Birkaç gün sonra, gruptan en yakın oldukları kişiye, yani Miraça durumu anlattılar.
Bekledikleri tepki gelmedi. Sadece başını salladı.
“Biliyordum zaten. Destekliyorum. Ama sakın dikkatli olun. Dışarıda hâlâ o iş bitmedi.”
İkisi rahatladı. İlk defa birine söylemiş olmak… ağır bir yükü kaldırmış gibiydi.
O gece sahilde oturdular yine.
Efe Arda’nın parmaklarını öptü.
“Bir gün… herkese söyleyeceğiz. Söz veriyorum.”
Arda gülümsedi. “Söz. Ama acele etmeyelim. Önce hayatta kalalım.”
Efe güldü. “Süt olayından beri hayatta kalıyoruz zaten.”