Gözlerimi açtığımda bir tepedeydim. Uzaktan ailemin keyifle sohbet edişini duyabiliyordum. Ama buraya nasıl gelmiştik, arabamız neredeydi.
Kocaman bir çimenlikteydik sanki arazinin sonu yok gibiydi. Ufuğa baktığım hiç bir yönde herhangi bir bina göremiyordum. Yerler yemyeşildi ve güneş gökyüzünde parıldıyordu. Gülümsediğimi farkettim.
Bir anda arkamdan küçük erkek kardeşimin sesini duydum beni çağırıyordu. Normalde annemin yanından ayrılmazdı. Ona doğru döndüm ve gülümsedim.
Kara saçları ve kapkara gözleriyle bana bakıyordu, yanına gidip elini tuttum ama bana neyi gösterdiğini anlayamadım. Parmağıyla dağların arkasını işaret etti. Az önce orada dağlar olmadığına yemin edebilirdim. Ama şuan vardı ve efsanevi duruyorlardı. Sanki ağrı dağının eteğindeydik.
Kardeşimi böyle heyecanlandıranın ne olduğunu en başta göremedim. Sonraysa farkettim dağın bir kısmı hareket ediyordu. Bir heyelan ya da deprem oluyor gibi değil sanki dağ uyanıyor gibiydi. Korkunç bir gürültü duymaya başladık hava hızla kararmaya başladı. Sanki az sonra fırtına çıkacak gibi kara bulutlar doluştu gökyüzüne az önceki neşeli güneş ışıkları korkup kaçmışlardı sanki. Annemlerin sesini artık duymadığımı farkettim ve onları çağırmaya başladım, erkek kardeşimi elinden tutup sürüklemeye ve ailemi aramaya başladım.
Dağ daha fazla gürültü çıkarmaya başlarken bende çığlık atmaya başladığımı farkettim. Annee, babaa neredesiniz? Anne. Ama onlardan eser yoktu ve Dağın yamacından bir sürü kaya artık kocaman bir insan daha doğrusu dev şeklini almıştı ve bize doğru bakıyordu. Ya da bana öyle geldi çünkü kafası ve gözleri devasaydı.
Kardeşimi korumalıyım diye düşündüm. Elinden tuttum ve koşmaya başladım. Üzerimdeki elbisenin etekleri ayaklarıma dolanıyor ve kardeşim küçük bacaklarıyla benim kadar hızlı koşamıyordu.
Çok korkuyordum az önceki mutlu piknikten işler bu ana nasıl gelmişti. Artık arkama bakmadan sadece koşuyordum devin deprem oluyormuş hissi veren adımlarını hissedebiliyordum. İleride bir kayalık vardı belki orada saklanabilirdik. Dağ devine göre biz karınca gibi görünüyor olmalıydık, saklanması zor olmazdı.
İçimde kurtulacağımıza dair cılız bir ümit belirdi evet bugün ölmeyecektik.
Kardeşimi kayalığın içinde bir çukura doğru sürükledim ve ona sarıldım. Cesaret verici sözcükler mırıldanıyordum o ise sessizce hıçkırıyordu.
Şşşşt...
Sessiz ol dedim ve avucumla ağzını kapadım. Kulaklarım devin adımlarındaydı.
Güm.. güm güm ve durdu.
