Soyunma odasından çıktıktan sonra kimse normal davranamıyordu.
Özellikle Yankı.
“BEN SADECE DÖNDÜM BİR ANDA SİZ YERDEYDİNİZ!”
Bora onu kolundan tuttu.
“YETER!”
Emir:
“Olay kaydı tutuluyor.”
Atlas:
“Görsel doğrulama yok.”
Sarp:
“Sus.”
Güneş yürürken yüzü hâlâ sıcaktı.
Yanında Ayaz vardı.
Sessiz.
Ama o sessizlik önceki gibi değildi.
Bu kez içinde bir şey vardı.
Güneş bir an ona baktı.
“Sen konuşmayacak mısın?”
Ayaz kısa cevap verdi:
“Ne hakkında?”
Güneş gözlerini kaçırdı.
“Hiç.”
Ayaz durdu.
Sonra çok sakin:
“Unutmayacağım.”
Güneş anında ona döndü.
“Ne?”
Ayaz yürümeye devam etti.
“Düştüğümüz anı.”
Güneş’in kalbi hızlandı.
“Orası… kazaydı.”
Ayaz başını salladı.
“Biliyorum.”
Durdu.
Sonra ekledi:
“Ama yine de unutmayacağım.”
Güneş hiçbir şey diyemedi.
Çünkü Ayaz bunu kızgınlıkla söylemiyordu.
Sadece… gerçek gibi söylüyordu.
—
Bora arkadan bağırdı:
“ARTIK HEPİNİZ NORMAL DAVRANIN!”
Yankı:
“BEN NORMALİM ZATEN!”
Emir:
“Tanım hatalı.”
Atlas:
“Normal değil.”
Sarp:
“Değil.”
Güneş istemsizce güldü.
Ama Ayaz hâlâ ciddiydi.
—
Okul çıkışına doğru herkes dağılmaya başladı.
Bora:
“YARIN YİNE ANTRENMAN!”
Yankı:
“BEN HİÇ DİNLENMEYECEĞİM!”
Emir:
“Planlama gerekli.”
Atlas:
“Hazırız.”
Sarp:
“Geliriz.”
Herkes ayrılırken Güneş bir an durdu.
Ayaz da durdu.
İkisi yalnız kaldı.
Sokak lambaları yeni yeni yanıyordu.
Güneş sessizce konuştu:
“Bugün… çok garipti.”
Ayaz başını salladı.
“Evet.”
Bir süre sustular.
Sonra Güneş hafifçe güldü.
“Sen gerçekten bunu unutmayacak mısın?”
Ayaz ona baktı.
“Hayır.”
Güneş gözlerini devirdi.
“Niye bu kadar ciddisin?”
Ayaz bir adım yaklaştı.
“Çünkü ilk kez…”
Durdu.
“…kalbim bu kadar hızlı attı.”
Güneş bir an sustu.
Kalbi tekrar hızlandı.
“Bu iyi bir şey mi?”
Ayaz çok kısa düşündü.
Sonra:
“Bilmiyorum.”
Güneş gülümsedi.
“Ben biliyorum.”
Ayaz kaşını kaldırdı.
“Ne biliyorsun?”
Güneş bir adım geri gitti.
“Bunun sadece başlangıç olduğunu.”
Ayaz sessiz kaldı.
Ama itiraz etmedi.
—
Ve o gece ikisi de eve giderken aynı şeyi düşündü:
Bugün kazanan sadece maç değildi.
Bir şey daha kazanılmıştı.
Ama bunun adı henüz konmamıştı.
Ve en tehlikelisi de buydu.