Kendimi tahminimce gece yarısında bir depoda buldum. Oda çok dar ve karanlıktı. Kirli perdelerle kapanmış bir pencerenin önünde uyanmıştım. Ellerimi sırasıyla kontrol ettim. Bağlı değillerdi ama hareket edemiyordum. Nedenini anlayamamıştım. Kendi kendime düşündüm. Benim suçum neydi ki? Kimseye bir zararım dokunmamıştı.
Başım hala dönüyordu. Dışarıdan gelen seslere doğru düzgün odaklanamıyordum. Kapının altından bir şey kayarak yanıma kadar sürüklendi. Bir tabağa koyulmuş iğrenç denebilecek yiyeceklere bakarak eğildim ve yerden aldım. Her ne kadar midemi bulandırsa da yıllarımı renksizlerin krallığında geçirerek bu yiyeceklerle güzel bir antrenman yapmış sayılırdım. Daha fazla düşünmeden tabaktan sadece ölmemem için yeterli olacak kadar daha az iğrenç şeylerden yedim.
Ayağa kalkmaya çalıştım ama ayaklarımı kalın bir halatla bağlamışlardı. Uyuşmuş ellerimi uzatarak düğümü çözmeye çalıştım. Her hareketim canımı acıtmaktan fazlasını başaramamıştı. Elimi kazağımın iç cebimde her zaman bulunan bıçağı almak için cebime attım. Ne kadar harika ki onu da almışlardı.
Ayaklarımı yerde sürüyerek ilerlemeye çalıştım. Kapıdan biraz uzakta bir çekmece vardı. Çekmeceye ulaşacağım esnada fazla öne eğildiğimden yüzüstü sandalyeyle birlikte yere kapaklandım. Bu gerçekten acıtmıştı.
Bir süre öyle kalarak etrafa bakındım. Aslında kendimi yere atarak iyi iş çıkarmıştım. Hemen yanımdaki çekmeceye biraz zorlanarak ulaştım ve içinden çıkan makası elime aldım. Makasın ucu oldukça körelmişti. Bacağıma uzanarak makası halata sürtmeye başladım. Çok uzun sürse de değmişti. Makası cebime attım ve ayağa kalktım. Perdeleri çekiştirerek kopardım ve pencereye bakmak için kafamı hafifçe kaldırdım. Ağzım açık şekil de pencere sandığım portreyi izlerken bir el yeniden ağzıma yapıştı ve beni geriye çekti.
(Bahsettiğim portrede kız ve yanında renklilerin kralıyla kraliçesi var yani aile portresi)
