Cihazdan aniden ayrılan Elcan nefes nefese gözlerini açtı. Karşısında duran Qasım Bey, onun değişen yüz ifadesini görünce gülümsedi.
"Demek gördün..." dedi Qasım. "Sen bu şehirde rüya temizleyicisi olmanın senin kendi seçimin mi olduğunu sanıyordun? Yıllar önce senin çocukluk anılarını, aileni ve kimliğini ben satın almıştım. Sana kendi hüzünlü geçmişini unutturup başkalarının kâbuslarını temizleyen bir köleye dönüştürmüştüm."
Elcan’ın elleri titriyordu ama içinde yıllardır hissetmediği bir öfke ve uyanış başladı. Masanın üzerinde duran mor kapsül Qasım’ın kâbusu değil, Elcan’ın çalınmış geçmişiydi