Jennifer Lopes ailesinin işleri yüzünden bu yaz ilk defa tatile gideceklerdi ama başka bir deyişle köye
Ailesi o kadar cimriydiki çok fazla paraları olmasına rağmen hiç tatile gitmemişlerdi. Jennifer'in ise hiç takıları,gösterişli elbiseleri ve oda susu vb eşyaları olmamıştı ailesi çok katıydı ne yaparsa yapsın her konuda azarlardı hiç bir şekilde takdir edilmemişti o yüzden ise hep karamsar bir kız olmuştu ailesi bir sitenin 30. katında oturuyordu hiç dışarı çıkmamış,gezmemiş,arkadaş ortamı olmamış ve tüm dünyası sanki 2+2 büyüklüğünde pahalı bir ev kadardı sosyalleşmiyordu zaten anne ve babası çocukken bile onunla oynamamış görmezden gelmişlerdi,hiç bir oyuncak bebeği bile olmamıştı ama içten içe mutluydu çünkü ortalama 25 gün sonra okullar kapanacaktı ve 7. Sınıfa geçecekti, o ilk defa çimleri,parlayan güneşi ve bulutları okuldan başka bir yerde görecekti.
Kalk,yemek ye,giyin,hazırlan,servise bin,okula git,servise bin,eve dön,yemek ye,uyu
Sadece bu rutin,telefonundan insanların hayatlarını izlemekten yorulmuştu,kendisi hep aynı manzaraları görüyordu artık bıkmıştı.Ancak aklına bir plan geldi annesi her zaman geceleyin uyumadan önce kızının uyuyup uyumadığını kontrol ediyordu,bunu ise uyuma numarası yapmak zorunda kaldığı,gözüne uyku girmediği bir zamanda öğrenmişti.Okuldan geldiğinde bütün kitaplarını çıkardı ve içine el fenerini,telefonunu, hırkasını,bir kağıt,bir kalem koydu, ailesinin baskıları sayesinde çok sessiz ve kurnaz hareket edebiliyordu bu sayede mutfaktan da en keskin bıçaklardan birini çantasına sokuverdi ve hemen uykuya dalmış gibi numara yaptı.
Tam anlamıyla hızlıydı,son anda yetişebilmişti annesinin geldiğini dış kapının açılmasından anladı annesi işten geldiğinde topuklu ayakkabılarıyla yavaş adımlar atarak Jennifer'in odasına girdi hemen gözlerine baktı gözleri yorgun ve kapalı gözüküyordu çok inandırıcı değildi ancak annesi numaraya kanmıştı.