Bayan Lopez uyumaya gittiğinde hemen uyumazdı,onun böyle bir yapısı vardır zor uyur ve çok zor kalkardı,annesi uyuduğunda horladığı için Jennifer'in işi az da olsa kolaydı hemen sırtına çantasını taktı uyumadan üstünü değiştirdiği için zaman kaybetmedi aslında eskiden karanlıktan korkardı ama artık korkmuyordu çünkü korkacak birşey kalmamıştı asıl korkunç olan ailesinin ta kendisiydi
Ebeveyinlerinin kapısının önüne geldiğinde kulağını kapıya dayadı ve dinledi çok sıkıcıydı ama kaçması için lazımdı,Jennifer ahirete inanıyordu,dünyaya sadece bir kez gelebileceğinin farkında olduğu için dış dünyayı tanımak istiyordu ne kadar dövüleceğini,ne kadar azarlanacağını bilsede dış dünyayı görecekti tam düşünürken annesinin nefes alışlarını duymaya başladı odaklandı yaklaşık 20,30 saniye sonra içten ve gür bir şekilde horlama başladı.
Jennifer'in yüzü gülüyordu eline el fenerini aldı,telefonu cebine koydu ve dış kapıyı açtı biraz ses çıktı ama annesi hâla horluyordu kapıyı yavaşça kapattı sevinçten zıplatmayı başladı Koridor çok karanlıktı fenerini de açtı ama fener ile dahada korkunç olmuştu ama Jennifer hiç korkmamıştı çünkü ilk defa gece dışarı çıkıyordu hatta ona bu ortam iyi bile gelmişti
Jennifer dışarı çıktı soğuk havayı içine çekti sokak lambasının altında uçuşan sinekler,ağacın altında uyuyan kediler,öylece havlayıp duran köpekler çoğu insan böyle görüntüleri sevmez ama Jennifer'in hoşuna gitmişti.
Arkasından küçük bir erkek çocuğu gelir;
+Ne yapıyorsun burada
- hiç,geziniyorum öylesine
+ama geceleri çok tehlikelidir bu mahalle
- sen neden çıkıyorsun o zaman benimle aynı yaşlarda gibi duruyorsun
+Hayır uzun hikaye
- anlatabilirsin zaten hiç arkadaşım yok iyi sır saklarım
+şey... emm...
- dinliyorum
+ben ailem ile şu binanın bodrum katında yaşıyorum
- orası yıkık dökük ama
+biliyorum terk edilmiş ama başka çaremiz yok çünkü evlerin kiraları çok yüksek,ve babam uyuşturucu kullanıyor her eve geldiğinde bizi evde bulursa işte...
- şiddet mi uyguluyor yoksa!
Jennifer'in kanı donmuştu cidden nasıl bir vicdanları vardı aklı almıyordu
+evet
Dedi üzücü bir sesle
- yarında burada mısın belki gezeriz
+hop ama sen neden dışarı çıktığını anlatmadın?
- Yarın anlatıcam
Dedi Jennifer, gülümseyerek
+peki,iyi akşamlar
- sanada
Jennifer çok üzgün bir şekilde eve döner