"Alo?"
"Selam, Burçak. Ben Güven. Şimdi size geliyorum, bir ihtiyaç var mı diye soracaktım. Sormadan söyleyeyim, numaranı -lazım olur diye- Akay dan almıştım"
Gerçekten de bunu soracaktım. Ben sormadan söylemesi hoşuma gitmişti. Tam kankeytom olmalık, diye düşünmeden edemedim. Aslında bir ihtiyaç yoktu çünkü her şeyi biz zaten almıştık ama canlarım birtanelerim aşkitolarım yani keyfim ve kahyası nın canı çekirdek çekiyordu.
"Sorduğun iyi oldu, valla bol tuzlu çekirdek alırsan canım sana feda olsun."
"Güvenli taşımacılıkla siparişiniz yolda."
Kıkırdamadan edemedim.
"Dikkat edin de paketi kırışmasın."
"Hayhay hanımefendi."
"Neyse esprisi bir yana, sen gelince ben sana ücretini vereyim olur mu?"
"Ücret mücret ayıp oluyor Burçak. Alt tarafı çekirdek. Lafı olmaz."
Yani patavatsızlık etmiş olabilirdim ama yeni tanıştığım birine keyfi isteğimi ödetmek pek doğru gelmemişti. Sanki her şeyi doğru yapıyormuşum gibi, diye düşündüm.
"Peki o zaman, dikkatli ol. Görüşürüz. "
"Tamamdır, görüşürüz."
Telefonu kapatıp bir bardak su içtim ve salona geri döndüm.
Omen Tanreğm, hayır...
Salona girdiğimde herkes yerde oturmuş ve daire oluşturmuştu. Ortalarında ise bir şişe vardı. Neydik biz ortaokul genci mi?
Geldiğim an geri dönüyordum ki Bige bana seslendi.
"Hadi ama, oyunbozanlık yapma, önyargı sebebinden haklılık fışkırıyor ama eğlenceli olabilir."
Bu kız az önce bana buz devrinde gibi hissettiren kız değil miydi? Bismillah.
Oflayıp puflmaya başladım. Ortaokuldan beri bu oyunu sevmezdim çünkü ne doğruluk kalırdı işin içinde, ne de cesaret. Hep boku çıkardı ve ben bundan nefret ederdim. Ayrıca, belki yalan söylüyorum yani? Kim bana ne yapacak? Gereksiz.
Bir an Çakma Güven de konuşunca irkildim. Yani o da bu oyuna tamam dediyse, pes...
"Bige haklı. Sıkılırsan bırakırsın. Çök."
"Emir verdiğin için değil kendim istediğim için yaparım anca."
Ellerini teslim oluyormuş gibi havaya kaldırdı.
" Tamam Queen, sendeyiz."
Cem araya girdi. "Ooo Gurur Bey den alışılmadık laflar"
"Sus lan" diye cem i dürttü Kemal.
Onlar bu saçma sapan şeyi konuşurken ben en azından oyunun başlama süresini uzatsam sıkıntı olmaz diye düşündüm.
"En azından Güven i beklesek olmaz mı ya?" Dedim.
Çakma Güven durur mu? Tabii ki hayır.
" biz bir el oynayalım o zaten gelir."
Bana karşı çıkmazsa götü yere yapışırdı zaten, Şerro şey.
Herkes onu onaylayınca benim de itiraz etme fırsatım kalmamıştı.
Akay Bey in de sesi çıkmıyordu. İnsafsız ya, insan arkadaşına azıcık destek çıkar. Bunun intikamı fene olacak ya neyse.
Kemal ve Ayda nın arasına oturdum ve Emre şişeyi çevirdi.
Tam o sırada kapı çalınca anında ayağa kalktım. Canım kapı, ben seni açmaya dünden razıyım diye mırıldanarak seke seke kapıyı açmaya gittim. Tabii ki çocuklara da sırıtarak ben bakarım, diye seslenmeyi ihmal etmedim.