Neşe: Keşke zamanı geriye alabilseydim...
Atlas: Ne yapardın?
Neşe: Onunla asla konuşmazdım duygularımı içimde yaşardım
Atlas: Ama o zaman duygularına yazık olmaz mıydı? Hiç hak etmeyen biri için hem de.
Neşe: Olurdu ama
Neşe: Şimdi de kendimi çok kötü hissediyorum. Resmen alay eder gibi bakıyorlar bana
Neşe: Yanlarından geçerken elbette omuzlarım dik bir şekilde yürüyorum, gerektiğinde ağızlarının payını veriyorum ama yine de yalnız kalınca kötü hissediyorum
Atlas: Biliyor musun gerçekten değmez.
Atlas: Ne kadar çabuk unutursan o kadar iyi
Atlas: Onu unutup hayatına bakmalısın
Atlas: Bir de seninle dalga geçtiğini söylüyorsun. Senin duygularını hak ediyor mu sence?
Neşe: Benim ona karşı duygum falan kalmadı Atlas
Neşe: İkisini bir arada gördüğün gün, benim aşkımla alay ettiği gün bütün duygularım bitti ona karşı
Neşe: Kendime kızıyorum ben, kendimi düşürdüğüm duruma kızıyorum ama elimden bir şey gelmiyor
Atlas: Dediğin gibi yapacak bir şey yok artık. Kabullen ve devam et.
Atlas: Zamanı geri alamıyoruz maalesef. Keşke bu mümkün olsaydı...
Neşe: Mümkün olsaydı eğer sen geçmişte neyi değiştirmek isterdin?
Atlas: Benim değiştirmek istediğim pek bir şey yok aslında
Atlas: Daha çok yapmak istediğim şeyler var, daha önce yapmadığım için pişman olduğum şeyler var.
Atlas: Bu yüzden artık hiçbir şeyi ertelemiyorum.
Neşe: En doğrusu bu bence de, ertelememek lazım.
Neşe: Çünkü bugün varız yarın yokuz belli olmaz
Atlas: Haklısın...
Atlas: Neyse konudan saptık baya
Atlas: Üzülme artık
Atlas: Anlaştık mı?
Neşe: Anlaştık.
