Bölüm 3

Bölüm-3 Karşımdaki yanıp sönen ışıklara bakarken hayatımı sorguluyorum. Ben hangi akla hizmet buraya gelmiştim ki. Gürültüden uzak, şehrin dışı, dağın başı. Tam böyle bir yere ışınlanmak istedim. Tamam biraz abarttım durumu ama alışık değilim işte. Daha önce böyle bir yere... ..işim düşmedi işte. Neyse neyse, yeter bu kadar felsefe. Birden duruşumu dikleştirdim. Ben herşeyin(kesiin!) altından gelirim.Evet, böyle kendimi gazlandırıp ilerlemeye başladım. Kitapçıyı ararken…Sanırım kayboldum.Daha iki adım attım. Tamam hemen kayboldum deyip kendimi korkutmayayım. Adımlarım hızlandı. Avm’nin 2. katına çıkan yürüyen merdivenlere yöneldim. O sırada bir kadına çarptım.Ondan özür dileyecek iken “Önüne baksana hıyar.” Kıhkıh, hıyar mı? Kabul edelim bu biraz abartı.Kadına şaşkınlıkla bakarken biran başım döndü. Bütün olaylar çok hızlı gerçekleşiyordu. Ve bu beni biraz korkutuyordu. Yürüyen merdivenle ikinci kata çıktığımda şansım yaver gitti ki kitapçı karşındayım. Yüzüm tekrar mutluluğa bürünürken kitapçıya girdim. Şimdi tek yapmam gereken bir kitap seçmek, ek kitap almak, yabancı dil roman almak. Olay bu, çok kolay gözüküyor değil mi?İlk işim ek kitap almaktı ve bunu başarıyla hallettim sanıyorum. Hemen buldum. Saten Kitaplar çok önerildiği için ilk reyondalardı.Neyse, okunacak kitapta bulmak kolay oldu. Hemen romantik bölümünden ilk kitabı alıverdim.Olay bu.Geriye zor olan kaldı.Yabancı roman. Kafam karıştı. Bu kadar kitaptan yabancı olanı nasıl bulacağım ki?Ben orada amaçsızca dolaşırken görevli anlamış olacakki,“Efendim, nasıl yardımcı olabilirim”Efendim mi? Ben mi!“Şe.Şey. Şey ben yabancı roma-“ Sözümü tamamlayamadan Güler yüzlü kadın yüzünü astı. “Maalesef, yabancı romanlarımızdan bir kitap kaldı.” Ee. Bunun neresi kötü? “Bunun neresi kötü?” Gerçekten yine mi! Gerçekten artık bu konuyu çalışmam gerek.Kız kafası karışmış gibi kem küm etti “Ben, seçersiniz felan bir isteğiniz olur diye düşünmüş-“ Elimi sallayıp güldüm. “Yok canım. Bana o kitabı verseniz olur. İngilizce seviyem yüksek. Hepsini okuyabilirim, seçmem.”Kadın gülümsedi “Peki, tamam ben kitabı getireyim.”Kafamı salladım. Kadın uzaklaştı. Kadını beklerken telefonumdan özel derslere bakmaya karar verdim. En yakını Beşiktaş’ın öbür küşesindeydi ama olsun dedim, burada olsun. Sonra telefonuma mesaj geldi.Bana kim mesaj atabilirdi ki? Arkadaşım olduğunu sanmıyorum.Ancak sonra kim olduğunu attığı mesajla anlayabileceğime karar kıldım ve Whatsupp’u açtım. Bilinmeyen numara; “Benim metrodaki kız, numaram bu kaydet😘” Gülümsedim. Kızı telefonuma kayıt ederken görevli kadın elinde kitapla geldi. Ona gülümseyip teşekkür ettikten sonra aldıklarımı ödeyip kendimi dışarı attım. Ama yine temiz havayı alamadım. Çünkü kitapçıdan çıksamda kapalı bir çeşit dükkandayım. Bu avm işini sevmedim.Heerr neysee, alacak şeyim az olduğu için( birazda buradan hızlı çıkmak istediğimden) rastgele bir giyim dükkanından beğendiğim birkaç parça şey alıp çıkmada karar kıldım. En son bir şey seçtiğimde gerçi saat 16:00 olmuştu bile…