-
Eve geldiğimde etraf çok sessizdi. Annem evdedir diye düşünmüştüm, ama galiba değildi. Ayakkabılarımı çıkarıp içeri geçtim. İçeri girer girmez salonun olduğu tarafa doğru yöneldim. Salonun kapısından içeri doğru baktığımda, annemi koltukta uyurken gördüm. Üstü açık bir şekilde uyuya kalmıştı. Salona tamamen girdiğimde koltuğa yaklaşıp anneme iyice baktım. Yüzünü kalbimde ki büyük hasretle inceliyordum. Üstünün açık olmasından dolayı üşümüştür diye düşündüm, gözüm koltuğun kolunda olan battaniyeye takılmıştı. Battaniyeye uzanıp elime aldım ve açtım. Yavaş, sessiz ve özenle annemin üstünü örttüm. Saçlarına uyandırmamak için aşırı hafif bir şekilde dokundum.
Onu gerçekten çok özlüyordum, ne kadar kötü davransada içimde ki anne ihtiyacına söz geçiremiyordum. Koltuğun yanında eğilip annemin saçlarına yaklaştım, dikkatlice kokladım. Özlediğim kokuyu içime, ciğerlerime çektim. Çok güzel ve sıcak kokuyordu.
Yeteri kadar kendimi riske attığımı hissettiğim için çömeldiğim yerden dikkatlice kalkıp salon kapısına doğru yöneldim. Tam salondan çıkmak üzereyken arkamı dönüp son kez baktım anneme ve odama, merdivenlere doğru ilerledim.
Sessizce merdivenlerden çıkarken dış kapıdan bir ses geldi, açılıp kapanma sesi gibi bir ses. Babamın gelmiş olma düşüncesiyle adımlarımı hızlandırıp odama koşar bir biçimde girdim. Kapımı ardımdan ses çıkartmayacak fakat hızlı şekilde kapadım.
Çantamı bir köşeye bıraktım ve üstümü değiştirmek için dolabımın kapağını açtım. Dolabımdan pijama takımımı çıkartıp giymek için yatağımın üstüne bıraktım. Yatağa bıraktığım pijama takımıyla, yükselen bağırma sesi bir olmuştu. Malum annem ve babam aynı evdeyken kavga olmaması gibi ihtimal yoktu, şimdide kavga saatleri başlamıştı çünkü annem uzun süredir evde değildi. Evde olmaması yüzünden babam daha sinirliydi, annemin biryerlere gitmesini istemiyordu.
Aşağı kattan gelen bağırma seslerini duymak bile midemin bulanmasını sağlıyordu. Aşağıda olmaları nedeniyle sesler boğuk geliyordu, denilen şeyleri algılayamıyordum. Gerçi onların kavga sırasında dedikleri şeyler çok kırıcıydı, duymasamda olurdu.
Seslerini duymamaya çalışarak yatağımın önünde, pijamamı giymek için durdum. Üstümü çıkarıp hemen pijamalarımı giydim. Çıkardığım okul üstlerinide güzelce katlayıp komidinin üstüne bıraktım, şu an çamaşır makinesinin yanına gitmek riskli gibiydi.
Seslerin yavaşlamasıyla merdiven çıkış sesleri geldi. Korkuyla kapıma baktım, neyseki kapı açılmadı. Yatağıma oturunca sanki korunmasız kılınacakmışım gibi hissediyordum. Ayakta sesleri duymaya çalıştım kısa bir süre ama hiç ses gelmemeye başlamıştı. Derken bir anda annemin bağırma sesiyle tüylerim diken diken oldu. "Sanane, ben sana bağlı yaşamak
zorunda mıyım? İstediğim yere istediğim süreli giderim!" diye sesi yükselmişti. Anlamıştım ki annemin iş gezisiyle ilgili bir konuydu; tartışmaları.
Tekrar yükselen sesle babam olduğunu anladım ve "Karım değil misin, bağlısın bana tabii. Oralarda orospuluk yapıp yapmadığını nasıl bileceğim!" dediğini duydum. İşte şimdi ipler kopuyor gibiydi. Annem sinirle çığlık atmış "Ben mi orospuluk yapacağım? Koskokoca şirket sahibi biri, iş için gittiği yerde orospuluk mu yapacak? Böyle mi düşünüyorsun!?" demiş ardından tekrar gür bir sesle "Ayrıca birbirimizi sevmiyoruz bile, sadece şirketler için evlendik! Çocuğumuz bile sırf şirket içindi! Senin kimseye, böyle sahiplenici davranmanı gerektirecek bir konumda değil ailemiz!" diye bağırmıştı.
