SADECE KİTAP — Bölüm 1

Savunmasız kalmak nedir bilir misiniz?Her gün başıma neler gelecek diye düşünerek uyanmak ve bunu hiçbir zaman olumlu olarak söylememek ve her gün daha acı bir şekilde söylemek.Her gün yanınızda olan bir insanın sanki hiç varolmamış gibi kaybolup gitmesi ve sadece sizin onu hatırlamanız ne kadar acıtıyor bilir misiniz?Güçten yoksun mutluluktan yoksun bir hayat yaşayarak aslında yaşarken ölü olmanın nasıl olduğunu bilir misiniz?Sadece güçleri olan insanların en tepeye konduğu kiminin korktuğu kiminin minnet duyduğu bu insanların altında ezilerek onlara baş kaldıramadan sizi öldürebiliceklerini bilerek yaşamının ağırlığını taşıyabilir misiniz?Bilemezsiniz.Neler yaşadıklarını bilemezsiniz .Kimse baş kaldırmadan daha ne kadar devam edebileceklerdi ki? Bu isyanın içinde çocuk,genç yaşlı, kadın ,erkek demeden toplanarak,onları indirebileceklerini düşününler gitti.Geriye kimse kalmadı. Gücün ve sihrin karşısında ne akıl ne zeka ne de merhametin bir şansı vardı.Bu olay efsaneleşti ve kayıplara karıştı.Belki de unutuldu.Bunları onlara unutturdular.Yaptıkları katliamı ,vahşeti ve bir çok işkenceyi unutturdular.Kendilerini hafızalara ‘’iyi’’ olarak kazıdılar.Tabi bir süre sonra unutmaktan kaçanları da bu sefer onlar unuttu.Başardıklarını sandılar.Herkese unutturduklarını düşündüler.Aradan yüzyıllar geçti.Güçte bu süre içinde ‘’ İyi ‘’ olanların çocuklarına geçti ve o ‘’iyi’’ olanlar dünyadan göçüp gitti.Arkalarında koca bir mazi bıraktılar.Yeni gelenler daha çok sevildi.İyi yönettiler ve kendi güçlerinin kurbanı olmadılar,kibirlenmediler.Ama nefret öyle bir duygudur ki her ne kadar görmezden gelinse de elbet bir gün açığa çıkar.Bu yüzden unutmayanlar hala sihri olanlara karşı kin besliyordu.Savunmasız olarak görüyorlardı kendilerini .Hiçbir zaman rahat uyku uyuyamadılar.Kaybettiklerini geri istediler ve hala istiyorlar.

İntikam ve adalet için yanıp tutuşuyorlar.

Savunmasız kalmak nedir bilir misiniz?Her gün başıma neler gelecek diye düşünerek uyanmak ve bunu hiçbir zaman olumlu olarak söylememek ve her gün daha acı bir şekilde söylemek.Her gün yanınızda olan bir insanın sanki hiç varolmamış gibi kaybolup gitmesi ve sadece sizin onu hatırlamanız ne kadar acıtıyor bilir misiniz?Güçten yoksun mutluluktan yoksun bir hayat yaşayarak aslında yaşarken ölü olmanın nasıl olduğunu bilir misiniz?Sadece güçleri olan insanların en tepeye konduğu kiminin korktuğu kiminin minnet duyduğu bu insanların altında ezilerek onlara baş kaldıramadan sizi öldürebiliceklerini bilerek yaşamının ağırlığını taşıyabilir misiniz?Bilemezsiniz.Neler yaşadıklarını bilemezsiniz.Kimse baş kaldırmadan daha ne kadar devam edebileceklerdi ki?Bu isyanın içinde çocuk,genç,yaşlı,kadın,erkek demeden toplanarak,onları indirebileceklerini düşünenler gitti.Geriye kimse kalmadı.Gücün ve sihrin karşısında ne akıl ne zeka ne de merhametin bir şansı vardı.Bu olay efsaneleşti ve kayıplara karıştı.Belki de unutuldu.Bunları onlara unutturdula.Yaptıkları katliamı,vahşeti ve bir çok işkenceyi unutturdular.Kendilerini hafızalara “iyi” olarak kazıdılar.Tabi bir süre sonra unutmaktan kaçanları bu sefer onlar unuttu.Başardıklarını sandılar.Herkese unutturduklarını düşündüler.Aradan yüzyıllar geçti.Güçte bu süre içinde “iyi” olanların çocuklarına geçti ve o “iyi” olanlar dünya

