"Ta-tamam olur. Arayalım."
Bangchan heyecanla cebinden telefonunu çıkardı. Tam Seungmin'i arayacaktı ki o çaldırmadan kendi telefonu çalmaya başladı.
"Çok pardon, annem arıyor," diyerek oturduğu sandalyeden kalktı. Telefonu açtı. Mutfaktan çıkarken sesi geliyordu.
Masa başında derin bir nefes vererek bekledim.
Birkaç dakika sonra yanıma geldi.
"Çok özür dilerim Mi Yeon. Gitmem gerekiyor. Bu gece olmayacağım. Yalnız kalabilirsin değil mi?"
"Tabii ki."
Gülümseyerek ayağa kalktım. Üzerine siyah deri ceketini geçiren Bangchan'ı geçirmek için orada öylece bekledim.
Kapının yanındaki pufa oturdu ve siyah botlarının bağcıklarını bağlamaya başladı. Aynı zamanda bana hitaben konuşuyordu.
"Oturma odasında ev telefonu var. Telefonun yanında da siyah bir defter var. O siyah defterin içinde ilk sayfada ulaşabileceğin herkesin telefonu kayıtlı. Bu binanın güvenliği, servisi, gerekli olan herkes işte. Herhangi bir sorun olursa direkt arayabilirsin. Kendi numaram da o defterin ilk sayfasında. İsim, soy isim kısmının altında. Ah, bak. Yine oturma odasında masanın üzerinde laptop var. Açıp oyalanabilirsin."
Onun bu düşünceli sözlerine karşılık gülümsedim.
"Tamam, sen beni merak etme."
O da gülümsedi ve bağcıklarını bağlamayı tamamlayarak ayağa kalktı. Kapıyı açtı. El sallayarak evden çıktı. O asansöre binene kadar yine kapının önünde kollarımı bağlayarak bekledim.
Asansöre bindi.
Ben de bağladığım kollarımı çözerek eve girdim. Kapıyı kapattım. Ne yapacağımı düşünmeye şimdiden başlamıştım.
Sıkıntı ile yanaklarımı şişirdim. Öncelikli olarak oyalanma maksadı ile mutfağa girerek masanın üzerini toparladım. Mutfağın temiz olduğundan emin olduktan sonra oturma odasına doğru ilerledim.
Gözüm bir ara masanın üzerindeki laptoba kaydı. Gerçi başına otursam ne yapacaktım ki?
Ortada bulunan sehpanın üzerindeki kumandayı aldım ve televizyonu açarak geniş koltuğun üzerine oturdum. Bazı kanallarda gezinmeye başladım. Dizi izlemek istemediğim için bir müddet sürekli kanal değiştirip durdum.
En sonunda bir haber kanalında durdum lâkin durmamı sağlayan asıl şey haberin içeriği oldu. Çünkü başrolünde ben vardım.
Hemen ayağa kalktım. Gözlerimi irileştirerek ekrandaki Bangchan ve benim görüntümü izlemeye başlarken televizyonun sesini biraz daha yükselttim.
"Christopher Bang ve yanındaki kız kanalımız tarafından işte böyle görüntülendi! Gördüğünüz gibi, ünlü Kpop grubu Stray Kids'in lideri olan Christopher Bang önce kızı kurtardı. Kızın çabalarına ve mağaza müdürünün verdiği bilgilere göre ikisi ilk defa karşılaşmıyor, kesinlikle birbirlerini tanıyorlardı. Muhabirimiz el ele mağazadan çıkan ikiliyi an ve an takip etti. Christopher Bang ile beraber onun dairesine giren bu kız hâlâ oradan çıkmış değil."
İşleri güçleri yok muydu bu insanların?! Bir de kalkıp bizi mi takip etmişlerdi?! Sanki ülkede hiçbir sorun yok, kalkmış bizim peşimize düşmüşler!
Sinirle sağ elimi saçlarımın arasından geçirdim.
Şimdi ne olacaktı?
Bu görüntüyü herkes izleyecekti!
Herkes!
