Yağmur Gezer
Sabahın 06:00 saatlerinde uyanmaya alışmıştım. Her görevimde heyecanlı oluyordum fakat bu sefer ki farklıydı. Yıllar önce kamp gezisine çıkan 5 arkadaşın ölü bulunmasıydı. Olay sıcak iken bütün magazin bunu konuşur olmuştu. Herkesin aklında aynı sorular dönüyordu “kim yaptı,neden yaptı,kim buldu, nasıl buldu?” Gibi. Evet sesiniz duyar gibiyim zannedersem şey diyorsunuz “Peki yıllar önce olan olaya siz neden şimdi gidiyorsunuz?” Bende cevap vereyim madem. Gitme nedenimiz olayın yenilenmesiydi. Nasıl mı, bu seferde 7 kişilik arkadaş grubunun aynı yerde,aynı şekilde ölü bulunması ile geçmiş dava yeniden açıldı. Bizde onun için yarın yola çıkacağız. Ne kadar kan dondurucu,ne kadar ürpertici değil mi. Hayal ettikçe gözlerim korkuyor.
Beren Adıgüzel
Küçüklüğümden beri yazmaya ilgi duyuyordum. Türkçe derslerini sever ve hep 5 ile geçerdim. İlgi alanım yazmak olduğu için daha 4. Sınıf iken ‘ben yazar olacağım’ diye tuttururmuşum. Bir defterim varmış ve aklımda kurduğum tüm hikayeleri o deftere yazarmışım. O yüzden sizde tahmin edersiniz ki yazar oldum. Yıllar önce ki olayı sizde biliyorsunuzdur. Hani şu 5 arkadaşın çıktığı kamp gezisinde ölü bulunması ama asla nedeni olmadığı için belli bir süreden sonra kapanan dava dosyasından bahsediyorum. Yağmurlar ile beraber olayın gerçekleştiği köye gideceğiz yarın. Neden diyorsunuz zannedersem. Enteresan şekilde olaylar tekrarlanıyor. 7 arkadaşın çıktığı kamp tatilinde aynı yerde aynı şekilde ölü bulunması ayyy kanım dondu bir saniye. Neyse normalde enteresan olayları çok severim çünkü bana da ekmek çıkıyor yazı yazıyorum yani. Her zaman tek gecelik ilişkileri, takılmalık birliktelikleri yazmak bana çok sıkıcı ve kötü gelmiştir. Evet, dediğim gibi enteresan olayları severim ama bu hem korkunç hemde ilginç. Sabahın 6 sularında (karga bokunu yememiştir be daha) Emir’in arabasında buluşup Emir’in arabası ile köye gideceğiz. Neyse ki Emir’in evi benim 4,5 mahalle arkamda olduğu için gece uyumadan önce öfleyip püflememe gerek yoktu. Eşyalarımı hazırlamıştım. Zaten tahmini 4 ya da 5 gün kalacağımız için eşyalarımı kombinleyip almam daha mantıklıydı. Nisan ayında hâlâ havalar tam sıcak olmadığı için kıyafetlerimi ona göre hazırladım ve arkadaşlarımı da bunun için uyarmıştım.
Eren Özdemir
Seçtiğim mesleği keyif ile yapıyordum. Uyku problemlerim oldukça fazlaydı ama bu duruma alışmıştım. Gecenin 12’sinde eve gelip aynı gecenin 4’ünde bir ihbar ile evden çıktığım olmuştu. İlgi alanımdı suçlular ve suçları ile ilgilenmek. Kızlar bahsetmiştir şu ölüm olayları yüzünden hep beraber o köye gideceğiz. Polis olduğum için vur yetkim vardı,yanımda silah taşımam da normal karşılanırdı. Bunu istemiyordum. Hiç bir canlıya zarar vermek istemiyordum. Şu polislik hayatım boyunca bir sürü suçlu ile aynı ortamda kalıp bir sürü suça görgü tanığı olmuşluğum vardı tabii ki. Ama bu sefer ki başkaydı. Orta da ne kesinleşmiş bir suç, ne de gezinen bir suçlu vardı. Böyle bir ortama arkadaşlarımı ve sevgilimi sokmak istemiyordum. Ben alışkındım, Emir’de alışkındı. Ama diğerleri… Onlar açısından korkuyor ve bazı şeyleri düşünmeden edemiyordum. İçimin rahat olduğu tek konu. Her suçlunun bir gün suç mahaline geri dönecek olmasıydı.