Klasik bir yaz günüydü. O gün yine annem hava almaya sabah erkenden dışarı çıkmıştı ve eve geldiğinde her zamanki gibi görünüyordu. Ta ki gözlerine bakana kadar. Normalde çok duygusal bir kadındı ve her hareketinde bile bu belli olurdu ama şu anda gözlerinde tek bir duygu kırıntısı bile yoktu. Bordool çantasını sıkıca, hayatı pahasına tutuyordu. İçimi rahatsız edici bir his kapladı. Annemi hiç böyle görmemiştim. "Yürüyüşün nasıl geçti, hava nasıldı," dedim ama iyice telaşlanıyordum. Sadece gözüme bakıyordu. Neden böyle olduğunu anlamak için yüzündeki her bir noktayı inceliyordum. Sonra birden "Sizi koruyamadım, özür dilerim," dedi. O olaydan bahsediyordu. Vücudum kontrolsüzce seğirmeye başladı. Yaşadıklarım gözümün önünden geçerken annemi anlamaya çalışıyordum. Ben yutkunurken "Bir daha böyle bir şeyin yaşanmasına izin vermemek için sorunu kökten çözdüm," dedi. Nefes almakta zorlanmaya başladım. "Anne ne yaptın?" , anneme doğru adım atarken vücudum artık bana ait değildi. "En baştan yapmam gerekeni... Ne olursa olsun seni çok seviyorum güzel kızım," dedi ve bana doğru kollarını açarken eve yaklaşan polis sirenleri duydum. Ne yaptığını anlamıştım ama kendime bunun klasik kabuslarımdan biri olduğunu ve birazdan uyanacağımı söylüyordum. Kalbimde hissettiğim yumrunun acısı ile gerçek oldugunu anladim. Şok içinde dizlerimin üzerine düşerken ağzım açık ve gözlerim kenetlenmis bir şekilde karşımdaki güzel kadına bakıyordum. Bize noldu, uğruna yıllarca çabaladığım aileme noldu?
Aile olmak aslında çok güzel şey. Seni her zaman destekleyen ve kötü bir insan olsa bile sevecek insanlar olması. Değil mi? Eskiden aile sadece kan bağı ile olur sanıyordum. Sonraları ise çoğunluğunun kan bağı ile olduğunu ama eğer gerçekten şanslı insanlardansanız kan bağı olmadan da aile olunabileceğini öğrendim. Bense çok şanslı olanlardandım, bende ikisinden de vardı, ta ki olmayana kadar. Bir başıma kaldım ve hala daha bu noktaya nasıl geldim, nerede hata yaptım bilmiyorum. Bir zamanlar kötü bir yaşam diye üzüldüğüm hayatım şimdi hayalim oldu. En iyisi olayları baştan tekrar incelemek, nerede yanlışımın olduğunu bulmak ve telafi etmek için her şeyi yapmak. Sonra her şeye tekrar kavuşacağım. Her şeyi düzelteceğim. Bu sefer elimdekilerin kıymetini bileceğim. Her şey çok güzel olacak. Her sey çok güzel olmak zorunda. Her şeyi çok güzel yapacağım...Ben ailem için her şeyi yapacağım.