Beren Adıgüzel
Herkes arabada yerini almıştı. Emir arabayı sürüyor yan koltuğunda ise ben varım. Diğerleri arkada. Neyse ki Emir’in arabası büyük ve arkada sıkışmıyorlar. Herkes arabaya bindiğinden beri tek kelime dahi etmemişti. Arkadaşlarımın düşüncelerini yüzlerinden okuyabiliyordum. Bu sessizliğe daha fazla dayanamayıp.
Muhabbetinize de doyum olmuyor,diyip güldüm. Emir’de “yaşlanmış kızım bunlar ne beklersin ki” diyip devam ettirdi. Sessizliğin bozulması üstümden yük kaldırmıştı. Köy, bizim ev üzerinden 7 saatti 1 buçuk saati bittiğinde göre 5 buçuk saat falan kalmıştı. Herkesin içi geçmişti uykularının geldiği gözlerinden okunabiliyordu. Herkes uyuyabilirdi ama Emir, Emir uyuyamazdı. Başta Emir dâhil olmak üzere arkadaşlarımın uykusu açılsın diye radyoya bağlanıp enerjik şarkılar açıp herkesin üstünden gerginliğin uçması için uğraşmıştım. Başlarda enerjik ile başlayıp slow ile bitirdim. Zaten köye de gelmiştik. Köyün sessizliği konuşuyordu resmen. Yollarda olan ağaçlar İstanbul’da olan ağaçlardan büyük ve oldukça korkutucuydu. Ya da olan olaylar yüzünden bana öyle geliyordu ki bu ihtimal daha mantıklıydı. Eren hemen ona olayı ihbar eden arkadaşını arayıp kalacağımız evin konumunu istedi. Çok geçmeden evin konumu geldi dağın zirvesinde imiş anladığım kadarıyla. Eve girip eşyalarımızı yerleştirdiğimizde evin içi sanki evde biri yaşıyormuşcasına derli toplu ve temizdi. Sanırım evin sahibi Alman olduğu için Almanya’ya gitmişti. Erenin arkadaşı öyle söylemiş. Eşyalarımızı odalara yerleştirdikten sonra herkeste olan o uyku hissi bende de vardı ama olay anına bu kadar yakın olan bu ürkütücü evde şuan da uyumak istemiyordum ki bence arkadaşlarım da istemiyordur. “Yani en azından şuanlık arabada biraz kestirsek mi?” Diye bir soru attım ortaya. Kuzey hariç bütün arkadaşlarım onayladı. Kuzey ise biraz evde kalıp kitap okumak istediğini söyledi. Kuzey böyledir zaten dedektif olduğu için okumayı araştırmayı çok sever. Bize de bir sakıncası olup olmadığını sorunca bizde tabiki nasıl istersen öyle olsun diye karşılık verdik. Araba da biraz da olsa uyumak insanı rahatlatmıştı. Kalktığımızda saat 21:20,21:30 olması lazımdı. Köy halkının bu saatte genelde uyuduğunu bildiğimiz için eve geçip plan yapıp planlarımızı yarın uygulamaya başlayacaktık. Biz evden ne kadar kaçsakta bu geceyi bir şekilde evde geçirecektik…