Bölüm 2

Site sahibi çok gıcık bir adam en azından siteye bir asansör yaptırmıştı. Bir ofiste çalışıp elbiseler tasarlıyorum. İşimi seviyorum fakat çok karanlık bir yer. Babamda kalma Hyundai i20’m var, onunla işe gidip geliyordum. Ama bu aralar metro ile gidip geliyorum.İş yerim metronun karşısında kalıyor. Metroya gittim akbilimi basacakken birşey fark ettim. İçimden “Neden hiçkimse yok şehrin göbreğindeyim” dedim. Metronun gelmesine son 2 dk kala metronun sesi gelmeye başlamıştı. Bir anda yoğun bir soğuk hissettim ve irkildim. Metro geldi ve kapılar açıldı. Karşımda uzun paltolu bir adam dikildi. Elleri zayıflıktan bir deri bir kemik kalmıştı. Yüzündeki atkıdan dolayı hiçbirşey gözükmüyordu. Çok rahatsız oldum adam hareket etmiyordu. Metrodaki insanlar telefonları ile uğraşmaktan etrafına bakmıyordu. Adam yavaşça arkama geçti.Çok korkmuştum hemen içeri girip bir yere oturdum. Adam kafasını metroya döndü. Kapılar kapandı. Metro hızlıca ilerledi. Adamın kafasıda eğik bir şekilde bana dönüyordu. Çok korktum ellerim buz kesildi hemen arkadaşımı aramak için telefonumu elime aldım fakat metroda olduğum için sinyal yoktu. “Kahretsin ne korkunç bir gün!”. Durağımda indim, korkudan dilim damağım kurumuştu. Karşıma çıkan ilk otomata yöneldim ve bir yandan arkadaşım Sara’yı aradım. Bir yandan suyum telde dönüp düşmesini beklerken otomatin yansımasından paltolu adamı gördüm.”Hayır!”.Telefonu kapatmadan cebime attım ve metro çıkışına doğru koştum. Sara;”Hey orada mısın? Amira hey!” diye sayıklıyordu. “Bu adam da neyin nesi, neden beni takip edip duruyor!?” diye sayıklayarak metrodan çıktım. Çok korktum ve polise ihbarda bulundum. Çok geçmeden polisler ve Sara yanıma geldiler. Olanları polislere anlattım. Adamı gördüğüm yere bakan kamera kayıtlarına baktık ve kanım dondu.