Bölüm 3

Minel, o gün kütüphanede sessizce ders çalışmaya kararlıydı. Ne Ares, ne örümcekler… sadece ders.Ama hayat, Minel’in “kararlılık” kelimesini fazla ciddiye almıyordu.Kapı açıldı, Ares içeri girdi. Elinde kahve, yüzünde hafif bir gülümseme."Merhaba Minel.""Merhaba Ares," dedi Minel, gözlerini kitaptan ayırmadan."Bak sana kahve getirdim."Minel, kahveyi aldı. "İçinde örümcek yok değil mi?"Ares sırıttı. "Olmaz olur mu? Minik bir protein takviyesi—"Minel kahveyi masaya koydu. "Şaka yapıyorsun, değil mi?""Tabii ki şaka. Ama ciddi düşününce… örümcekler çok iyi protein kaynağı.""Seninle normal bir cümle kurmak imkânsız," dedi Minel, ama dudaklarının kenarı istemsizce yukarı kıvrıldı.---Ares, çantasından kalınca bir kitap çıkardı. Kapakta dev bir tarantula fotoğrafı vardı."Bak bu kitabı sana ödünç vereyim. ‘Arachnids: Dünya’nın Sekiz Bacaklı Harikaları’.""Harika falan değil onlar, kâbus.""Hayır, sadece yanlış tanıyorsun."Tam o sırada, Ares’in gömleğinin cebinden incecik bir bacak dışarı çıktı.Minel’in gözleri büyüdü. "Ares… o… o şey hareket ediyor!"Ares gayet sakin: "Ah, bu mu? Bu sadece Limon.""Limon mu?""Rengi limon sarısıydı, o yüzden."Minel sandalyesini geri itti. "Sen yanına evcil örümcek mi getiriyorsun?!""Evcil hayvan gibi düşün. Senin kedin olur, benim örümceğim.""Kediler miyavlar, seninki bacak sayısı kadar kâbus getirir."---Ares gülerek örümceği avucuna aldı. "Tamam, tamam. Korkma, Limon seni ısırmaz."Minel, hem korkmuş hem gülmemek için kendini zorlayan bir ifadeyle, "Ares… seninle arkadaş olmam için mucize lazım," dedi.Ares göz kırptı. "Mucizeler sekiz bacaklı gelir."Minel o an fark etti ki, Ares’in yanında durmak hem sinir bozucu hem de… garip şekilde eğlenceliydi.Ama bu hikâyenin nasıl biteceğini hiç kestiremiyordu.