Aria harabe gibi duran binaların arasından geçip 5 katlı eski apartmanın içine girdi.Evin kapısına yaklaştığında, içeriden hafif bir sessizlik geldiğini fark etti. Kapıyı açıp içeri girdiğinde, Jamie'nin oturma odasındaki koltukta uyuyakaldığını gördü. Küçük kardeşi, dizlerine kadar çektiği bir battaniyeye sarılmıştı ve yüzünde huzurlu bir ifade vardı. Aria, Jamie'nin yanına gidip battaniyeyi biraz daha üzerine çekti ve kardeşinin huzurlu yüzüne baktı.Jamie'nin sakin nefesi, Aria'nın yorgun ruhuna kısa bir anlık huzur getirdi. Kardeşine olan sevgisi, onu her gün motive eden tek şeydi. Jamie'nin okula gitmesi ve güzel bir gelecek için iyi bir eğitim alması gerekiyordu. Ancak Aria'nın yarı zamanlı işi, onların geçimini zar zor sağlıyordu. Jamie'nin masum yüzüne bakarken, onun bir şeyler sakladığını hissetti. Herzaman neşeli olan Kardeşi son günlerde biraz daha içine kapanık görünüyordu Aria, kardeşinin bir konuda düşünceli olduğunu fark etmişti . Nazikçe kardeşinin siyah saçlarını okşadı ve uyuyan yüzüne baktı jamie'nin uykusunda huzurlu görünmesi, Aria'yı biraz olsun rahatlatıyordu. İçindeki merakı bastırarak Jamie'ye bu konuda soru sormamaya karar verdi.
Aria, Jamie'yi uyandırmadan mutfağa geçti. Dolapları açarak akşam yemeği için ne yapabileceğini düşündü. Basit ama besleyici bir yemek yapmaya karar verdi. Tavaya biraz yağ koyup, sebzeleri doğramaya başladı.Sebzeler tavada cızırdarken, Aria'nın aklı hala Jamie'deydi. Kardeşinin ne sakladığını bilmiyordu ama onu zorlamadan, güvenini kazanarak öğrenmek istiyordu. Yemeği hazırlarken oturma odasından gelen hafif ayak seslerini duydu. Aria arkasını dönüp baktığında, Jamie'nin uykulu gözlerle mutfağa geldiğini gördü. Küçük kardeşi hala biraz uykulu görünüyordu ama gözlerinde bir şeyler sakladığını belirten bir ifade vardı.“Hey Jamie, uyandın mı?” dedi Aria, bir yandan sebzeleri karıştırarak.Jamie, gözlerini ovuşturarak mutfağa girdi. “Evet, Aria. Uyumak istemedim ama çok yorgundum sanırım,” dedi hafif bir gülümsemeyle.Aria, kardeşinin bu yorgunluğunun altında yatan nedeni merak ediyordu ama onu zorlamak istemedi. “Sorun değil. Yorgunluk bazen en iyimizi bile yakalayabilir. Akşam yemeği hazırlıyorum. Acıktın mı?”Jamie başını sallayarak sandalyeye oturdu. “Evet, gerçekten çok açım.”Aria, yemek hazırlamaya devam ederken Jamie’ye dikkatle baktı. “Günün nasıl geçti?” diye sordu, konuyu hafifçe açarak.Jamie, bir an için tereddüt etti ama sonra cevap verdi. “Okulda biraz yoğundu ama iyiydi. Arkadaşlarımla oynadım ve birkaç ödev yaptım.”Aria, Jamie’nin konuşmasındaki hafif gerginliği hissetti ama bunu dile getirmedi. “Akşam yemeği neredeyse hazır. Biraz daha sabırlı ol,” dedi gülümseyerek. Aria arada jamie bakıyordu ,masada düşünceli ve gergin bir şekilde elleriyle oynayan kardeşinin halini görünce daha fazla dayanamadı ve Jamie nın karşısındaki sandalyeye oturdu "jamie bir sorun mu var ?"Jamie'nin gözlerinde, her zamanki masumiyetin dışında bir parıltı vardı.Aria kardeşinin dudakları arasında gizli olan sırrı hissediyordu. Jamie derin bir nefes aldı ve ablasının gözlerine baktı. "Abla, sana bir şey söylemem gerekiyor... Şehirde çeşitli deneyler yapan bir laboratuvar var. Onlar için çalışarak biraz para kazanabilirim. Deneyler için gönüllü arıyorlarmış." Aria'nın kalbi bir an durdu."Deneyler mi? Jamie, bu güvenli mi? Senin böyle bir şeye katılmana izin veremem. Çok tehlikeli olabilir," dedi, sesi titreyerek.Jamie, ablasının tepkisine hazırlıklıydı ama yine de kalbinde bir sıkışma hissetti. "Abla, lütfen beni dinle. Bu bizim için bir fırsat. Orada çalışarak iyi para kazanabilirim ve sana yardım edebilirim. Sadece birkaç test, gerçekten önemli bir şey değil. Hem üç haftada bir eve döneceğim "Aria, gözlerinde yaşlarla başını iki yana salladı. "Hayır, Jamie. Bu tür şeyler tehlikeli olabilir. Senin sağlığını riske atmana izin veremem. Biz bir yolunu buluruz, başka bir iş buluruz."Jamie, ablasının ellerini tutarak yalvardı. "Ama başka iş yok, abla! Bizim bu paraya ihtiyacımız var. Bu benim için bir şans, sana yardım edebilmek için. Lütfen, bana güven."Aria'nın gözleri doldu, kalbi acıyla sıkıştı. "Ama Jamie, ya sana bir şey olursa? Ben seni kaybedemem. Sen benim her şeyimsin. Bu riski nasıl alabilirim?"Jamie, gözlerinde yaşlarla ablasına baktı. "Abla, ben de seni bırakmak istemem. Ama bu bizim için bir şans. Her şey kontrol altında olacak. Sadece birkaç test. Lütfen, bana izin ver."Aria, kardeşinin kararlılığı karşısında yıkılmış hissediyordu. Onun gözlerindeki umutsuzluk ve çaresizlik, kendi endişelerini yenmişti. "Tamam, Jamie. Ama dikkatli ol. Eğer herhangi bir sorun olursa, hemen bana haber ver. Ve eve geldiğinde bana her şeyi anlat."Jamie, büyük bir rahatlamayla ablasına sarıldı. "Merak etme, abla. Her şey yolunda olacak. Sana söz veriyorum."Aria, gözyaşlarını silerek kardeşine sıkıca sarıldı. "Seni seviyorum, Jamie. Lütfen, dikkatli ol."