Bölüm 4

Sabah Sabah ışığı perdelerin arasından süzülürken Elara uykuyla uyanıklık arasında kaldı. Yanındaki boşluk hâlâ sıcaktı. Kael erken kalkmıştı yine. Hep erken kalkardı; sanki bir yere yetişmesi gerekiyormuş gibi, ama nereye olduğunu asla söylemezdi. Mutfaktan gelen hafif sesler vardı. Bardak sesi… Su dolduruluyordu. Elara yataktan doğrulup kapı eşiğinde durdu. Kael mutfakta, sırtı dönük haldeydi. Üzerinde siyah tişörtü vardı; omuzları her zamanki gibi gergin, düşünceli. Elara bir an onu izledi. İçinde sebebini bilmediği bir sıkışma oluştu. “Bugün erken çıktın,” dedi. Kael arkasını döndü. Gülümsedi ama gülümsemesi gözlerine ulaşmadı. “Alışkanlık.” Elara yanına yaklaştı, kolunu Kael’in beline doladı. Başını göğsüne yasladı. Kalp atışlarını dinledi; her zamanki gibi düzenliydi ama içinde tuhaf bir sertlik vardı. “Bugün görüşürüz değil mi?” diye sordu Elara. “Akşam.” Kael cevap verirken sesi netti ama kısa. Elara başını kaldırıp yüzüne baktı. “Bir şey mi var?” Kael bir an sustu. Gözleri Elara’nın yüzünde dolaştı; sanki bir detayı ezberlemek ister gibiydi. Sonra elini Elara’nın yanağına koydu. “Yok,” dedi. “Sadece… dikkatli ol.” Elara kaşlarını çattı. “Ne demek o?” Kael dudaklarını sıktı, sonra konuyu kapatmak ister gibi Elara’nın alnına hafif bir öpücük kondurdu. “Bir şey değil. İşteyken mesaj at.” Elara içinden “yine” diye geçirdi. Kael hep böyleydi; bir şeyler saklayan, ama itiraf etmeyen. “Sen de,” dedi Elara. “Bu aralar çok kayboluyorsun.” Kael anahtarlarını aldı. Kapıya yöneldi ama çıkmadan önce durdu. Elara’ya döndü. “Eğer,” dedi yavaşça, “bir gün bana ulaşamazsan—” Elara sözünü kesti. “Saçmalama.” Kael gülümsedi ama bu kez gülümsemesi kırıldı. “Tamam.” Kapıyı açtı. Elara arkasından baktı. “Kael.” Kael durdu. “Evet?” “Akşam geç kalma.” Kael başını salladı. “Söz.” Kapı kapandı. Sonrası Elara uzun süre kapıya bakakaldı. İçindeki sıkışma geçmedi. Telefona uzandı, Kael’e mesaj attı. “Günaydın. Kahve makinesini yine açık bırakmışsın.” Mesaj gitti. Okunmadı. Elara bunu önemsemedi. O an için… Ama saatler sonra, aynı mesaj hâlâ tek tikti. Ve Elara henüz bilmiyordu ama o sabah, Kael’in sesi onu duyduğu son sakin sesti.