Savunmasız kalmak nedir bilir misiniz?Her gün başıma neler gelecek diye düşünerek uyanmak ve bunu hiçbir zaman olumlu olarak söylememek ve her gün daha acı bir şekilde söylemek.Her gün yanınızda olan bir insanın sanki hiç varolmamış gibi kaybolup gitmesi ve sadece sizin onu hatırlamanız ne kadar acıtıyor bilir misiniz?Güçten yoksun mutluluktan yoksun bir hayat yaşayarak aslında yaşarken ölü olmanın nasıl olduğunu bilir misiniz?Sadece güçleri olan insanların en tepeye konduğu kiminin korktuğu kiminin minnet duyduğu bu insanların altında ezilerek onlara baş kaldıramadan sizi öldürebiliceklerini bilerek yaşamının ağırlığını taşıyabilir misiniz?Bilemezsiniz.Neler yaşadıklarını bilemezsiniz.Kimse baş kaldırmadan daha ne kadar devam edebileceklerdi ki?Bu isyanın içinde çocuk,genç,yaşlı,kadın,erkek demeden toplanarak,onları indirebileceklerini düşünenler gitti.Geriye kimse kalmadı.Gücün ve sihrin karşısında ne akıl ne zeka ne de merhametin bir şansı vardı.Bu olay efsaneleşti ve kayıplara karıştı.Belki de unutuldu.Bunları onlara unutturdula.Yaptıkları katliamı,vahşeti ve bir çok işkenceyi unutturdular.Kendilerini hafızalara “iyi” olarak kazıdılar.Tabi bir süre sonra unutmaktan kaçanları bu sefer onlar unuttu.Başardıklarını sandılar.Herkese unutturduklarını düşündüler.Aradan yüzyıllar geçti.Güçte bu süre içinde “iyi” olanların çocuklarına geçti ve o “iyi” olanlar dünyadan göçüp gitti.Arkalarında koca bir mazi bıraktılar.Yeni gelenler daha çok sevildi.İyi yönettiler ve kendi güçlerinin kurbanı olmadılar,kibirlenmediler.Ama nefret ö

Savunmasız kalmak nedir bilir misiniz?Her gün başıma neler gelecek diye düşünerek uyanmak ve bunu hiçbir zaman olumlu olarak söylememek ve her gün daha acı bir şekilde söylemek.Her gün yanınızda olan bir insanın sanki hiç varolmamış gibi kaybolup gitmesi ve sadece sizin onu hatırlamanız ne kadar acıtıyor bilir misiniz?Güçten yoksun mutluluktan yoksun bir hayat yaşayarak aslında yaşarken ölü olmanın nasıl olduğunu bilir misiniz?Sadece güçleri olan insanların en tepeye konduğu kiminin korktuğu kiminin minnet duyduğu bu insanların altında ezilerek onlara baş kaldıramadan sizi öldürebiliceklerini bilerek yaşamının ağırlığını taşıyabilir misiniz?Bilemezsiniz.Neler yaşadıklarını bilemezsiniz.Kimse baş kaldırmadan daha ne kadar devam edebileceklerdi ki?Bu isyanın içinde çocuk,genç,yaşlı,kadın,erkek demeden toplanarak,onları indirebileceklerini düşünenler gitti.Geriye kimse kalmadı.Gücün ve sihrin karşısında ne akıl ne zeka ne de merhametin bir şansı vardı.Bu olay efsaneleşti ve kayıplara karıştı.Belki de unutuldu.Bunları onlara unutturdula.Yaptıkları katliamı,vahşeti ve bir çok işkenceyi unutturdular.Kendilerini hafızalara “iyi” olarak kazıdılar.Tabi bir süre sonra unutmaktan kaçanları bu sefer onlar unuttu.Başardıklarını sandılar.Herkese unutturduklarını düşündüler.Aradan yüzyıllar geçti.Güçte bu süre içinde “iyi” olanların çocuklarına geçti ve o “iyi” olanlar dünyadan göçüp gitti.Arkalarında koca bir mazi bıraktılar.Yeni gelenler daha çok sevildi.İyi yönettiler ve kendi güçlerinin kurbanı olmadılar,kibirlenmediler.Ama nefret öyle bir duygudur ki her ne kadar görmezden gelinse de elbet bir gün açığa çıkar.Bu yüzden unutmayanlar hâlâ sihri olanlara karşı kin bes

