Bölüm 1

Kürşad gözlerini açtığında saatin kaç olduğunu algılayamadı.Ağzında akşamdan içtiği ucuz ve kalitesiz puronun ve arkadaşının ısmarladığı biranın berbat tadı kalmıştı.Tek kişilik yatağında sola doğru yalpaladı ,telefonuna uzandı , saat öğlen 13:00dı. Anne ve babası çoktan işe gitmişti.Onlarla karşılaşmamak ve ne kadar işe yaramaz biri olduğunu düşünmemek için gece yarılarına kadar oturup öğlen uyanmanı kendine bir strateji haline getirmişti.İşe yaramadığım bir sabah daha diye düşündü. Hayatın hiçbir yerinden yakalayamamıştı.Parası yoktu , atanamamıştı, 24 yaşındaydı.Elini yüzünü dahi yıkamadan telefonun internetinden Twitter’a girdi. Trend Topic kısmında hastag #ev gençleri bölümüne bastı. Türkiye’de okula gitmeyen ve bir işte çalışmayan milyonlarca gençten söz ediliyordu. Alttaki alaycı ve zorbalayıcı yorumlara doğru gittikçe içi sıkıldı . Vücudunu yine bir utanma duygusu kapladı. İşe yaramazlığın, işsizliğin dayanılmaz ağırlığı gözlerini açar açmaz çöktü üzerine.Bir şeylerin düzelebileceğine dair umudu yoktu ancak hayat Kürşad ile aynı fikirde değildi.