İçeriğe geç

Rüyanın Gölgeleri

Bölüm 8 · 1 dk okuma

Rüyanın Gölgeleri

Bölüm 8

Hatırlamanın Çatlağı

Pamira sabah gözlerini açtığında hiçbir şey değişmemişti.

Ama his... değişmişti.

Sanki gece boyunca biri odasında durmuştu.

Sessizce.

Hareketsiz.

Ve gitmemişti.

Yatağından kalktı.

Başını tuttu.

"Bu his... ne?"

Mutfaktan Larin'in sesi geldi.

"Ben kahve yaptım ama içeriği sorgulama."

Pamira içeri baktı.

Larin iki kupa tutuyordu.

"İçinde ne var?" dedi Pamira.

Larin ciddi yüzle: "Hayatla mücadele."

Pamira istemsiz güldü.

Ama gülüşü kısa sürdü.

Çünkü bir anda...

her şey durdu.

Kırılma anı

Pamira'nın gözleri boşaldı.

Elindeki kupa yere düşmedi.

Ama sesi...

yok oldu.

Larin bir adım attı.

"Pamira?"

Ama Pamira duymuyordu.

Sanki dünya bir anda uzaklaşmıştı

Ve sonra...

görüntü geldi.

Deniz.

Ve sonra...

görüntü geldi.

Sahil.

Islak kum.

Pamira'nın sesi:

"Kaybolursan seni bulurum."

Deniz gülümsüyor.

"Sen beni kaybetmezsin."

Pamira bir adım geri attı.

Larin hemen yanına geldi.

"Ne oluyor?!"

Pamira titriyordu.

"Ben... hatırlıyorum."

Gerçek geri dönüyor

Bir başka görüntü:

Hastane koridoru.

Koşan ayak sesleri.

Deniz'in yüzü.

Sessizlik.

Pamira dizlerinin üzerine çöktü.

"Bu... ben..."

Larin şokla baktı.

"Pamira?!"

Pamira ağlamıyordu.

Bu daha kötüydü.

Çünkü artık ağlayamıyordu bile.

Sadece...

hatırlıyordu.

Denizin hissi

Uzakta...

Deniz bir anda durdu.

Başını tuttu.

"Başladı..."

Kadın yanına geldi.

"Ne başladı?"

Deniz fısıldadı:

"Hatırlıyor."

Larin geri çekildi.

"Bu normal değil

Pamira aniden başını kaldırdı.

Larin bir şey gördü.

Ama anlamadı.

Pamira'nın gözlerinde...

iki farklı şey vardı.

Aynı anda.

Korku.

Ve tanıma.

Larin geri çekildi.

"Bu normal değil

Pamira fısıldadı:

"Ben onu... unutmadım."

Çatlak büyür

O an...

oda sallanmadı.

Ama Pamira'nın dünyası sallandı.

Bir isim çıktı ağzından:

"Deniz..."

Ve Larin ilk kez gerçekten durdu.

"Bu kim...?"

Pamira ona baktı.

Ama aslında Larin'e bakmıyordu.

Bir şeye bakıyordu.

Uzakta bir şeye.

Deniz'in sesi Pamira'nın içinde yankılandı:

"Buradayım."

Pamira nefes aldı.

"Duyuyorum..."

Ve Larin sadece şunu gördü:

Pamira'nın boşluğa bakıp ağlaması.

Ama yanında kimse yoktu

Larin fısıldadı:

"Sen... yalnız değilsin ama... yanında kimse yok."

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.