parmağımı fareye götürdüm. “Ama açacağım.” Dosya açıldı. Görüntü başladığında küçük halimi gördüm. Karşımda Mert vardı. Küçük halim ağlıyordu. Mert elimi tutuyordu. “Bana söz ver.” “Ne sözü?” “Eğer beni bulamazsan, kimseye güvenme.” Küçük halim başını salladı. “Sana söz.” Mert kameraya döndü. “Ve özellikle...” Görüntü bir anda kesildi. Ekranda yalnızca tek bir kelime kaldı. “DEFNE.” Defne'nin yüzü bembeyaz oldu. “Benimle ne ilgisi var?” Ekranda yeni bir dosya açıldı. “DEFNE — GERÇEK KİMLİK.” Arda bilgisayara yaklaştı. Ben ise nefesimi tuttum. Çünkü artık sadece S uygulamasının sırrını değil, Defne'nin kim olduğunu da öğrenmek üzereydik.