Bölüm 6

Yusuf’un vurulmasından 6 saat sonra Mekan: Şehir hastanesi – Acil servis – Kübra koşarak hastane kapısından girer. Yusuf ameliyatta. Fadime elini tutar ama Kübra eli itip duvara yaslanır. Gözlerinden yaşlar süzülürken tırnaklarını avcuna geçirir. Kübra (dişlerinin arasından):“Ben sana ne dedim yakışıklım.. YALNIZ GİTME dedim!” Kadir:“O mesajı bizden saklamış .”Kübra (bağırır):“BU KADAR MI KORKTUN BİZİ KAYBETMEKTEN?KENDİNİ KURBAN ETMEK NE DEMEK?” Fadime (ağlayarak):“Yaşayacak mı?” Doktor çıkar… yüzü düşmüş. Doktor:“Mucize... kalbine çok yakın girmiş. Ama yaşamak istiyorsa savaşması gerek.” Kübra gözyaşlarını siler. Gözleri buz kesilir. Kübra:“Ben onun için savaşırım.Hem de onun gibi… silahla" Kadir balkonda, Yusuf’un kanlı tişörtünü ellerinde tutar .Fadime yanına gelir. Kadir hiç konuşmaz .Fadime başını onun omzuna yaslar. Gözyaşları sessizce akar. Fadime:“Bizi ne hale getirdi bu hayat... Biz sadece sevmek istemiştik.” Kadir:“Artık sadece savaşacağız.Ama sana yemin ediyorum Fadime...Baran son nefesini benim elimde verecek.” ---Kübra, Yusuf’un eşyalarının olduğu kutudan yedek tabancasını çıkarır. Siyah deri ceketi giyer. Saçlarını topuz yapar. Gözlerine eyeliner çeker .Aynaya bakar. Eski Kübra yok artık. Kübra:“Ben seni koruyamadım Yusuf. Ama intikamını öyle bir alacağım ki... yer gök titreyecek. Ortalığın amına koyucam” --- Fadime, Kadir, Kübra bir masada.Kağıtlara çizimler yapılıyor, güzergâh planları hazırlanıyor.Baran’ın adamlarından biri muhbir olmuş. Onunla iş birliği yapılacak. Kadir:“Ben dikkat dağıtırım.Kübra ve Fadime, arka kapıdan girip silahları etkisiz hâle getirir.” Kübra:“Önce gireriz... sonra indiririz.” Fadime (sessizce):“Ya Yusuf uyanmadan dönemezsek?” Kadir gözlerine bakar:“Ya dönemezsek... o zaman ona anlatacak bir zafer bırakırız.” --Gece çöker. Kübra siyahlarla. Fadime ilk kez eline silah almış, elleri titriyor.Kadir ön cephede .Pat! Pat! Silah sesleri patlar! Kübra bir adamı kafasından indirir!Fadime birini bacağından vurur. Kadir içeri girer ve bağırır: Kadir:“BARAN! ÇIK DISARI İT HERİF!” Baran yukarıdan bağırır:“Geldin mi lan karanlığın köpeği?Ama bu sefer seni ben gömeceğim!” Baran kaçmaya başlar. Kübra arkasından fırlar .Son kurşunu atar, Baran diz üstü çöker. Kübra kafasına silahı dayar. Baran:“Bunu yapamazsın... sen bir kadınsın.” Kübra (dişlerini sıkarak):“Ben Yusuf’un kadınıyım.”