Bölüm 7

Zaman: Ertesi gece Mekan: Baran’ın gizli sığınağı, Kadir’in tutulduğu yer, Kübra ve Fadime’nin evi--- Yusuf hastane odasında gözlerini açar. İlk gördüğü Kübra’nın endişeli yüzüdür. Kübra hemen elini tutar. Yusuf (zayıfça):“Kübra... ne oldu? Kadir?” Kübra:“Yusuf, uyanmana sevindim.Ama Kadir... kayıp.Baran’ın adamları onu kaçırdı.Bize çok az zaman kaldı.” --- Fadime evde harita ve notlar üzerinde çalışıyor. Kübra ve Yusuf da yanında .Fadime:“Kadir, Baran’ın sığınağında.Orası neredeyse kaçılmaz. Ama biz birbirimize güveniyoruz. Yusuf, sen iyileşene kadar sabretmelisin. Kadir’i ben kurtaracağım.” Kadir, karanlık bir odada zincirlenmiş.Yorgun ama pes etmiyor. Duvarda bir çivi var. Kadir (kendi kendine):“Bu zincirler, beni değil…Baran’ın planlarını bağlar. Ben çıkacağım buradan. Ve bu sefer Baran... kaçacak delik arayacak.” --- Baran villasında, telefon çalar. Kübra’nın telefonu. Baran açar. Baran:“Kübra... ah Kübra.Savaşın ortasında bile beni arıyorsun.” Kübra (telefonun diğer ucunda):“Sana oyunu başlatan sensin, Baran.Ama bitiren biz olacağız.” Baran (gülerek):“Sabret, Kübra.Son hamleyi ben yapacağım.” -- Fadime, gizlice Baran’ın sığınağına girer. Kadir’i bulur ve zincirlerinden kurtarır. Kadir gözlerini açar, hemen durumu anlar. Kadir:“Fadime... geldin.Şimdi çıkıyoruz buradan.” Fadime:“Birlikte her şey mümkün.” ---Kadir ve Fadime dışarı çıkar. Kübra ve Yusuf onları beklemektedir. Dörtü birbirine sarılır. Kadir:“Bu daha başlangıç. Baran’ı bitireceğiz. Ama bunu birlikte yapacağız. ”Kübra:“Artık korkmuyoruz.İçimizdeki ışık hiç sönmeyecek.”