Duyduğum şeyle resmen tekrardan yıkıldım. Gerçeği bilmeme rağmen kabul etmek istemiyordum, ama her şekilde kafama kakarak bunu gösteriyorlardı.
Babam, annemin sözlerine cevap veremeyecek kadar sinirlenmiş olmalıki bağırıp direkt evden çıktı. Sert kapı kapanış sesiyle annem delirmiş gibi tekrardan bağırdı. Babam onu yorgun yorgun uyandırıp kavga başlatmış olmalıydı. Annem uyandırılmaya hiç gelemezdi, uyku onun için önemli bir parçaydı. O yüzden şu an extra sinirliydi, odama gelmese iyi olurdu.
Adım seslerinden yere ayaklarını sertçe vura vura yatak odasına gittiğini anlamıştım, aniden kapısı sert ve seslice kapandı. Kavga sonrası sessizlik her zaman ki gibi korkutucuydu. Hiç ses gelmemesi birazdan odama geleceğinin habercisiydi çünkü babamdan yeteri kadar hırsını çıkaramamıştı.
Yatağıma oturmadan önce çantamdan telefonumu aldım. Tam şarkı dinlemek için açtığımda bilinmeyen bir numaradan gelen bildirimle dondum. Kim olabilir diye düşünürken aklıma Taehyung olabileceği gelmişti, sonuçta sınıftan çıkmadan numaramı almıştı. Ben ise az önce olan bol stres ve kavgalı andan sonra numaramı aldığını bile unutmuştum. Daha fazla bekletmemek adına telefonumun kilidini açıp mesaj kutusuna girdim.
-
Bilinmeyen numara
Selam Jungkook, ben Taehyung
Nasılsın?
Jungkook
İyiyim sen?
Taehyung
Bende iyiyim, napıyorsun?
Müsait misin?
Jungkook
Evet müsaitim
Oturuyordum, niye ki?
Sen napıyorsun
Taehyung
Bende oturuyordumda, müsaitsen iki saat sonra falan dışarı çıkalım mı? ister misin?
Jungkook
İsterim ama anneme sormam gerekiyor
Taehyung
Tamamdır, o zaman bana sorunca haber verirsin
Jungkook
Tamam
Görüldü
-
Taehyung'a anneme soracağımı söylemiştim, ama şu an sorarsam nasıl bir tepki alırım bilemiyordum. Daha zaman olduğu için biraz bekleme kararı aldım.
Gerçi ilk defa soracağım bir şey olduğu için aşırı kötü bir tepki vermezdi, en azından öyle düşünüyordum. Bir anda açılan odamın kapısıyla, bakışlarımı korkarak kapıya çevirdim. Annemin sinirli gözlerle bana baktığını gördüm. Tamamen içeriye girip bana yaklaştı, oturuşuşu düzeltmiştim. Yanında çekiniyordum, garip geliyordu.
Annem tam sakin bir şekilde, bir şey diyecekken gözü komidinimin üstünde olan formaya çarpmıştı. Sinirle "Bunların burada ne işi var, koyacağın yeri bilmiyor musun!?" dedi. Kafamı eğip " Birazdan koyacağım" demiştim. Annem kendini sakinleştirmek için nefes almış ve bana " Ne yiyeceksin?" diyip asıl niyetini belli etmişti. Sorduğu için mutlu olmuştum, ama belli etmemeye çalıştım. Kafamı hafif kaldırıp " Fark etmez" dedim. Annem tekrar sakinleşmem için nefes alıp " Dışardan söyleyeceğim, uğraştırma beni söyle" dedi. Çok sürmeyecek şekilde düşünüp "Hamburger olabilir" dedim.
Annem aldığı cevapla odadan çıkmak için arkasını döndü. Fırsat bu fırsat diye düşünerek anneme "Anne, birazdan dışarı çıkabilir miyim?" dedim. Annem kafasını bana çevirme gereği bile duymadan "Ne yaparsan yap" demişti. Bunu bir evet olarak sayıp anneme " teşekkür ederim" dedim. Annem ise umursamadan odamdan çıkmış, kapıyı kapatmıştı.
İlk defa bir arkadaşımla buluşacağım düşüncesiyle kıkırdadım ve telefonumu elime aldım. Kilidini açıp yine mesaj kutusuna girdim. Taehyung adlı sohbete basıp yazmaya başladım.
-
Jungkook
TAEHYUNGGG
Annem izin verdiiii
|böyle yazmasamıydım acaba?
Taehyung
Oo çok iyi
O zaman iki saat falan sonra tekrar haberleşiriz.
Jungkook
Tamamm
Görüldü
-