Teneffüste Almira'yla bahçede oturmuş, etrafı seyrediyorlardı. Çağan'ı kantine yollamışlar o gelene kadar da Almira Çağan'la arasında geçen her şeyi anlatmıştı.
-" İşte sana buluştuk dediğim gün varya. O zaman Çağan bayağı belli etti benden hoşlandığını. Sonra ben de bir şeylerin farkına vardım... Galiba ben de ondan hoşlanıyorum çok azıcık. " Nisa sonunda bunun yaşanacağını bildiği için gülümsedi sadece. Arkadaşının mutlu olmasını istiyordu artık. Böyle olacağını biliyordum bakışları atarken, birbirlerine bakıp güldüler. Bir süre sonra Nisa da Metehan'la olanları anlatmaya karar verdi.
-" Aslında benim de sana anlatmadığım küçük gelişmeler oldu."
-"Ay kim bilir ne oldu? Hadi anlat hemen. " Nisa tüm olayları baştan sona anlatmaya başladı. Almira, Metehan'ın tatlı getirmek için onlara geldiğini duyunca heyecandan tepinmişti bankta.
-" Ya canım kusura bakma ama sen biraz salaksın. "
-" Niye, ben ne yaptım? "
-" Çocuğun senden hoşlandığı apaçık ortada. Yok abi deme falan. Sen hâlâ niye inkar ediyorsun anlamıyorum ki! "
-" Olaylar öyle değil işte! Melis diye bir kız var. Ve ikisinin arasında bir şeyler yaşanıyor. Annesi bile istiyor o kızı. Zaten benden hoşlanması da hiç mantıklı değil. "
-" Nasıl yani? Emin misin sen aralarında bir şey olduğuna? "
-" Yani... Sarılıyorlar. Kızı arabasında falan görüyorum. Sürekli temas halindeler. "
-" Allah erkeklerin belasını versin. Hepsi aynı işte."
-" Ya öyle deme! Hoşlanma falan yok ortada zaten. Çocuk başka birini seviyor işte. Neyse devamını anlatayım dur. " Almira devam etmesi için başını sallarken tekrar söze başladı.
-" Ben de ona 'Melis'le yakışıyorsunuz. ' dedim. Ama sonra bir anda sinirlendi, babam gelince de gitti. "
-" Uf Nisa! Beynimi yaktın yine. Şüpheye düşürecek bir hareket daha. Ayrıca kızım sen salak mısın çocuğu başkalarıyla yakıştırıyorsun durduk yere! "
-" Söylemese miydim öyle? " Almira elini yumruk yapıp kafasına vururken Çağan'ın gelmesiyle sustular.
Okul çıkışı dalgın bir şekilde yürüyordu. Bugün havanın çok güzel olduğunu düşünürken sokağın başında gördüğü bedenle, tüm düşünceleri yok oldu. Yine katman katman makyajını yapmış, Metehan'ın yanına gidiyordu büyük ihtimalle. Tam da tahmin ettiği gibi biraz gerisinde kalan dükkana girince, sinirle yoluna devam etti.
Melis, eline kek tabağını almış, Metehan'a götürüyordu. Onu görmek için bahane olarak kullanacaktı keki. Dükkandan içeri girdiğinde birkaç müşteri olduğunu gördü, sandalyelere oturup beklemeye başladı.
Metehan müşterilerle ilgilenirken içeri giren kızla saklanacak delik aradı. Yakasından düşmüyordu resmen ve bu yüzden Nisa da yanlış anlamıştı onları. Ama yakıştırması hâlâ kaldırabileceği bir şey değildi.
Müşteriler gidince Melis gülümseyerek ayağa kalktı.
-" Selammm. Ben geldim. " Metehan sadece kafa sallayınca , kızın yüzü düştü.
-" Ben sana kek getirmiştim. Zaten ne zamandır da görüşemedik. Özlettin kendini. " Metehan sıkıntılı bir nefes verirken artık bu konuşmayı yapması gerektiğine karar verdi.
" Melis bak... Yani anlıyorum, arkadaşız falan ama. İnsanlar yanlış anlıyor. Daha önce olduğu gibi mesafeyi korumalıyız bence. Yani ne bileyim... Sarılıyorsun bana falan, rahatsız ediyor açıkçası... " Melis beklenmeyen konuşmayla, şaşkınlıkla baktı oğlana. Ama tabii ki de bozuntuya vermezdi.
-" Ahaha Metehan'cım. Ben öyle samimiyiz diye şey yapıyorum. Ayrıca sen bu zamana kadar hiç takmazdın bunları. İnsanların ne dediği bile umurunda olmuyordu. Yoksa... Hoşlandığın biri mi var? " Sonunda alayla konuşsa da Metehan düşünmeden cevap verdi.
-" Evet, belki de vardır. Neyse dediğim gibi işte, bundan sonra dikkatli olursan sevinirim. " Melis sinirden kudursa da gülümsedi sadece. O kızın kim olduğunu az çok tahmin ediyordu. O kızın nesini sevmiş diye geçirdi içinden. Liseli veledin tekiydi. Ama kızı rakip olarak bile görmediği için çok takmadı bu mevzuyu. Nasıl olsa bir gün Metehan farkına varacaktı gerçek hislerinin. Kendini böyle avuturken geldiği yoldan geri döndü.
Melis hayâl dünyandan çık lütfen.( Kontrol etmeden attım, umarım beğenirsiniz.)