Savunmasız kalmak nedir bilir misiniz?Her gün başıma neler gelecek diye düşünerek uyanmak ve bunu hiçbir zaman olumlu olarak söylememek ve her gün daha acı bir şekilde söylemek.Her gün yanınızda olan bir insanın sanki hiç varolmamış gibi kaybolup gitmesi ve sadece sizin onu hatırlamanız ne kadar acıtıyor bilir misiniz?Güçten yoksun mutluluktan yoksun bir hayat yaşayarak aslında yaşarken ölü olmanın nasıl olduğunu bilir misiniz?Sadece güçleri olan insanların en tepeye konduğu kiminin korktuğu kiminin minnet duyduğu bu insanların altında ezilerek onlara baş kaldıramadan sizi öldürebiliceklerini bilerek yaşamının ağırlığını taşıyabilir misiniz?Bilemezsiniz.Neler yaşadıklarını bilemezsiniz.Kimse baş kaldırmadan daha ne kadar devam edebileceklerdi ki?Bu isyanın içinde çocuk,genç,yaşlı,kadın,erkek demeden toplanarak,onları indirebileceklerini düşünenler gitti.Geriye kimse kalmadı.Gücün ve sihrin karşısında ne akıl ne zeka ne de merhametin bir şansı vardı.Bu olay efsaneleşti ve kayıplara karıştı.Belki de unutuldu.Bunları onlara unutturdula.Yaptıkları katliamı,vahşeti ve bir çok işkenceyi unutturdular.Kendilerini hafızalara “iyi” olarak kazıdılar.Tabi bir süre sonra unutmaktan kaçanları bu sefer onlar unuttu.Başardıklarını sandılar.Herkese unutturduklarını düşündüler.Aradan yüzyıllar geçti.Güçte bu süre içinde “iyi” olanların çocuklarına geçti ve o “iyi” olanlar dünyadan göçüp gitti.Arkalarında koca bir mazi bıraktılar.Yeni gelenler daha çok sevildi.İyi yönettiler ve kendi güçlerinin kurbanı olmadılar,kibirlenmediler.Ama nefret öyle bir duygudur ki her ne kadar görmezden gelinse de elbet bir gün açığa çıkar.Bu yüzden unutmayanlar hâlâ sihri olanlara karşı kin besliyordu.Savunmasız olarak görüyorlardı kendilerini .Hiçbir zaman rahat uyku uyuyamadılar.Kaybettiklerini geri istediler ve hâlâ istiyorlar.

İntika

Savunmasız kalmak nedir bilir misiniz?Her gün başıma neler gelecek diye düşünerek uyanmak ve bunu hiçbir zaman olumlu olarak söylememek ve her gün daha acı bir şekilde söylemek.Her gün yanınızda olan bir insanın sanki hiç varolmamış gibi kaybolup gitmesi ve sadece sizin onu hatırlamanız ne kadar acıtıyor bilir misiniz?Güçten yoksun mutluluktan yoksun bir hayat yaşayarak aslında yaşarken ölü olmanın nasıl olduğunu bilir misiniz?Sadece güçleri olan insanların en tepeye konduğu kiminin korktuğu kiminin minnet duyduğu bu insanların altında ezilerek onlara baş kaldıramadan sizi öldürebiliceklerini bilerek yaşamının ağırlığını taşıyabilir misiniz?Bilemezsiniz.Neler yaşadıklarını bilemezsiniz.Kimse baş kaldırmadan daha ne kadar devam edebileceklerdi ki?Bu isyanın içinde çocuk,genç,yaşlı,kadın,erkek demeden toplanarak,onları indirebileceklerini düşünenler gitti.Geriye kimse kalmadı.Gücün ve sihrin karşısında ne akıl ne zeka ne de merhametin bir şansı vardı.Bu olay efsaneleşti ve kayıplara karıştı.Belki de unutuldu.Bunları onlara unutturdula.Yaptıkları katliamı,vahşeti ve bir çok işkenceyi unutturdular.Kendilerini hafızalara “iyi” olarak kazıdılar.Tabi bir süre sonra unutmaktan kaçanları bu sefer onlar unuttu.Başardıklarını sandılar.Herkese unutturduklarını düşündüler.Aradan yüzyıllar geçti.Güçte bu süre içinde “iyi” olanların çocuklarına geçti ve o “iyi” olanlar dünyadan göçüp gitti.Arkalarında koca bir mazi bıraktılar.Yeni gelenler daha çok sevildi.İyi yönettiler ve kendi güçlerinin kurbanı olmadılar,kibirlenmediler.Ama nefret öyle bir duygudur ki her ne kadar görmezden gelinse de elbet bir gün açığa çıkar.Bu yüzden unutmayanlar hâlâ sihri olanlara karşı kin besliyordu.Savunmasız olarak görüyorlardı kendilerini .Hiçbir zaman rahat uyku uyuyamadılar.Kaybettiklerini geri istediler ve hâlâ istiyorlar.

İntikam ve adalet için yanıp tutuşuyorlar.

0 yorum