Dünya sandığınız kadar aydınlık değildir belki de.
Belki sadece karanlıktır dünya.
Sıradanlar ve Ötekiler olarak ikiye ayrılan bu dünyada doğaüstü güçler oldukça yaygın bir hastalıktı. Her ne kadar hayranlık duyulması gereken şeyler olsalar da onlar birer hastalıktı. Bize öğretilen buydu.
Ben Regulus Alexander Assoil fakat insanlar bana kısaca Rex der.
Küçükken hep daha kolay olduğu için sanırdım fakat yanılmışım. Bir hükümdar olmamı bekleyerek bana bu adı koymuşlar. Bir önder belki de bir kurtarıcı olabilirmişim, onlara göre. Sonuçta bana yapışıp kalan isim Rex. Anlamı gibi olmaması gereken Rex.
Sıradan olmaktan beni alıkoyan bir özelliğim var. Ben toprağı kontrol edebiliyorum. Ayrıca alanımda en tehlikelilerden biriyim. Bununla her ne kadar gurur duymasam da kendim gibi olan insanların yanında bir çeşit saygınlığım var. Sıradanların yanındaysa sadece korkuyum.
Temel element güçlerinin yanı sıra pek çok aykırı güç de . Bir çeşit kalıtsal hastalık gibi aileler bu güçleri kan bağıyla çocuklarına aktarıyorlar ve doğan bu çocuklar birer doğum lekesiyle dünyaya geliyordu.
Ötekiler buna çoğunlukla mühür diyorlardı. Mühür, kişinin güçlerinin kaynağıydı. Kişinin seviyesini de o belirliyordu.
Yeşil ilk seviyeydi, genellikle zararsız olan tek seviye. Ardından sarı geliyordu. Sarılar çok da güçlü değillerdi hatta mavilerle kıyasla güçsüz sayılabilirlerdi.
Maviler alanlarında gelişmiş güçlere ve yeteneklerinde kontrole sahip olanlardı. Ve son seviye yani en tehlikeli olan kırmızı mühür ise tam anlamıyla kontrolsüz bir gücün kaynağıydı. Kırmızılar güçlerini kullanırken adeta gözlerinin rengi değişiyor ve bambaşka birine dönüşüyorlardı.
Şimdi de gelelim gerçek bana. Ben hiçbir şeyim. Ailesinin onu altı yaşındayken terk ettiği ve dul kalan teyzesiyle yaşamak zorunda kalan bir çocuktum ben. Yaşamak zorunda kalandım ben, yaşamak isteyen değil.
Annem ben daha küçükken bile bir felakete doğduğumu benden bir şey olmayacağını söyleyip dururdu.
İkizimin öldüğü günü gerçek bir kıyamet gibi anlatırdı. Bana ikizimin ölü doğduğunu ve aynı gün hastanenin yıkıldığını söylediler. Her şeyin üst üste gelen şanssızlıklar zinciri olduğunu ve doğrusunu asla öğrenemeyeceğimi düşünüyordum. Kim bilir belki de öğrenmişimdir.
Aslına bakarsanız yaşadığımız dünya kıyametlere oldukça açık. Nüfusta azınlıkta kalsak da ben ve benim gibi binlerce kişi özel güçlere sahip. Güçlerin nasıl ortaya çıktığını bilmesem de annemin sürekli anlattığı hikayeyi size de anlatabilirim.
Henüz daha her şeyin yeni başladığı dönemde bile insanlar duyduklarını anlatmayı çok severlermiş. Bir gün küçük bir kasabaya teni ay gibi parlak saçları bir nehir kadar uzun ve bir orman kadar gür bir kadın gelmiş.
Kadın geldiği gibi de bir felaket kopmuş ve büyük bir kasırga şehri vurmuş. Binalar yıkılmış, ağaçlar parçalanmış, tarlalar mahvolmuş. Harabelerin içindense aynı kadın çıkmış.
Kadının fırtınaları kontrol ettiği söylentisi dönemde hızla yayılmış. Söylentilere göre kadın güldüğünde güneş de sıcak bir gülümsemeyle cevap verirmiş, ağladığındaysa bulutlar acısına ortak olmak için yağmur yağdırırmış. O kadının ismiyse Wetha'ymış.
İlerleyen zamanlarda bu kadının sıradan bir adamdan dört çocuğu olmuş. Bu çocuklarsa hiç de normal değilmiş. Büyük olan annesi gibi rüzgarı kontrol edebiliyormuş. Ortanca ikizlerden biri suyu diğeriyse ona zıt olarak ateşi kontrol edebiliyormuş. En küçükleriyse toprağı kendine oyuncak etmiş.
Her şeyin başı ve sonu olan o güç aslında kıyametin ta kendisiymiş.
Dünyam karanlık. Dünyamız sandığınızdan çok daha karanlık. Sokakta yürürken bile gerçek beni sıradanlardan saklamam gerekiyor.
Halk bizden korkuyor. Üstüne üstlük son felaketlerden bu yana devlet Ötekiler konusunda önlemler almaya bile başladı.
Ötekilerin çocuklarını sıradanlarla aynı okullarda okutmuyor, aynı yerlerde bulunmalarını bile tehdit olarak algılıyorlardı.
İşte Rigel ve onun gibi kuruluşlar da böyle ortaya çıkmıştı. Bizi koruyan ve bize sahip çıkan bir okuldu Rigel.
Hayır, Rigel bir yuvaydı. Orası benim sahip olduğum tek evdi. Dünya gibi orası da karanlıktı fakat orası güneşe daha yakın hissettiriyordu.
Sıcak ve aydınlıktı.
...
Yorum yapmayı ve oy vermeyi unutmayın.
Rigel'e tekrar ve yeniden başlıyoruz. Bu sefer gerçekten kesin olarak tamamen baştan ve temiz bir şekilde başlıyoruz. Sizleri seviyorum yeni okurlarım umarım sayınız çok olur. m>