Ertesi sabah Angela uyandığında her şey normal gibiydi.Annesi kahvaltı hazırlıyordu, okuldan gelen mesaj normaldi.Ama… aynada yüzü hâlâ çizimdekine benziyordu.Gözleri silikleşmişti, dudakları şekilsizdi.Sanki… silgiyle silinmiş gibi.
Angela annesine sordu:— “Anne... Benim yüzüm nasıl görünüyor?”Annesi gülümsedi. Ama ifadesi donuktu.— “Çok güzelsin canım. Her zamanki gibi.”Ama mutfakta duvara yaslanmış resim defteri duruyordu.Ve son çizimde bir şey daha vardı artık.Angela’nın yüzü olmayan bir hâli… elinde defterle annesine bakarken çizilmişti.
1 gün sonra...
Angela artık okulda kimseyle konuşmuyordu.Ama bir gün, terk edilmiş alt kattaki eski kütüphanenin kapısı açıktı.Kimse orayı kullanmazdı. Tozlu raflar, yırtık kitaplar, örümcek ağları…Rafların birinde tanıdık bir şey gördü.Defteriyle birebir aynı olan bir başka defter.Üzerinde toz kaplı bir isim yazıyordu:> Elora V.1997 - Kayıp
Sayfaları çevirdi.Son sayfada, çizilmiş bir sınıf resmi vardı.Öğrenciler yoktu. Ama sıralar karalanmış, tahtaya kocaman bir şey çizilmişti: başsız bir figür.Ve sonra, sayfanın arkasında o cümle yazıyordu:> "Angela, seni bekliyorduk."
O gece defter kendi kendine açıldı.Ama bu kez Angela bir çizim yapmadı.Sayfada canlı bir görüntü oluştu. Hareket eden bir sahne.İçinde kendisi vardı. Ama bir rüyada gibi.Karanlık bir sınıfta elleri kanla çizilmiş bir çemberin ortasında duruyordu.Sınıfta biri daha vardı. Siyahlar içinde bir kız. Saçları kesik, gözleri boş.Elora.
Elora konuştu ama sesi yoktu.Sadece dudakları kıpırdadı.Angela anladı.> “Çizerek kaçamazsın. Çizmek, zinciri devam ettirmek demek.”“Şimdi sıra sende.”
Angela ertesi gün okulun arşivine indi.Gizlice eski öğrenci kayıtlarını karıştırdı.Elora Vail. 1997. Kayıp.Yanında bir dosya daha vardı.Başka öğrenciler de vardı.Lina D. – 1982 – "Aniden kayboldu."Ronan A. – 2005 – "Gözden silindi."Elora V. – 1997 – "Kendi çiziminde kayboldu."
Hepsinin ortak noktası şuydu:Hepsi sanat öğrencisiydi. Hepsi bir “defter” almıştı. Ve sonra... hiç bulunamadılar.Angela’nın elleri titredi.Sayfanın arkasında küçük bir satır daha vardı. Kalemle sonradan eklenmiş:> “Defteri çizmezsen, seni çizer. Ve seni çizen, sen değilsin.”
Angela: Anlayamıyorum sadece öğretmenlere büyü yaptım niye tüm bunlar gerçekleşiyor! anlamıyorum belkide sorun benim hafızamdadır psikopat veya şizofren olmuşumdr haha!
O ZAMAN KENDİMİ YOK ETMELİYİM!!
- Bölüm sonu -
