Vip taksi neyseki hızlıca Kanaryanın evine getirmişti.Bayılmak üzere olan Kanaryayı taksiden indirmeye çalıştım.
"Dikkat edin hocam."
"Gidebilirsiniz."
Gözlerini benden çekti.Bahçe duvarlarının birine yaslandı.Bu ev gerçekten de çok pahalı ve gösterişliydi.Bahçe kapısı uzun siyah ve paslı demirlerden oluşuyordu.Evin içine baktım.
"Burası sizin eviniz mi?"
"Sana göre camii gibi mi görünüyor?"
Bu haldeyken bile nasıl insanlara kızabiliyordu?
"Öyle demek istemedim.Sarayda yaşadığınızı sanmıştım."
Ben de laf sokmasam olmazdı.
"Gidebilirsin."
Belli ki beni başından savmaya çalışıyordu.Ama benim gitmeye hiç niyetim yoktu.
"Eve vardığında bana da söyle.Geçen seferki gibi yapma."
"Peki hocam."
"Ve bu kadar resmi olmayı bırak."
"Anladım."
Şu işe bak.Sanki ben kendi istediğim için resmi davranıyorum.Ayrıca lafını soktuğum çok belliydi.Bahçe kapısından içeri girdi.Bir süre onu izledikten sonra ben de Vip taksiye atlayarak evime gittim.Eve gelir gelmez odama gittim ve telefonumu açtım.Ona mesaj attım.
"Kanarya Hanım ben eve geldim."
Mesajı hızlıca okumuştu.
"Neden bana mesaj attın?Neden beni aramadın?Başım ağrıyor ve gözlerim acıyor.Bu mesajı okumak istemiyorum."
Hemen onu aradım.Daha fazla onun üstüne gitmemeliydim.Gerçi onun üstüne gidip gitmediğimi de bilmiyorum.Beni üzen her zaman o kişi.Hiç şaşmaz.
"Kanarya Hanım eve geldim."
"Neden aradın?Başım ağrıyor."
Ha?Bu neyin peşindeydi?Önce mesaj atmamam gerektiğini söylüyor şimdi de aramamamı.Gerçekten bazı insanlara iyilik yaramıyor.
"Ah...O zaman kapatayım."
Çok aptal ve kullanılmış biriydim.Sırf işimden atılmayayım diye ona kızamıyorum.Gerçekten de berbat bir durumdayım.
"Ah...Bekle!Ne bu acele?Hemen kapatmak istiyorsun!Durumumu sormak hiç aklına gelmedi mi?"
"Hâla başınız ağrıyor mu?"
"Söylediğimi yapıyorsun.Kalbinden geçmiyorsa gerek yok."
Söylediğini yapmazsam zaten beni işten kovarsın Kanarya.Ayrıca senin için hiçbir şeyi kalbimden geçiremem.
"Başım ağrıyor.Çok şükür ki hafızamı kaybetmedim."
Gözlerim doldu.
"Yakınmışız gibi konuşmamanı söylediğimi hatırlıyorum."
Ağlamaya başladım.Ama bunu Kanaryanın duyamayacağı bir sekilde.
"Neden sessiz kalıyorsun?Sessizliği sevmem.Konuş!"
Konuşmak istiyor ama hiçbir sözcük ağzımdan çıkmıyordu.
"Benden tam olarak ne istediğinizi anlayamıyorum hocam.Ne sorsam gene ben hatalı çıkıyorum.Kendi fikrimi söylüyorum.Tebrikler hatalıyım.Bir mesaj yazıyorum.Tebrikler hatalıyım.Sizi arıyorum.Tebrikler hatalıyım.Sunduğum hiçbir projeyi de beğenmiyorsunuz.Lütfen,ne yapmam gerekiyor hocam?"
"Ah seni çok iyi anlıyorum.Benimle ilgilenme nedenin işini oynatabilmek içindi değil mi?"
Sanırım ağladığım ona da belli oluyordu.Belli olmasa bile hiç kimseye böyle bir şey söylememeliydi.
"Gerçekten sizin için endişeleniyorum.Ama sizin için endişelen kişiye bu şekilde mi davranıyorsunuz?"
"İyi uykular."
Telefonu suratıma kapattı.Daha geçen hafta sırf onun yüzüne telefon kapattım diye kızmıştı.Ama doğru ya.O müdürdü.İstediği herkese sataşabilirdi ama ona kimse sataşamazdı.Diğerlerinin duygusu onlar için hiç önemli değildi.Neden beni bu şekilde kötüye düşünüyordu?
***
Her zamanki gibi okula geldim.Tam öğretmen kartımı okutup öğretmenler odasına giriş yapıyordum ki karşı odadan Kanaryanın çıktığını gördüm.Bugün istemsiz bir şekilde ve daha mutsuz bir şekilde çalışıyorum.Sözleri kulağımda çınlıyordu.O sırada Kağan Bey öğretmenler odasına bir çeşit yiyecek getirdi.Ben hariç herkes çok sevindi.Herkes Kağan Bey'in elindeki poşetleri aldı ve içindekileri almaya başladı.O sırada içeriye Kanarya girdi.
"Atıştırmalıklar iletildi değil mi?Sıkı çalışmanız için ödül olarak düşünün."
Sistemi köpek yerine koyup mama verir gibi atıştırmalık veren biri için bu zor olmalı.Bir masada kalan son poşeti bana uzattı.
"Ben tokum,lütfen siz alın Kanarya Hanım."
"Peki.Odama götüreceğim."
Bir süre sonra masamdan kalkıp koridorlarda yürümeye başladım.
"Merve"
Bana seslenen Kağan Beydi.Yanında da Kanarya vardı.
"Kağan Bey,Kanarya Hanım"
"Gidiyor musun?"
"Evet."
Kağan Bey Kanarya Hanım'a tuhaf gözlerle baktı.Kanarya bir süre sonra konuşmaya başladı.
"Acıktım."
"Ne?"
"Acıktım.Öğle yemeği zamanı geldi.Yemek yiyelim."
"Anlıyorum.O zaman ben önden gideyim."
Tam giderken Kağan Bey seslendi.
"Ah,bekle Merve!Bir dakika bekle."
Kanarya Hanım yanıma yaklaştı.
"Yemek yemeyecek misin?"
"Bana mı soruyorsunuz?"
"Burada başkası yok değil mi?Başka kimse sorabilirim?"
Kağan Bey konuşmamıza atladı.
"Ah,peki.Lafı dolandırma.Merve,Kanarya yemek için bize katılmanı istiyor.Projen onaylandığı için bir kutlama gibi düşün.Sonunda projenin onaylanmasına sevinmedin mi?"
"Projem onaylandı mı?Ah..."
"Arabada bekliyorum."
"Kanarya gözlüğünü takarak oradan uzaklaştı.Beraber Kağan Beyle arabaya gitmeye hazırlandık.