Refik "Kerim öldü" cümlesi ile büsbütün beyazlar.Cemal sinirle hemşireye "Nasıl öldü nasıl?" diyerek bağırır.
Hemşire Gülcan:İntahar mı etti öldürüldü mü bilmiyoruz ama yüzü mosmor bir şekilde bulduk.
Selim:Üzüldüm.
Refik:Sen öldürdün değil mi şerefsiz ne istedin çocuktan o daha okuyacaktı.
Hemşire:Eğer ki sakın olmayacaksınız uyku ilacı ile sakinleştirici yapma mecburiyetinde kalacağım.
Odaya yine derin bir sessizlik çöker ve Kerim'in yatağının boşluğu da korkunçluğu arttırmaktadır.
Refik ağlamak ister ağlayamaz ve derin düşüncelere dalar:Hayır ölmedi o sadece bir kabustayım ama öyle olsa neden uyanmıyorum hayır bu bir kabus değil hem belki de ölüm sadece acı değildir Kerim zaten ağır bir depresyondaydı ölüm bazen bir kurtuluştur. Çocukcağız bari okulunu okusaymış nasip işte ve ben tanımadığım bir insan için neden üzüleyim tanışalı 3 gün oldu.
Bu düşüncelerin sağlıksızlığı ile buz keser Refik çünkü Kerim'in ölmesine üzülmüyor aksine sevinmiş gibiydi.
Hemşire Gülcan:Kerim Öldürülmüş sırayla sorguya gelin Refik ilk sen gel!
Refik:Buyrun efendim istediğinizi sorabilirsiniz.
Komiser Cengiz:Son günlerde fark ettigin değişiklikler nedir?
Refik içinden sinirle karışık kahkahasını durduramaz.
Refik içinden: Sanki 10 yıldır burdayım 3 gündür buradayım adam gelmiş diyor ki son günlerde fark ettiğin tuhaflıklar nedir.İki tuhaflık onlar ise bu lanet yurt ve o lanet yurttaki insanlar.
Refik komisere cevap verir:Hayır hiçbir şey fark etmedim.
Cengiz:Kerim'in kavgalı olduğu biri var mıydı?
Refik:Bakın memur bey ben buraya geleli 3 gün mü ne oldu aradığınız cevaplar bende değil belki Cemaldedir izininiz ile kalkıyorum.