Nisa kısa bir süre sonra okula girdi. Sınıfa doğru yürürken aklına dersleri geldi. Bu sene son sınıftı ve sınavının güzel geçmesi gerekiyordu. Çünkü üniversite için evden ayrılırsa artık ailesinden kurtulabilirdi.
Arkasından ona sarılan bedenle düşünceleri dağıldı. Burnuna dolan kokuyla Kokunun sahibi kendini belli etmişti. Okulda parfümü üstüne bu kadar boca eden biri yoktu çünkü. Almira 'dan başkası olamazdı.
-"Günaydın cadı. Dalgın dalgın yürüyosun hayırdır aşık mı oldun. "diyen arkadaşıyla göz devirdi. Böyle bir aileye sahipken aşık olmayı bırak, birisini beğenebileceğini bile düşünmüyordu. "Hıı aşık oldum. "dedi alayla. Arkadaşı daha çok sırıttı ve sınıfa girdiler. Bugün neredeyse full sayısal dersleri vardı ve bu yeterince can sıkıcıydı. Son sınıf olmalarına rağmen serbest bırakmıyorlardı.
Öğle arası yemek için kantine indiler. Koşarak gelmelerine rağmen, tüm okul sıradaki yerini almıştı resmen. Ayaklarını yere vurarak oflasalar da sonunda sıranın sonunda belirdiler. Almira öne, Nisa da onun arkasına geçmişti. Onlar sırada beklerken arkasında hissettiği nefesle irkildi Nisa. Yavaşça arkasına bakınca yan sınıftan bir çocuk olduğunu gördü. Dibine kadar girmişti resmen. Rahatsızca yerinde kıpırdandı ve biraz öne kaydı.
Sıra sonunda ilerlemeye başladığında arkasından gelen darbeyle öne doğru savrulmak üzereyken arkasındaki çocuk, elleriyle belini sıkıca kavradı. Nisa'nın sırtı onun göğsüyle birleşmişti resmen. Çocuğun arkasından gelen kahkaha sesleriyle birbirlerinden ayrıldılar. Nisa o an anladı arkadaşları yüzünden çarpmıştı çocuk ona. Yaşanan saçma ve sinir bozucu olayın etkisindeyken Almira kolunu dürttü sertçe. Onun varlığını bile unutmuştu. Almira'ya döndüğünde , kız kafasıyla karşıyı işaret etti. Nisa da kafasını o tarafa çevirince gördüğü çehreyle alev tüm bedenini sardı. Korkudan titremeye başlarken az çok farkındaydı olacakların...
Okul kapısından sürüklenerek götürülürken , Nisa'nın yüzünde hiçbir duygu belirtisi yoktu. Annesi tüm yaşanılanları görmüş, herkesin içinde tutup götürmüştü kızı. Rezil olmuştu herkese ama bu asla umurunda değildi şuan. Bu olayı kesinlikle babasına yetiştirirdi annesi. Çocuk resmen dayamıştı çünkü ona. Ailesine göre şuan namusu kirlenmiş bile olabilirdi.
Eve yaklaştıklarında içindeki korku çoğalmıştı gitgide. Düşüp kalmamak için etrafa boş bakışlar gönderirken aradığı şeyi bulmuş gibi bir noktaya kilitlendi gözleri. Altında şort, üstünde hiçbir şey olmayan adam, evlerinin balkonunda sigara içerek telefonla konuşuyordu. Sigara içerken kısılan gözlerine odaklandı. Hafif çekik, uzun kirpikleriyle muazzam görünüyordu gözleri. O sırada üstündeki bakışları hissetmiş olacak ki gözlerini çevirdi karşısına. İşte o an göz göze geldiler yine. Yaşanan anlamsız bakışmayı ilk bozan esmer adam oldu. Annesinin sinirle kızı çekiştirmesi ve kızın yüzündeki ifade, adamın kaşlarını çatmasına sebep oldu. Ama hiç istifini bozmadan telefonla konuşmaya devam etti.Kız, annesinin yönlendirmesiyle apartmana girdiğinde, esmer adam da umursamadan içeri girdi.
Arka arkaya içeri girdi annesi ve Nisa. Kadın sinirden köpürüyordu ve başındaki eşarbı çekiştirip sertçe fırlattı kızının yüzüne. Nisa duygusuzca gelecek darbeyi bekliyordu. Suçsuzdu ve dayak yese de umurunda değildi.
Annesi ona çok vurmamıştı ama babası gelince tüm olayı abartarak anlatmıştı. Okulda birileriyle fingirdeştiğini söylemiş ve babasında tüm hatlar kopmuştu. Nisa o an itiraz bile etmemişti ve kabullenerek dayağını yemişti. Babası bu sefer çok sinirliydi ve kemerle halletmişti tüm işini. Nisa o an öleceğini sanmıştı ama bipolar gibi yemek hazır olunca sakince yemeğini yemeye başlayan adamla sertçe nefesini vererek ayaklanmıştı.
Odaya girdiğinde kendini yatağına bıraktı ve ağlayarak hayatını sorguladı? Ailesi neden böyleydi? Yaşıtlarına baktıkça her zaman imrenen biri olmuştu Nisa. Ne çocuk olup korkusuzca oyun oynayabilmişti ne de genç bir kız gibi arkadaşlarıyla saatlerce gezinebilmiş, sevdiği biriyle el ele tutuşabilmişti. Yaralarını bile saracak biri yoktu hayatında. Yapayalnızdı işte daha iyi anlamıştı bunu...